Sleepers in the Snow نوشته جوآن هریس: رمان ترکیبی از داستان ارواح و تراژدی شخصی است.

داستان ارواح؟ فاجعه خانوادگی؟ شرح ناراحت کننده ای از ذهنی که در یک سری پرش های دردناک و لکنت آمیز از هم باز می شود؟ Sleepers in the Snow همه اینها هستند - و اغلب به یکباره.

کرخیل یک خانه منزوی در یک لنگرگاه است. مردی که به تازگی طلاق گرفته و به دنبال شروعی تازه است، منظره خانه را می‌خرد. تنها پس از آن است که او متوجه می شود که چرا خانه به طور غیرقابل توضیحی ارزان بوده است: در سایه یک دکل بزرگ برق قرار دارد.

صاحبان قبلی، آرتور و کارولین، دارایی خود را پشت سر گذاشتند. اگرچه راوی در ابتدا از این موضوع ناراحت بود، اما متوجه می‌شود که کفش‌ها و لباس‌های آرتور به او می‌آیند، اما بوی عطر کارولین آشناست. زمانی که او دفتر خاطرات آرتور و کارولین را پیدا می‌کند، به روایت‌های مختلف آن‌ها کشیده می‌شود و خاطرات و افکار آنها را برای اندازه‌گیری امتحان می‌کند.

اما خاطرات یک تراژدی وحشتناک را در گذشته نزدیک کرکیل نشان می دهد، و با نزدیک شدن زمستان، به نظر می رسد خانه به ساکنان خود می چرخد. اشیا ناپدید می شوند و دوباره ظاهر می شوند. روباه ها بی وقفه فریاد می زنند، پرندگان از آسمان سقوط می کنند. دکل به یک "هیولا خفته" تبدیل می شود.

یا تازه وارد خانه شده است؟ خواننده به زودی متوجه می شود که دلیل دیگری برای مناسب بودن دمپایی های آرتور وجود دارد، چرا که خانه جدید و آشنا است. Sleepers in the Snow از پاییز 2024 تا زمستان 2025 اجرا می شود، همان بازه زمانی که جوآن هریس اولین پیش نویس را نوشت. پدرش تابستان گذشته پس از سال‌ها بیماری و زوال عقل درگذشت. پس از مرگ او، مادرش که از او در خانه مراقبت می کرد، "به سرعت و به طور موثر خانه را از هر اثری از او جارو کرد". هریس دفترچه هایی را که در آن نام ها و کلماتی را که می خواست به خاطر بسپارد، به دست آورد.

این ضبط جزئیات در Sleepers in the Snow مرکزی می شود، زیرا راوی همچنین شروع به ضبط زندگی روزمره خود می کند.

The Strangers اثر نائومی آلدرمن: محو کردن خطوط بین علمی تخیلی و خاطرات

افکار راوی حلقه می زند و اشتباه می کند. به عنوان تفسیری از زوال عقل، این احساس واقعی و همدلانه است. طرف دیگر این است که به عنوان یک روایت، تکرار ایجاد می کند. لایه‌ها به عقب برمی‌گردند و سایه‌های خود را آشکار می‌کنند. نثر هریس مثل همیشه شیک است. قرقاول‌ها «فریادهای قوطی زنگ‌زده‌شان» را به صدا در می‌آورند، دکل «مانند آخوندک» بر روی درخت‌های مجاور ایستاده است. او درد و رنج زوال عقل را با این جمله به وضوح به تصویر می کشد: "از بین همه ارواحی که در اینجا با آنها روبرو می شویم، ارواح خودمان بی رحمانه ترین هستند."

آخرین رمان هنریتا مک‌کروی، زن در آب است