ستره محکمه استیناف بیشتر برای مردی که به دنبال آوردن خانواده از افغانستان است را رد کرد

یک تبعه افغان که به دلیل خطر آسیب جدی به او در صورت بازگرداندن به کشور، وضعیت حمایت بین المللی اعطا شده است، نتوانسته است در دادگاه عالی به دلیل امتناع از اجازه دادن به پنج برادر و مادرش برای پیوستن به او در ایرلند درخواست تجدید نظر کند.

این مرد در آگوست 2015 وارد شد و از ماه مه 2019 به او اعلامیه حمایت فرعی اعطا شد.

در سال 2020 او برای الحاق خانواده در رابطه با سه برادرش درخواست داد، اما این درخواست ها رد شد زیرا خواهر و برادرش در تعریف قانونی عضو خانواده واجد شرایط نبودند و به دلیل اینکه درخواست خارج از محدودیت زمانی بود.

در سال 2021 او شش درخواست تحت سیاست خانواده غیر EEA (منطقه اقتصادی اروپا) برای مادر و پنج برادرش ارائه کرد. آن درخواست ها نیز رد شد.

او از جمله ادعا کرد که پدرش مرده فرض شده است، مادرش بیوه‌ای است که از خواهر و برادرهای کوچک‌ترش مراقبت می‌کند و پس از بازگشت طالبان به قدرت در اوت 2021، خانواده با مشکلات و خطرات جدی مواجه شده است.

درخواست تجدیدنظر در سپتامبر 2023 رد شد و او سپس علیه وزیر دادگستری که با این چالش مخالفت کرد، رسیدگی قضایی را آغاز کرد.

در سال 2025، دادگاه عالی تصمیم وزیر را لغو کرد، و سپس این موضوع به دادگاه تجدید نظر (CoA) درخواست تجدید نظر کرد.

آوریل گذشته، CoA تصمیم دادگاه عالی را کنار گذاشت و این مرد پس از آن درخواست تجدید نظر بیشتر در مورد یک نقطه از اهمیت عمومی برای دادگاه عالی کرد.

دادگاه عالی در تصمیمی مبنی بر رد درخواست تجدیدنظر بیشتر، گفت که این مرد ادعا می‌کند که تجدیدنظر بیشتر مسائلی را فراتر از ارزیابی خاص شواهد در پرونده او ایجاد می‌کند.

او اظهار داشت که دادگاه استیناف در رویکرد خود نسبت به بار اثباتی قابل اعمال در جایی که او ادعا می‌کرد که یک تصمیم‌گیرنده یک عامل مهم را در نظر نگرفته اشتباه کرده است.

پس از پنج سال حکومت طالبان، افغانستان همچنان به خون ریزی مردم ادامه می دهد

او اظهار داشت که در مواردی که این تصمیم هیچ گونه تعامل اساسی با یک ملاحظات مهم بشردوستانه را فاش نمی کند، برای وزیر نباید کافی باشد که بر یک بیانیه کلی تکیه کند که همه مطالب در نظر گرفته شده است.

او همچنین استدلال کرد که CoA اهمیت مناسبی به این واقعیت نداد که او یک اعلامیه حمایت فرعی داشت که به گفته او در درخواست برای اتحاد مجدد خانواده استثنایی بشردوستانه توجه مهمی داشت.

او اظهار داشت که شرایط استثنایی بشردوستانه خانواده اش به اندازه کافی در نظر گرفته نشده است.

او اظهار داشت که CoA در تلقی این جنبه از پرونده به‌عنوان ناکافی ادعا اشتباه کرده است، به‌ویژه در مواردی که شرایط به عنوان بخشی از ادعای کلی مبنی بر اینکه وزیر از صلاحدید استثنایی به‌طور قانونی استفاده نکرده است، مطرح شده است.

دیوان عالی گفت که CoA تشخیص نداده است که وضعیت حفاظت فرعی بی ربط به اعمال اختیار است، و همچنین پیشنهاد نکرده است که تصمیم گیرنده می تواند به طور قانونی ملاحظات بشردوستانه مادی را نادیده بگیرد.

نتیجه آن این بود که با توجه به شرایط تصمیم و مطالبی که در پیش روی وزیر قرار داشت، این مرد ثابت نکرده بود که وضعیت حفاظتی وی یا شرایط انسانی مربوطه نادیده گرفته شده است.

دیوان عالی همچنین گفت که هیچ جنبه ای از حکم خود در این پرونده به عنوان یک موضوع قانونی دارای ارزش مقدماتی نیست.