"Star Trek: Strange New Worlds" می‌ترسید در فصل حقه‌ها چیزی بگوید

طولی نکشید که طرفداران متوجه شدند که فصل چهارم «پیشتازان فضا: دنیاهای عجیب و غریب» شبیه هیچ فصلی از «پیشتازان فضا» پیش از آن نخواهد بود. کل فصل یک حیله غول پیکر بود، و آن ترفند «سفر» را به ژانرهای زیادی که ممکن بود هدایت می کرد و اغلب مستقیما فیلم های کلاسیک را از آن ژانرها اقتباس می کرد.

شما می توانید استدلال کنید که یک فصل کامل از اپیزودهای حقه یک خطر جسورانه است: قرار دادن شخصیت ها در موقعیت های سرگرم کننده و حواس پرت برای دیدن واکنش آنها. می تواند جالب باشد، اما فصلی که ما گرفتیم هرگز از این مفهوم نهایت استفاده را نبردیم. همه چیز بسیار امن و اعداد و ارقام بود، و مهمتر از همه، هیچ چیز عمیق یا جالبی برای گفتن نداشت.

این باید برای هر Trekkie مشکل ایجاد کند. «پیشتازان فضا» - نمایشی که بر اساس ایده‌آل‌های مترقی، شخصیت‌های متفکر و تلویزیون مرزشکنی ساخته شده بود - کاملا و کاملا از گفتن چیزی می‌ترسید.

له کن، اسکاتی

(اعتبار تصویر: پارامونت) واضح است که «پیشتازان فضا» با ژانر mashup غریبه نیست، و آنها ذاتا چیز بدی نیستند. Trek در مجموع نزدیک به 1000 قسمت پخش شده است، و آنها از همان فصل اول "Star Trek: The Original Series" که شامل اپیزودهای گانگستری، داستانی تاریخی، و با مضمون جنگ بود، در حال انجام ماشاپ بوده اند.

هولدک همه چیز را فراتر برد و به نویسندگان بهانه ای داد تا هر جایی که می توانند رویاپردازی کنند، اکشن را تنظیم کنند. دیگر سیاره‌های بیگانه‌ای که به طرز مشکوکی شبیه زمین هستند برای تغییر کامل ژانر سریال لازم نیست. فقط یک نقص هولوگرام را برطرف کنید و ناگهان "Trek" یک معمای شبیه شرلوک هلمز یا یک مهیج نوآر است. و حتی بدون هولدک، ژانرها چیزهای روانی هستند که اغلب از یکدیگر برای روایت داستان در قلمرو یکدیگر استفاده می کنند.

اما در حالی که «Trek» همیشه پخش می‌شده است، هرگز یک فصل کامل از قسمت‌های ژانر ساخته نشده است... در واقع، این ممکن است در خود تلویزیون علمی تخیلی بی‌سابقه باشد، چه رسد به «Star Trek». این فصل از "SNW" از ترفندهای گاه به گاه برای استراحت از سفرهای فضایی استفاده نکرد. همش حیله بود، همیشه.

خلاصه قسمت زیر را ببینید: قسمت 1: ماجراجویی دایناسور/وسترن (سرزمین گمشده)

قسمت 2: ترسناک فضایی (افق رویداد)

اپیزود 3: کمدی طاقت فرسا (خماری)

قسمت 4: درام زمان جنگ (کازابلانکا)*

قسمت 5: عروسک ها (The Muppets)

قسمت 6: فیلم فاجعه/داستان واقعی (ماجراجویی پوزیدون)

اپیزود 7: اپرا (روزهای زندگی ما)

قسمت 8: فیلم جنگ سرد/فیلم زیردریایی (شکار اکتبر سرخ)

قسمت 9: فانتزی پریان (هر چیزی با اژدها)

قسمت 10: پیشتازان فضا (بله، این قسمت اساسا SNW با TOS ترکیب شده بود، و ما در حال محاسبه آن هستیم). * بعضی از شما فریاد می زنید که قسمت 4 یک نوآر بود. نبود. همه چیز سیاه و سفید با فدورا نوآر نیست.

(اعتبار تصویر: پارامونت) فصل چهارم «دنیای جدید عجیب» در مقیاس ژانر ترکیب شد. این اشاره‌ای به ژانر دیگری نبود که بر قسمت تأثیر بگذارد. غوطه ور شدن تمام عیار در هر یک بود.

در گذشته، زمانی که ژانرهای دیگر وارد «Trek» شدند، این مجموعه هنوز هم از نظر لحن سازگار بود. شخصیت ها هرگز به خواست ژانر خم نشدند و جهت آن ثابت ماند. این در این فصل صادق نبود. شخصیت‌ها، سبک کارگردانی و لحن همگی به‌جای تطبیق با دنیای از قبل تثبیت‌شده، به خواست ژانر انتخابی خم شده‌اند. چندین قسمت در این فصل وجود داشت که چیزی شبیه یک قسمت «پیشتازان فضا» نبود.

همچنین - و شاید من در اینجا در اقلیت باشم - فقط دو قسمت در این فصل وجود داشت که من استدلال می‌کردم که به خوبی اجرا شده‌اند (قسمت 6 و اپیزود 8)، به این معنی که ترفندهای بی‌وقفه‌ای که هر هفته پخش می‌شدند نه تنها برای خود سریال مضر بودند، بلکه تماشای آنها هم لذت‌بخش نبود.

