Sukkot 2026: صندلی خالی رفته است، اما تهدید حماس و ایران باقی است - نظر

برای اولین بار از 7 اکتبر 2023، اسرائیلی ها با آگاهی از اینکه حتی یک گروگان، زنده یا مرده، در غزه باقی نمانده است، وارد سوکوت می شوند. یک سال پیش، تصویر بسیار متفاوت بود. آخرین سوکوت با 20 گروگان زنده که هنوز در دست حماس بودند آغاز شد. عکس‌های آن‌ها از دیوارهای سکه آویزان بود، در حالی که صندلی‌های خالی نماد یهودیانی بود که نمی‌توانستند با خانواده‌های خود بنشینند. سپس، در هوشنا رابا، 13 اکتبر 2025، سرانجام همه 20 نفر آزاد شدند و به اسرائیل بازگشتند. اما حتی پس از آن، این مصیبت به طور کامل پایان نیافته بود.

اجساد چندین گروگان کشته شده در غزه باقی ماند. این فصل سرانجام هشت ماه پیش، در ژانویه 2026، زمانی که بقایای ران گویلی، افسر پلیس 24 ساله که در 7 اکتبر در جنگ با تروریست ها کشته شد، به پایان رسید و به اسرائیل بازگردانده شد. او آخرین گروگان زنده یا مرده هنوز در غزه بود.

پس از 843 روز، ساعت در میدان گروگان‌ها سرانجام متوقف شد. بنابراین، این سوکوت دلیل دیگری برای تشکر از جشنواره‌ای که تورات آن را زمان سیمچاتئینو می‌نامد، "فصل شادی ما" وجود دارد. بنابراین. اوایل این ماه، سفیر ایالات متحده، مایک هاکبی، موضوع را به صراحت بیان کرد: حماس هیچ اسلحه و گلوله را تحویل نداده است. در ماه‌های اخیر، افسران ارشد ارتش اسرائیل گزارش داده‌اند که هشدار داده‌اند که

حماس در حال استخدام جنگجویان جدید، از جمله مردان جوان بین 18 تا 22 سال، تولید تعداد زیادی ابزار انفجاری و سلاح های ضد تانک، و از سرگیری آموزش برای اعضای نیروی نخبه نوخبا است. شادی بیانیه ای نیست که همه چیز خوب است. SUKKAH مستقیما در مورد این وضعیت صحبت می کند. همانطور که جشنواره راوا به ما توضیح می دهد. مسکن دائمی برای یک خانه موقت

با این حال، در حین زندگی در سکه است که تورات به ما دستور می دهد: "در عید خود شادی کنید" (تثنیه 16:14). شادی بیانیه ای نیست که همه چیز خوب است. همچنین حکمی درباره حکمت معامله گروگان گیری یا امنیت کشور اسرائیل نیست. این یک تصدیق است که چیزی که مدتها برای آن دعا می شد محقق شد و سزاوار آن است که به رسمیت شناخته شود، حتی اگر مشکلات جدی حل نشده باقی بمانند. برای اسرائیلی ها، این تمایز پس از 7 اکتبر اهمیت دارد.

دولت یهود حصارها، دوربین‌ها، حسگرها و اطلاعات پیشرفته‌ای داشت و هیچ‌کدام از این قتل عام جلوگیری نکرد. اسرائیل باید این دفاع‌ها را تقویت کند، اطلاعات خود را بهبود بخشد و آماده باشد تا در صورت لزوم اقدام کند. ناکامی‌های 7 اکتبر جایی برای رضایت از نیات یا توانایی‌های دشمنانمان باقی نمی‌گذارد. حماس، حزب‌الله و ایران همچنان تهدید هستند.

این تهدیدات تئوری نیستند و سوکوت ما را ملزم نمی‌کند که خلاف آن را تظاهر کنیم. چیزی که نیاز دارد این است که این تهدیدها به تنهایی معیاری برای جشن گرفتن نیستند. برای بیش از دو سال، بحران گروگان‌گیری تقریبا بر تمام جنبه‌های زندگی اسرائیل سایه انداخته بود. خانواده‌ها منتظر مذاکرات بی‌پایان و گزارش‌های متناقض بودند، و هرگز نمی‌دانستند که اعلام بعدی غزه باعث آرامش خواهد شد یا ویرانی.

این کشور هفته به هفته در غم و اندوه خود شریک شد، زیرا سرنوشت اسیران حل نشده باقی مانده بود. این بلاتکلیفی روزانه برای ماه ها وجود ندارد، اما این اولین سوکوتی است که فقدان آن را می توان در خود جشنواره احساس کرد. هیچ خانواده گروگانی وارد تعطیلات نمی شود و نمی اندیشد که آیا یکی از عزیزان خود یک سوکوت دیگر را در اسارت سپری خواهد کرد یا خیر.

این صرفا به معنای امتناع از اجازه دادن به خطرات حل‌نشده برای پاک کردن نعمتی است که اسرائیلی‌ها زمانی عاجزانه برای دیدن آن دعا می‌کردند. زندگی یهودیان به ندرت در شرایط امنیت کامل رخ داده است. اگر شادی باید منتظر باشد تا هر دشمنی شکست بخورد و هر تهدیدی برطرف شود، همیشه به آینده‌ای دور کشیده خواهد شد. سوکوت آن معامله را رد می‌کند. تورات شادی را در داخل سکه قرار می دهد، نه بعد از اینکه ما آن را ترک می کنیم. امسال بالاخره می توان صندلی خالی را کنار گذاشت. و این در حال حاضر دلیل کافی برای شادی است. ■ نویسنده به عنوان معاون مدیر ارتباطات در زمان نخست وزیری بنیامین نتانیاهو خدمت می کرد.