The Blame درام جنایی میشل کیگان جدید ITV 'وحشیانه' با استفاده از متون واقعی تکان دهنده است که زن ستیزی در پلیس را افشا می کند - اما افتتاحیه اصلی آنقدر واضح بود که قطع شد.

من مطمئن هستم که شما به دنبال برخی فرارهای آرامش بخش برای پخش در این آخر هفته خواهید بود، اما ITV ایده های دیگری دارد. از 20 سپتامبر، درام جنایی جدید The Blame با اپیزودهایی که برای پخش انبوه در ITVX در دسترس هستند، به نمایش در می آید.

این مجموعه شش قسمتی به رهبری میشل کیگان و داگلاس بوث، قتل یک اسکیت باز نوجوان را دنبال می کند که نه تنها کارآگاهان را به مسیری تاریک و خائنانه می کشاند، بلکه آنها را مجبور می کند تا در مورد تیم خود تحقیق کنند.

به قول بچه ها زنگ از داخل خانه می آید. DI اما کلر (کیگان) نه تنها تنها عضو نیرویی است که می‌خواهد بفهمد واقعا چه اتفاقی دارد می‌افتد، بلکه او تنها کسی است که به اندازه کافی شجاع است که (تخیلی) نیروی پلیس Wakestead را در مورد بزرگترین مسئله آن: زن‌ستیزی صدا کند.

از لحظه‌ای که The Blame شروع می‌شود، تحقیقات قتل به‌طور تکان‌دهنده‌ای با میزان شیوع زن‌ستیزی گاه به گاه در میان افسران متعدد درگیر در این پرونده در هم تنیده می‌شود. این یک رویکرد سنگین است که شامل پیام های متنی از افسران واقعی است که از طریق عملیات افشاگری کشف شده اند. آنها وحشتناک هستند و تماشای آن سخت است.

من به سرعت به این فکر کردم که آیا این سریال باید اینقدر آشکار با این موضوع برخورد کند تا منظور خود را به همه برساند (از نظر من، بله، همینطور است). اما کیگان و داگلاس بوث فقط فکر نمی‌کنند که این تصمیم خلاقانه به یک خط داستانی «حتی عمیق‌تر» منجر می‌شود، بلکه افتتاحیه اصلی قسمت 1 آنقدر واضح بود که باید دوباره فیلم‌برداری می‌شد.

"اگر هیچ اشتباهی انجام نداده اید، نگران چه چیزی هستید؟"

بوث که نقش «مرد خوب» DI Tom Radley را در این سریال بازی می کند، به من می گوید: «این یک انتخاب عمدی بود که با آن شروع کنم. «روی بینی است، اما فکر می‌کنم حتی اگر آنقدر آشکار هم نبود، تأثیر یکسان خواهد بود. وقتی داستان را مرور می‌کنید، خیلی عمیق‌تر می‌شود.

کیگان می افزاید: "شما در تلاش برای حل یک جنایت هستید، اما نحوه صحبت مردها با شما، روشی که آنها مداخله می کنند یا مانع می شوند، حتی تعارف ... همه اینها از طریق جنبه های مختلفی بررسی می شود." "اما شروع با پایه چیزی که به نظر بی ضرر به نظر می رسد، بلافاصله شما را به جای درست می کشاند."

هنگامی که ما برای اولین بار با کلر و رادلی ملاقات کردیم، آنها در مورد رویدادهای روز در میخانه محلی صحبت می کنند - قبل از اینکه کسی بداند که قتلی رخ داده است. افسران دیگر نیز در اطراف پراکنده هستند و در مورد بهترین راه برای انتخاب یک زن جذاب در بار صحبت می کنند. این یک یادآوری ظریف و در عین حال بسیار آشنا از فرهنگ اجتماعی است که ریشه دوانده است.

اقدامات وحشتناک تر برای 10 دقیقه یا بیشتر شروع نمی شود، اما همیشه اینطور نبود. بوث می افزاید: «در واقع چند نسخه مختلف از آن صحنه وجود داشت. "یک مورد بسیار واضح تر بود که [سازندگان] تصمیم گرفتند با آن همراهی نکنند. صریح بود... من وارد چه چیزی نمی شوم. اما آنها با آن شروع نکردند. همانطور که می بینید، همه چیز هنوز صریح و مستقیم است، اما چیزها بعدا از آنجا جدا می شوند."

من فکر می کنم این تجربه اخلاقی ثابتی است که شما به عنوان یک بیننده دارید، تکان دهنده ترین قسمت تماشای The Blame است. شما احساس نمی کنید که می توانید هر بخشی از آنچه را که می بینید، از جمله متن هایی که می دانید واقعی هستند، باور کنید. ما طبیعتا می‌خواهیم باور کنیم که رفتار شایسته انسانی چیزی است که بیشتر از آن چیزی است که هست.

اما آیا کسی نگران واکنش های احتمالی عمومی است؟ بوث توضیح می دهد: "وقتی با پلیس صحبت کردیم، آنها متوجه شدند که مسائلی وجود دارد. فکر نمی کنم کسی بتواند خلاف این را بگوید." "اما شما همچنین تمام کارهای درخشانی که پلیس انجام می دهد را می بینید. آنها همیشه کار بسیار دشواری را در آنجا انجام می دهند.

«این بدان معنا نیست که مسائل سیستمی و پوسیدگی نهادی خاصی که در این نمایش به تصویر کشیده شده است، وجود ندارد. اما من واقعا نگران نیستم. زیرا اگر هیچ اشتباهی انجام نداده باشید، نگران چه چیزی هستید؟"