Sukkot 2026: ایمان و دعا می تواند از ما محافظت کند، اما اسرائیل همچنان به یک ارتش اسرائیل قوی نیاز دارد - نظر

حتی وقتی سرمان از مجموعه گیج‌کننده تعطیلات متوالی می‌چرخد، رژه بحران‌ها با تمرکز بر ارتش اسرائیل به راهپیمایی می‌رود. آخرین (حداقل این نوشته) نتیجه فیلم شرم‌آور، NAZA است (عنوانی که یهودیان متنفر جهانی آن را دوست دارند، زیرا بسیار شبیه هیولاهایی است که فکر می‌کنند ما در جشنواره فیلم شما را می‌گیرند). قهرمان، و قاپیدن یک تن مولا برای بوت کردن؟ فقط اسراییل را سطل زباله بریزید و جنایات ما را فهرست و جعل کنید، در حالی که با دقت از ذکر گناهان نفرت انگیز طرف مقابل خودداری کنید.

در 7 اکتبر چه کسی چه چیزی را می دانست و چه زمانی آن را می دانست؟ آیا واقعا یایر جولان به غزه شتافت و تعدادی از تروریست ها را کشت، و اگر چنین است، چگونه به این سرعت به آنجا رسیده است؟ و آیا هرگز - اکنون سه سال بعد - یک تحقیق مستقل در مورد آنچه واقعا در آن روز تاریک اتفاق افتاد انجام خواهد شد؟ بالاگانی که به عنوان انتخابات اسرائیل شناخته می‌شود، بدون اشاره به بالاگانی که به عنوان انتخابات اسرائیل شناخته می‌شود، موضوع اصلی امسال - یک بار دیگر - این است که چه کسی باید در نیروهای مسلح خدمت کند، و برای چگونه

طولانی ترین و عمیق ترین نقطه آشفتگی، از منظر مذهبی من، بحث مداوم در مورد اینکه چه کسی نگهبان اسرائیل و شهروندان آن است، است. ما برای امنیت خود به چه کسی وابسته هستیم: ارتش یا سازنده خود؟ منابع در هر دو طرف فراوان است. مزمور 121 پادشاه داوود صراحتا اعلام می کند که "خدا نگهبان ما است"، اما خود داوود یک استراتژیست نظامی درخشان بود که سرانجام بر یبوسیان غلبه کرد و اورشلیم را فتح کرد.

بخش تورات اخیر ما از Haazinu، خدا را به عنوان "عقابی که در بالا معلق است و ما، جوانانش را به امن می برد" به تصویر می کشد، و دعاهای روزانه ما اعلام می کند که "خدا مرد جنگی است، خدا نام او است." اما در عین حال، تورات شامل سرشماری های گسترده به ویژه افرادی است که واجد شرایط خدمت سربازی بودند، که از سن 20 سالگی شروع می شود. و این فقط برای جنگ های اختیاری است، مانند جنگ های توسعه.

برای جنگ های اجباری، منبع معروف سوتا 44 ب حکم می کند که حتی یک داماد را از عروسی خود برای جنگ می برند. و به گفته میمونید (ملاخیم 5: 1) جنگ دفاعی در رده جنگ اجباری است. همانطور که همه ما می دانیم، جامعه مذهبی-صهیونیستی با هر دو عقیده موافق است و بهترین های هر دو جهان را نمایندگی می کند. این مردان جوان (و تعداد فزاینده‌ای از زنان جوان) مطالعه تورات را با خدمت سربازی از طریق برنامه‌های متعدد برای اسرائیلی‌ها و سربازان تنها خارجی ترکیب می‌کنند.

آنها با تمایز شگفت انگیزی در دفاع از این کشور متحمل تعداد بی حد و حصر کشته و مجروح شده اند. به نظر من سوکوت پیام روشنی در مورد همین موضوع می فرستد. تلمود در رساله سوکا اختلاف نظر را در مورد اینکه چرا ما یک سکه می سازیم و یک هفته در آن می مانیم بحث می کند. خاخام الیزار می گوید که سوکوت از غرفه ها یا کلبه های واقعی تقلید می کند که اسرائیلی ها در طول سالی که اسرائیل در سفر خود به صحرا در آن زندگی می کردند.

