دولت سنگاپور یک برنامه دوستیابی ایجاد می کند

آژانس تحول دیجیتال سنگاپور، GovTech، در حال اجرای آزمایشی یک برنامه دوستیابی است. GovTech می گوید که این برنامه پس از بحث و گفتگو بین کارکنانش ایجاد شد، که ظاهرا "علاقه مشترکی به بررسی برخی از چالش هایی که افراد می توانند هنگام ملاقات با افراد جدید با آن روبرو شوند، داشتند." آنها به این فکر کردند که آیا رویکرد متفاوتی که تاکید بیشتری بر سازگاری از طریق ارزش‌ها و اولویت‌ها دارد و منطبق‌های کمتری را در یک زمان ارائه می‌دهد، می‌تواند به کاربران فضای بیشتری برای بررسی هر معرفی و تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا می‌خواهند گام بعدی را بردارند، بدهد. کارکنان آن ایده ها را به هکاتون سالانه GovTech بردند، و t

نتیجه او "FirstDate" بود که به عنوان "ابتکاری برای حمایت از مجردهای 21 تا 35 ساله در سفر قرار ملاقات آنها" نامگذاری شد. این برنامه از کاربران می‌خواهد پرسشنامه‌ای را تکمیل کنند که GovTech می‌گوید: «علائق، عادات، ارزش‌ها و ترجیحات کاربران را برای تنظیم مسابقات بر اساس سازگاری پوشش می‌دهد». آژانس اصرار می‌کند: «پس از تکمیل، تطبیق را به ما بسپارید». این کاملا درست نیست زیرا این برنامه از الگوریتم تطبیق پایدار گیل-شپلی استفاده می‌کند، روشی که گروهی از افراد را تصور می‌کند که امیدوارند به نحوی جفت شوند.

در مقاله سال 1962 [PDF] که این الگوریتم را پیشنهاد می کند، نویسندگان سناریوی زیر را ارائه می دهند: "یک جامعه معین از n مرد و n زن تشکیل شده است. هر فردی افراد جنس مخالف را بر اساس ترجیحات خود برای یک شریک ازدواج رتبه بندی می کند. ما به دنبال یک راه رضایت بخش برای ازدواج با همه اعضای جامعه هستیم که هر یک از اعضای آن یک مرد را به دیگری ترجیح می دهند، اما زیر آن یک مرد هستند... رفقای واقعی.» هدف این الگوریتم ایجاد روابط پایدار با غربال کردن ترجیحات همه شرکت‌کنندگان برای یافتن زوج‌های پایدار است.

این به هیچ وجه کامل نیست، اما به طور گسترده در اقتصاد استفاده می شود. خوانندگانی که تصور می‌کنند تطبیق الگوریتمی نمی‌تواند جایگزین رمز و رازهای عاشقانه شود، ممکن است بخواهند توجه داشته باشند که OECD دانش‌آموزان دبیرستانی سنگاپور را به عنوان دومین مهارت در ریاضیات در جهان رتبه‌بندی می‌کند. با این حال، GovTech اجازه می دهد که الگوریتم نمی تواند "شیمی یا تطابق منجر به یک رابطه را تضمین کند." این برنامه در یک چرخه 72 ساعته کار می کند، که در طی آن کاربران اطلاعات مربوط به یک نفر را می بینند که الگوریتم پیشنهاد می کند ممکن است برایشان جالب باشد. اگر هر دو شرکت کننده موافق باشند، برنامه جزئیات تماس را نشان می دهد.

"از آنجا بردارید، دست دراز کنید و چت کنید!" GovTech اصرار دارد. «اگر ملاقات کردید، تلاش‌های ما در تاریخ را امتحان کنید تا یخ را بشکنید.» ماموریت های تاریخ فعالیت های پیشنهادی برای اولین قرار است. در حال حاضر، این برنامه فقط برای اعضای مجرد خدمات مدنی سنگاپور در دسترس است. هیچ صحبتی در مورد اینکه چه زمانی یا سنگاپور ممکن است برای انتشار گسترده‌تر تصمیم بگیرد و Tinder را بپذیرد یا با Grindr دست و پنجه نرم کند، وجود ندارد.

معروف ترین برنامه GovTech قبل از FirstDate احتمالا TraceTogether بود که از رادیوهای بلوتوث گوشی های هوشمند برای ردیابی افراد در طول همه گیری COVID-19 به امید شناسایی افرادی که در معرض ویروس قرار گرفته بودند استفاده می کرد. مقامات سنگاپور از این برنامه برای تماس با افرادی که در معرض خطر عفونت هستند استفاده کردند و از آنها خواستند که برای کاهش سرعت انتشار ویروس وارد انزوا شوند. TraceTogether و برنامه‌های مشابهی که در سراسر جهان مستقر شده‌اند، اکثرا با شکست مواجه شدند.

مشخص نیست که چرا سنگاپور تصمیم به آزمایش این برنامه گرفته است، اما یکی از پنج ارزش مشترک این کشور جزیره ای "خانواده به عنوان واحد اساسی جامعه" است. این چیزی بیش از یک دروغ است: برنامه ای به نام Made for Families کمک های بلاعوض برای خرید مسکن، بودجه برای مراقبت های قبل از زایمان، و تخفیف های مالیاتی برای والدین ارائه می دهد. این مشوق‌ها مانع از کاهش نرخ زاد و ولد سنگاپور به پایین‌ترین حد خود نشده است. سنگاپور اولین حوزه قضایی نیست که چنین چیزی را امتحان می کند: شهر توکیو در سال 2024 نیز همین کار را کرد.