برای رفتن به جایی که همه قبلا رفته اند

(اعتبار تصویر: پارامونت) سوال واقعی که از این فصل مطرح می شود این است که چرا آنها اصلا این کار را انجام دادند. اگر به صحبت‌های تهیه‌کنندگان سریال گوش می‌دهید، به این دلیل است که آنها «Trek» را بسیار دوست دارند و فکر می‌کردند که این کار به حرکت شخصیت‌ها کمک می‌کند.

آکیوا گلدزمن، یکی از مجریان برنامه و تهیه کننده اجرایی، هنگام پرداختن به انتقادات فصل به تلویزیون لاین گفت: «من واقعا به این انتقاد احترام می گذارم و می شنوم که: «وقتی 10 قسمت [در هر فصل] دارید، آیا باید یکدست تر باشند؟»». برای ما، پاسخ منفی بود، زیرا سریال اصلی همیشه در ژانر پرش می‌کرد... بخشی از کاری که «Star Trek» به خوبی انجام داد، استفاده از ژانر برای داستان‌گویی بود، و این چیزی بود که ما می‌خواستیم در این مجموعه بررسی کنیم.»

او البته کاملا درست می گوید. این دقیقا همان چیزی است که "Trek" به طور سنتی از اپیزودهای سبک برای آن استفاده می کرده است. زمانی که «سریال اصلی» به سیاره نازی ها رفت، یکی از اولین و اولین نمونه های مقابله مستقیم با فاشیسم و ​​نازیسم در تلویزیون آمریکا بود. وقتی نمایش با خدایان یونانی بازی می‌کرد، لحظه‌ای طول کشید تا یک بوسه بین نژادی پیشگامانه داشت. حتی زمانی که در «مشکلات با مشکلات» کمدی گسترده شد، حداقل شخصیت‌هایش را ثابت نگه داشت و جهانش را منسجم نگه داشت.

(اعتبار تصویر: Titan Books/Paramount) در بیشتر موارد، این رویه در سرتاسر «Trek» کلاسیک و حتی در دوران مدرن ادامه یافت، با استفاده از ژانر برای کمک به داستان‌گویی، نه غلبه بر آن.

فصل 4 «دنیای جدید عجیب» هیچ کدام از اینها را انجام نمی دهد. از ژانر به عنوان ارتفاع استفاده نمی کند. از آن به عنوان حواس پرتی استفاده می‌کند: درخشندگی براق روی مجموعه‌ای از قسمت‌ها که خیلی ترسیده است چیزی بگوید که سریال را متهم به «بیدار» یا پیشرو بودن کند. بعدا در مصاحبه، گلدمن ادعا می‌کند که نمی‌توانند همه را راضی کنند، اما به نظر می‌رسد این دقیقا همان کاری است که آنها در این فصل تلاش می‌کردند انجام دهند - که البته باعث رضایت هیچ‌کس نشد.

این فصل از لحظه کنونی ترسیده است و این کار را با پنهان شدن در پشت حقه ها انجام می دهد. هر سری قبلی از "Trek" (یا هر داستان علمی تخیلی بزرگ) می تواند به موضوعاتی مانند مهاجرت، فاشیسم، جنگ یا هر موضوع اجتماعی دیگری که در حال حاضر ما را تحت فشار قرار داده است بپردازد، اما "SNW" هیچ کدام از اینها را انجام نمی دهد، در عوض ژانر مسخره ای را ارائه می دهد.

ترس برای یک هدف وجود دارد؛ فتح شود

(اعتبار تصویر: Paramount+) به سختی نمی توان خط مستقیمی از این رویکرد برای خرید پارامونت توسط Skydance در سال گذشته و رهبری جدید این شرکت که با رئیس جمهور دونالد ترامپ خوشایند است، ترسیم نکرد. به نظر می‌رسد دلیل کمی وجود دارد که فرنچایز و سریال‌هایی که به دلیل «خیلی بیدار» و بیش از حد پیشرو بودن مورد انتقاد قرار می‌گیرند، آنقدر به سمت حقه‌بازی سوق داده می‌شوند که به سختی پوسته توخالی این نمایش را پنهان می‌کند.

تماشای مجدد سه فصل اول «SNW» نشان می‌دهد که این سریال از زمان انتخاب مجدد ترامپ و راهپیمایی مداوم شرکت‌هایی که تلاش می‌کنند به دولتی که می‌خواهد ایدئولوژی مترقی را سرکوب می‌کند خم کنند تا چه حد تغییر کرده است.

این سریال از روایت داستان‌های قدرتمند هم برای شخصیت‌هایش و هم برای جامعه به مجموعه‌ای از بازی‌های دویدنی تبدیل شده است که کاری جز سیلی زدن به دلتای فدراسیون به سینه مردم ندارند تا مردم فکر کنند هنوز «پیشتازان فضا» است.

(اعتبار تصویر: پارامونت) این نیست. این فصل نیستی دقیقا همان چیزی است که وقتی از «Trek» بخواهید مرزها را جابجا نکند، امیدوار نباشد، جسور نباشد و پیشرفت نکند، به دست می آورید. وقتی نمایشی که بر پایه صحبت کردن و گفتن چیزی بنا شده است، یک فصل کامل از انجام این کار فرار می کند، این فقط محکوم کردن خود نمایش نیست. این محکومیت فرآیند خلاقانه پشت آن است.

مشکل اصلی این فصل تلاش برای بازی در ژانر برای ده قسمت مستقیم نیست. دلیلی که آنها این کار را کردند ترس بود، نه امید.

Star Trek: Strange New Worlds را در Paramount+ تماشا کنید: ضروری (تبلیغات): 8.99 دلار در ماه یا 89.99 دلار در سال حق بیمه (بدون تبلیغات): 13.99 دلار در ماه یا 139.99 دلار در سال