Samsung Electronics Exec: سرمایه گذاری هایی که بیشتر از کارخانه ها ساخته می شوند

در تیلور، تگزاس، سامسونگ در حال آماده شدن برای افتتاح یک مرکز جدید تولید نیمه هادی پیشرفته است. این به عنوان بزرگترین سرمایه گذاری ما در ایالات متحده آغاز شد. اما مهمترین چیز در مورد تیلور اندازه تسهیلات یا رقم دلاری که به آن متصل است نیست. آن چیزی است که در اطراف آن ساخته می شود.

سامسونگ تقریبا 30 سال پیش تولید نیمه هادی ها را در مرکز تگزاس آغاز کرد. تیلور بر نیروی کار، دانش سازمانی و روابط با تامین کنندگان استوار است که طی دهه ها فعالیت در آستین ایجاد شده است. صدها کارمند سال گذشته از پردیس تیلور شروع به کار کردند، برخی از آنها سال ها تجربه را از آستین به ارمغان آوردند، در حالی که سامسونگ نیروی کار محلی جدیدی را آماده کرد و همکاری های خود را با مدارس و کالج ها در سراسر منطقه گسترش داد.

تیلور یک اصل گسترده‌تر را نشان می‌دهد: سرمایه‌گذاری بلندمدت متوالی از اعلان‌های منفصل نیست، بلکه تعهدی پایدار است که در آن هر مرحله پایه‌های بعدی را تقویت می‌کند.

سامسونگ در کره تاسیس شد، اما ما نزدیک به پنج دهه است که در ایالات متحده سرمایه گذاری، تولید و استخدام می کنیم. در طول این مدت، سامسونگ بیش از 100 میلیارد دلار در اینجا سرمایه گذاری کرده است و امکانات ما در ایالات متحده بیش از 40 میلیارد دلار تأثیر اقتصادی ایجاد می کند و از بیش از 175000 شغل پشتیبانی می کند.

آن تجربه به ما آموخته است که گذاشتن سرمایه با گذاشتن ریشه یکسان نیست. یک تاسیسات را می توان در چند سال ساخت، اما تبدیل شدن به بخشی از یک اقتصاد محلی بسیار طولانی تر است. نیاز به کارگران ماهر، تامین کنندگانی دارد که می توانند در کنار سرمایه گذاری رشد کنند و نهادهایی که مردم را برای فرصت های جدید آماده می کنند.

آنچه به نظر می رسد از یک جامعه به جامعه دیگر متفاوت است.

در نیوبری، کارولینای جنوبی، سامسونگ اولین کارخانه تولید لوازم خانگی خود را در ایالات متحده در سال 2017 افتتاح کرد. از آن زمان، این مرکز بیش از 900 میلیون دلار تاثیر اقتصادی برای منطقه داشته است. با این حال، ارزش بلندمدت آن به این بستگی دارد که آیا جامعه اطراف مجهز به مشارکت و حفظ فرصت‌هایی است که ایجاد می‌کند یا خیر.

شرکت ها نباید منتظر بمانند تا موقعیتی برای سرمایه گذاری در آن ظرفیت تکمیل شود. از آنجایی که مهارت های مورد نیاز در تولید و فناوری تغییر می کند، کارگران به مسیرهای در دسترس تری برای ورود به مشاغل جدید نیاز خواهند داشت - و جوانان به فرصت های زودتر نیاز خواهند داشت تا خود را مبتکر و حل کننده مشکل ببینند.

این ایده پشت برنامه حل برای فردا سامسونگ است که از دانش‌آموزان دبیرستانی و راهنمایی می‌خواهد از STEM برای رفع مشکلات موجود در جوامع خود استفاده کنند. به عنوان مثال، در نیوبری، دانش‌آموزان دبیرستان نیوبری در پاسخ به چالش پایداری محلی، یک باغ گرده‌افشان و سیستم کمپوست‌سازی ایجاد کردند که یادگیری کلاس درس را با حل مشکل جامعه و کاوش شغلی مرتبط می‌کند.

این پروژه بخشی از یک تلاش بسیار گسترده تر است. از سال 2010، بیش از 620000 دانش آموز در Solve for Tomorrow شرکت کرده اند و سامسونگ فناوری و منابع کلاس درس را برای بیش از 4300 مدرسه در سراسر کشور فراهم کرده است.

پروژه ها بسیار متفاوت هستند، اما با یک سوال شروع می شوند: مشکل در جامعه من چیست و چگونه می توانم به حل آن کمک کنم؟ دادن ابزار به دانش‌آموزان برای پاسخ به این سؤال با ساختن یک مرکز تولیدی متفاوت است، اما هر دو می‌توانند جامعه را برای آنچه در آینده می‌آیند آماده‌تر کنند.

به همین دلیل است که مقیاس جهانی و ریشه های عمیق محلی ایده های رقیب نیستند. قوی‌ترین شرکت‌های جهانی موفقیت را نه تنها با آنچه امروز یک سرمایه‌گذاری تولید می‌کند، بلکه با آنچه کارگران، مؤسسات و جوامع برای انجام فردا مجهز هستند، اندازه‌گیری می‌کنند.

در حالی که ایالات متحده دویست و پنجاهمین سالگرد تاسیس خود را جشن می گیرد، بیشتر گفتگوها در مورد آینده اقتصادی این کشور بر روی آنچه این کشور باید در آینده بسازد متمرکز است. جوامعی که سرمایه‌گذاری‌های جدید دریافت می‌کنند کاملا حق دارند یک سؤال مرتبط بپرسند: پس از اعلام اعلام و بریدن روبان چه چیزی باقی می‌ماند؟

پاسخ باید بیش از یک رقم تسهیلات یا دلار باشد. باید افرادی با مهارت‌های جدید، مسیرهای قوی‌تر به سمت صنایع نوظهور، تامین‌کنندگان آماده رشد و موسسات مجهز برای حمایت از فرصت‌های آینده باشند.

سرمایه می تواند کارخانه بسازد. سرمایه‌گذاری بادوام قابلیت‌هایی را ایجاد می‌کند که به شرکت‌ها و جوامع اجازه می‌دهد با هم به حرکت رو به جلو ادامه دهند.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد