SpaceX با موفقیت در صید موشک در تگزاس تاریخ می نویسد
فضاپیمای استارشیپ از مدار به همان نقطه ای که از آن بلند شد بازگشت و نقطه عطفی در چشم انداز اسپیس ایکس برای ساخت موشک های کاملا قابل استفاده مجدد است.
فضاپیمای غول پیکر استارشیپ اسپیس ایکس بعدازظهر شنبه در تلاش برای ساخت موشک های کاملا قابل استفاده مجدد به یک شاهکار قابل توجه دست یافت. برای اولین بار، فضاپیما با موفقیت از مدار خود به محل پرتاب خود در تگزاس جنوبی بازگشت، جایی که بین دو بازوی مکانیکی در برج پرتاب گرفتار شد.
در دهه گذشته، اسپیس ایکس با موفقیت تقویت کننده های موشک های کوچکتر فالکون 9 خود را فرود آورده و سپس از آنها در پرتاب های بعدی استفاده مجدد کرده است. اما مراحل بالای فالکون 9s همچنان هر بار دور ریخته می شود.
سیستم موشکی استارشیپ نه تنها بسیار بزرگتر از فالکون 9 است، بلکه از همان ابتدا به گونه ای طراحی شده بود که کاملا قابل استفاده مجدد باشد. بازگرداندن یک مرحله فوقانی از مدار یک مانع فنی بزرگ است و اسپیس ایکس توانست در اولین تلاش خود آن را برطرف کند.
جارد آیزاکمن، مدیر ناسا، تبریک خود را برای X ارائه کرد. او با اضافه کردن ایموجی از ماه و پرچم آمریکا نوشت: «روز به روز ایمانداران بیشتری میسازیم... یک قدم به آن نزدیکتر میشویم». سفینه فضایی قرار است به عنوان یکی از دو طرح فرودگر که فضانوردان را به عنوان بخشی از برنامه آرتمیس ناسا به سطح ماه می برد، عمل کند.
ایلان ماسک، مدیر اجرایی اسپیس ایکس، ویدئویی را در X منتشر کرد که در آن نمایی از Starship از پایین، بخشی از بازرسی پس از فرود، نشان داده شد.
چند ساعت قبل، فضاپیما که حدود 170 فوت طول دارد، با سرعت بیش از 17000 مایل در ساعت در ارتفاع 170 مایلی حرکت می کرد. سپس، یکی از موتورهای آن برای مدت کوتاهی شلیک کرد و آن را از مدار خارج کرد تا دوباره به زمین سقوط کند.
با ورود استارشیپ به جو، فشار و اصطکاک هوا باعث گرم شدن شکم فضاپیما و کاهش سرعت آن شد. هنگامی که به قسمت های متراکم اتمسفر رسید، هنگام عبور از مکزیک قبل از بازگشت به Starbase، تأسیسات SpaceX در منتهی الیه جنوبی تگزاس، بال هایی در جلو و عقب آن را هدایت کردند.
با سوختن نهایی فرود، استارشیپ به حالت عمودی چرخید، شناور شد و سپس بین بازوهای مکانیکی که به آرامی اطراف آن را بسته بودند، سر خورد.
این پانزدهمین پرواز آزمایشی استارشیپ بود، ماموریتی که از بعد از ظهر جمعه آغاز شد. این یک موفقیت کامل نبود. مرحله تقویت کننده پایین، معروف به Super Heavy، به هدف اصلی خود یعنی راندن فضاپیمای مرحله فوقانی در متراکم ترین قسمت جو انجام داد و سپس از آن دور شد.
اسپیس ایکس امیدوار بود که بتواند سوپر هوی را در سکوی پرتاب بگیرد، درست مثل روز شنبه.
اما هنگامی که تقویت کننده به عقب برگشت، مشکلی را تشخیص داد و در عوض یک فرود شبیه سازی شده بر فراز خلیج مکزیک انجام داد. اسپیس ایکس هنوز در حال بررسی اتفاقات است.
فضاپیمای استارشیپ به مدار خود ادامه داد و 26 ماهواره از نسل بعدی استارلینک این شرکت را مستقر کرد.
عبارت "DON'T PANIC" در کنار فضاپیما چاپ شده بود که اشاره ای به "راهنمای تاکسیکر برای کهکشان" داگلاس آدامز دارد. این کشتی خاص شماره 42 خارج از خط تولید بود، و در کتاب آقای آدامز، 42 پاسخی به سؤال نهایی زندگی، جهان و همه چیز بود.
پس از حدود 22 ساعت و 14 گردش در مدار، Starship سپس به زمین بازگشت.
برخلاف جمعه، زمانی که آسمان Starbase بدون ابر و پر از آفتاب بود، شنبه خنک، نسیم و خاکستری بود. در ثانیه های پایانی، فضاپیما از میان ابرها سقوط کرد و موتورهای آن یک بار دیگر شلیک کردند تا به حالت عمودی حرکت کنند، شناور شوند و بین بازوهای چاپستیک بلغزند.
اکنون که پرواز 15 با موفقیت در تگزاس به پایان رسیده است، پرواز 16 می تواند اولین پرتاب Starship از سکوی پرتاب اصلاح شده SpaceX در مرکز فضایی کندی در فلوریدا باشد. سایت پرتاب Starbase برای ارائه شتاب برنامه ریزی شده اسپیس ایکس به پرتاب های Starship کافی نیست. سکوی پرتاب دیگری در فلوریدا در ایستگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال در دست ساخت است و اسپیس ایکس اعلام کرده است که قصد دارد یک مجموعه پرتاب عظیم در لوئیزیانا بسازد.
اسپیس ایکس همچنین میتواند در سال آینده به یک نقطه عطف بزرگ دست پیدا کند، اگر بتواند دو کشتی ستارهای را پشت سر هم به فضا بفرستد، آنها را با هم در مدار قرار دهد و سپس متان مایع و پیشرانههای اکسیژن مایع را از یک کشتی فضایی به کشتی دیگر منتقل کند.
این مانور سوختگیری برای استارشیپ برای خروج از مدار پایین زمین ضروری است. بدون آن، فضاپیما نمیتواند برای ناسا به ماه برسد یا به مقاصد دورتری مانند مریخ برود، جایی که آقای ماسک امیدوار است روزی مردم را بفرستد.
استارشیپ اسپیس ایکس همچنین قرار است در نیمه دوم سال آینده در اولین ماموریت ناسا شرکت کند. این پرواز که با نام آرتمیس III شناخته می شود، در مدار پایین زمین باقی خواهد ماند، جایی که استارشیپ با کپسول خدمه اوریون ناسا لنگر انداختن را تمرین خواهد کرد.
در طرح اولیه ماموریت، Starship و Orion قرار بود به طور جداگانه به مدار ماه سفر کرده و در آنجا پهلو بگیرند. اما اسپیس ایکس میخواهد این دو فضاپیما در مدار پایین زمین پهلو بگیرند و سپس استارشیپ نیروی محرکهای برای رساندن آنها به ماه فراهم کند.
کنت چانگ، گزارشگر علمی در تایمز، ناسا و منظومه شمسی را پوشش می دهد و تحقیقات نزدیک به زمین را انجام می دهد.
متن اصلی (انگلیسی)
SpaceX Makes History With Successful Rocket Catch in Texas
The Starship spacecraft returned from orbit to the same spot where it lifted off, marking a key milestone in SpaceX’s vision of building fully reusable rockets.