Starfish Space ارتباط خود را با اولین فضاپیمای "Otter" قطع کرد و به ماموریت نمایشی فناوری ناسا پایان داد.

اولین سمور Starfish Space تنها یک ماه پس از رسیدن به مرز نهایی مرد.

استارت آپ سیاتل روز سه شنبه (3 نوامبر) اعلام کرد که ماهواره Otter 24C آن در مدار پایین زمین (LEO) دچار نقص شده است و قابل بازیابی نیست.

این ناهنجاری باعث مرگ یک ماموریت بلندپروازانه در گهواره شد، زیرا Otter 24C هنوز در مرحله راه اندازی بود. Otter 24C در 1 اکتبر در مأموریت Transporter-18 SpaceX پرتاب کرد، یک پرواز مشترک که در مجموع 130 محموله را به LEO (شامل نمونه اولیه ماهواره پروژه Suncatcher، صورت فلکی هوش مصنوعی برنامه ریزی شده گوگل) حمل کرد.

ماهواره ستاره‌فیش مأموریتی را برای ناسا به نام Small Spacecraft Propulsion and Inspection Capability یا به اختصار SSPICY انجام می‌داد. به گفته سایت SSPICY ناسا، هدف «نمایش فناوری‌های لازم برای مأموریت‌های آتی آواربرداری و همچنین کاربردهای آتی در سرویس‌دهی و بازرسی فضاپیماهای فعال» بود.

این آژانس می افزاید: «این امر اهداف ساخت و مونتاژ فضایی ناسا (ISAM) را برای تضمین یک محیط عملیاتی فضایی پایدار پیش می برد و به سمت آینده ای می سازد که در آن اشیاء می توانند جمع آوری، تعمیر و نگهداری شوند و به طور قابل توجهی امکانات برای اکتشاف علمی و انسانی را افزایش می دهد.

Starfish Space یک شریک طبیعی بود. شرکت سیاتل قصد دارد به بازیگر بزرگی در زمینه خدمات ماهواره‌ای نوپا تبدیل شود و از خط کشتی‌های Otter خود برای تعمیر، سوخت‌گیری یا خارج کردن ماهواره‌های دیگر برای مشتریان مختلف استفاده کند.

تصویری از یک ماهواره سمور فضایی ستاره‌ماهی که با فضاپیمای دیگری در مدار زمین می‌رود. (اعتبار تصویر: Starfish Space) SSPICY اولین پرواز فضایی Otter را مشخص کرد. در این طرح مأموریت، فضاپیمای 739 پوندی (335 کیلوگرمی) Otter 24C به نزدیک شدن و بازرسی "حداکثر چهار شی فضایی غیرقابل استفاده با منشأ ایالات متحده" در طول یک ماموریت دو ساله و انجام بازرسی های بصری دقیق نیاز داشت.

اما Otter 24C هرگز فرصت انجام هیچ یک از این قرار ملاقات های مداری را پیدا نکرد.

این شرکت در پستی در تاریخ 3 نوامبر گفت: "در حین انجام مراحل راه اندازی، Starfish در نهایت دریافت اطلاعات از Otter 24C را متوقف کرد."

استارفیش افزود: «تحقیق در مورد از دست دادن ارتباطات مشخص کرد که حفاظت از خطا در اتوبوس ماهواره ای ارائه شده توسط [شرکت کالیفرنیایی] Astro Digital دارای خطایی است که رادیو را خاموش کرده و از برقراری مجدد ارتباطات جلوگیری می کند. ستاره‌های دریایی، ناسا و Astro Digital به این نتیجه رسیده‌اند که Otter 24C قابل بازیابی نیست.

این شرکت همچنین گفت که در حال اجرای اصلاحاتی است تا احتمال بروز مشکل در آینده را کاهش دهد. و تاکید کرد که مرگ Otter 24C بیهوده نخواهد بود.

استارفیش گفت: «کار تکمیل شده از طریق Otter 24C مستقیما به موفقیت مأموریت‌های Otter آینده کمک خواهد کرد، زیرا Starfish به توسعه فناوری‌ها و عملیات مورد نیاز برای تبدیل سرویس ماهواره‌ای به یک قابلیت معمول در مدار ادامه می‌دهد.»

Otter Pup 2 اکنون در فاصله 25 متری ElaraSat @GilmourSpace کاملا مستقل عمل می کند. این ویدئو حاوی تصاویری است که زمانی که تنها با فاصله 33.6 متری از هم فاصله گرفته‌ایم گرفته شده است. ما توانایی خود را برای عملکرد ایمن و دقیق در فاصله بسیار نزدیک، اجرای مانورهای پیچیده، جمع‌آوری تصاویر دقیق، و آزمایش قابلیت‌هایی که برای اتصال به آن نیاز داریم، نشان داده‌ایم. با این پیشرفت، Otter Pup 2 رسما فاز penmissionim خود را تکمیل کرد. تنها یک مرحله باقی می ماند: تلاش برای اتصال، و فرصتی برای تاریخ سازی. 27 اکتبر 2026

شرکت سیاتل در حال حاضر کارهای دیگری نیز در LEO دارد: نمونه اولیه کشتی Otter Pup 2 آن در حال حاضر در حال آماده شدن برای انجام یک اتصال تاریخی خود در LEO است.

Otter Pup 2 که در ژوئن 2025 پرتاب شد، روز به روز به فضاپیمای خصوصی دیگری به نام ElaraSat متعلق به گیلمور اسپیس نزدیک‌تر می‌شود. هفته گذشته، این شرکت اعلام کرد که Otter Pup 2 تنها به 82 فوت (25 متر) از هدف خود رسیده است.

Starfish Space در پستی در 27 اکتبر X گفت: "با این پیشرفت، Otter Pup 2 به طور رسمی Characterize، مرحله ماقبل آخر ماموریت خود را تکمیل کرد. این مرحله فقط یک مرحله باقی می ماند: تلاش برای اتصال و فرصتی برای تاریخ سازی."

دو ماهواره خصوصی قبلا لنگر انداخته‌اند، اما فقط بسیار بالاتر از زمین، در مدار زمین ثابت. چنین ملاقاتی هنوز در LEO اتفاق نیفتاده است.