Snow Birds نوشته Roisin Maguire: خواندنی دلنشین و امیدوارکننده
یک زن تحریک پذیر به اهمیت اجتماع پی می برد
در دنباله Roisin Maguire برای شناگران شب، که در فهرست نهایی جایزه کیت اوبراین 2025 قرار گرفت، به دهکده Ballybrady برمی گردیم، جایی که "بیش از دو نفر با هم جمعیت را تشکیل می دادند" و شخصیت خشمگین گریس کیلتی، که نه از مردم و نه از شهرها خوشش می آید.
گریس در سالهای اخیر گرفتار تازهواردها و «شهرکهای احمق» شده است، و او را مجبور کردهاند «ساحل مخفی خودش» را با شناگران دریا که «همه لبخند میزنند، عطر و فریاد میزنند» به اشتراک بگذارد. مزاحمان اصلی یک گروه شنا هستند که خود را Duckie Divers می نامند.
وقتی وزارت محیطزیست پیشنهادی دریافت کرد که جزیره مرغ همسایه را برای «برداشت شاخکها، بدون هیچ گونه توقفی برای لانهسازی درنای رز در خطر انقراض» باز کند، گریس متوجه میشود که با Duckie Divers همکاری میکند تا از پرندگان کمیاب و زیستگاه آنها محافظت کند. گریس از طریق تلاشهای حفاظتی خود به اهمیت جامعه پی میبرد و «یک آسیبپذیری جدید و یک ارتباط جدید به یکباره» پیدا میکند.
برای گریس، حفظ گل سرخ که "برای او تابستان، تعادل، و نادر بودن و همه چیزهای خوب در جهان بود" نه تنها به همسایه های بالدار او کمک می کند، بلکه حس هدفمندی و فرصتی برای ایجاد روابط فراهم می کند.
در همکاری با داکی دیورز، او اذعان میکند که «خیلی عجیب بود که مردم چقدر کمی از یکدیگر، از خود واقعیشان و زندگی واقعیشان میشناختند». او متوجه می شود که درناهای گل سرخ، مانند آنهایی که برای محافظت از آنها می جنگند، "با وجود همه چیز، جنگجویان کوچکی هستند".
محیط مگوایر از نظر بصری متقاعد کننده با توصیفات احشایی از زندگی روستای ساحلی است. «صدای آب نمک روی شانه ها و پشت برهنه» و «ابر سنگین [که] آب را به طرزی صاف و بی حرکت فشار می داد». و یک بازیگر کمدی از شخصیت ها وجود دارد که همه دلایل خاص خود را برای رفتن به دریا دارند. همانطور که روزنامهنگار فرانسیس میگوید، این داستان «برخی پرندگان وحشی در خطر انقراض، چند پرنده پیر دیوانه در تلاش برای نجات آنها» است.
Snow Birds خواندنی امیدوارکننده و دلپذیر است که بر دوستی و انعطافپذیری متمرکز است و کمی عاشقانه در آن نقش بسته است.
کاترین هیگینز مور کاندیدای دکترا در مرکز سیموس هینی دانشگاه کوئینز بلفاست است.
متن اصلی (انگلیسی)
Snow Birds by Roisin Maguire: A pleasant, hopeful read
An irritable woman realises the importance of community