بیابان می‌تواند محیطی بی‌رحمانه باشد، گرمای سوزان و سرمای شدید، طوفان‌های شن و مارها و عقرب‌های خطرناک به‌عنوان تهدیدهای روزانه. و بنابراین هر خانواده مجبور بود برای محافظت از خود در برابر عوامل، سوکای خود را بسازد. خاخام آکیوا - اگرچه خود یکی از رهبران اصلی شورش مسلحانه بدبختانه علیه رومیان بود - دیدگاه بسیار متفاوتی دارد. او معتقد است که «غرفه‌های» توصیف شده در تورات در واقع ابرهای معجزه آسایی بودند که از سوی بهشت ​​فرستاده می‌شد که ما را در برگرفته و هنگام سفر از ما در برابر آسیب محافظت می‌کردند.

ما سکه را صرفا برای نشان دادن امنیت غیرقابل نفوذی می‌سازیم که خداوند در آن زمان و همیشه فراهم کرده است. سوکوت بر امر متافیزیکی و معنوی تأکید می‌کند. یک حکیم بر آسمان‌ها و حفاظت الهی تأکید می‌کند. مورد دیگر بر زمین و نیاز به استفاده از منابع برای تامین امنیت خود تاکید می کند. همین دوگانگی با اعمال آیینی سوکوت همراه است. از یک سو، این جشنواره ما را ملزم به لمس امور فیزیکی می کند. ما با دست خودمان یک سکه می سازیم، سکه ای که باید دیوار کشیده شود و به آسمان باز نشود. ما چهار گونه را می گیریم، لولاو (شاخه خرما) را تکان می دهیم و اتروگ (سیترون) را استشمام می کنیم.

ما وابستگی خود را به آب در مراسم سیمچات بیت هاشووا تصدیق می‌کنیم، حتی زمانی که خدا را به خاطر این ضرورت حیات‌بخش شکر می‌کنیم. با این حال، سوکوت بر متافیزیکی تأکید می‌کند، زمانی که ما ستایش‌های هالل از خدا را می‌خوانیم، وقتی که هر شب قهرمانان کتاب مقدس نامرئی را «دعوت» می‌کنیم، و هنگامی که هر روز به عنوان یک سوکوت در اطراف خود، ما را به سینکوت می‌کشیم. شعار "هوشانا، ما را نجات بده، خالق ما، نجاتمان بده، نجات دهنده ما."

o جهان‌های متمایز. دیوید بن گوریون، اولین نخست‌وزیر ما، اغلب از تاناخ نقل می‌کرد که به‌طور گسترده مورد مطالعه قرار داد. یگال یدین، دومین رئیس ستاد ارتش اسرائیل، که ماسادا را حفاری کرد، یک محقق درخشان کتاب مقدس بود. در همان زمان، MK Avraham Verdiger، که در Mir Yeshiva تحصیل کرد و به عنوان دبیرکل Poalei Agudat Yisrael خدمت کرد، در سال 1948 جنگید و به طور فعال برای ارتقاء کار خود به کار مستقل پرداخت. و ارتش. MK Avraham Ravitz، رئیس قدیمی Degel HaTorah، در سال 19 به جنبش زیرزمینی Lehi (گروه استرن) پیوست.

47 ساله در 13 سالگی، در سال 1948 در ارتش تازه تاسیس ارتش اسرائیل ثبت نام کرد و در طول جنگ جنگید. همسرش آویگیل، یک بار به من گفت که چقدر به خدمت سربازی خود افتخار می کند. اینها از آن دسته قهرمانانی هستند - عاشقان بهشت ​​و زمین - که من هم در سوکوت و هم زمانی که در انتخابات آینده رای بدهم به آنها فکر خواهم کرد. آنها بهترین ها هستند – و ما شایسته بهترین ها هستیم. به همه پاسخ دهید. rabbistewart@gmail.com