پرش به محتوای اصلی

The Late Late Show: نهادی با بحران دائمی هویت

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ شهریور ۲۸, شنبه، ساعت ۰۲:۳۹حدود 3 دقیقه مطالعه

بازگشت چت طولانی مدت یادآور لحن نوسان شدید آن است

ما در گرگ و میش چت شو زندگی می کنیم، اما The Late Late Show (RTÉ One، ساعت 21:35) به بعد ادامه می یابد و اکنون برای فصل چهارم با هدایت پاتریک کیلتی بازمی گردد. و با این حال، RTÉ مطمئن نیست که برای قرن بیست و یکم چه نوع اواخر اواخر می خواهد. Kielty یک بازی است، اما The Late Late اکنون به حالت سرگشتگی دائمی رسیده است: مانند خود RTÉ، نهادی است که در یک بحران دائمی هویت قفل شده است.

آیا این یک جشن شوخی خنده دار است؟ بله! یا اینطور است که ما به این باور می رسیم که کیلتی از یک مونولوگ آغازین با برخی شوخی های موضعی درباره دونالد ترامپ - سیاستمدار، گلف باز و طرفدار شگفت انگیز ایرلند متحد- استفاده می کند. ("او خیلی بیشتر از آنچه فکر می کردیم به سبزه نزدیک است.")

این سرگیجه همچنان ادامه دارد که تیم برنده مایو در همه ایرلند در مورد پیروزی تاریخی خود در برابر کری و پایان 75 سال درد و رنج به عقب و جلو می روند. این بخش ویترین خوبی برای تماس مشترک کیلتی و توانایی او در جریان نگه داشتن مکالمه بدون اینکه به عنوان فریاد (رایان توبریدی) یا خفه شده (پت کنی) ظاهر شود، است.

او به همان اندازه با Siobhán McSweeney مجری ایرلند دری Girls و The Traitors - که در مورد اد شیران شوخی می کند که کاملا حرفی ندارد - و Caitríona Balfe از Outlander که در اقتباس جدیدی از Sense and Sensibility بازی می کند، راحت صحبت می کند. اما پس از آن، زمانی که لیام نیسون به طور مرموزی درباره فرزندان گمشده توام، فیلمی که او درباره مورخ کاترین کورلس و رسوایی خانه مادر و نوزاد در توام تهیه کرده است، صحبت می کند، از بیهودگی به صریح تبدیل می شود.

https://www.irishtimes.com/ireland/2026/09/18/liam-neeson-escorts-overwhelmed-catherine-corless-to-premiere-of-tuam-babies-film/

کورلس به او ملحق می شود که در مورد تجربه سورئال ورود یک ستاره هالیوود به خانه اش برای چای و بیسکویت صحبت می کند (منهای بیسکویت که برای بخشی از آن رژیم گرفته بود).

لحن تیره و تار است، که البته با توجه به موضوع مناسب است و کیلتی حق دارد از کورلس برای مبارزات انتخاباتی و قهرمانی‌اش تشکر کند. اما این بسیار شبیه تماشای یک نمایش کاملا متفاوت با نمایشی است که قبلا فوتبالیست های مایو در آن حضور داشتند.

این به معنای انتقاد از The Late Late Show برای فضا دادن به موضوعات جدی نیست – این دلیل وجودی آن از ابتدا بوده است. با این حال، نمی‌دانید که آیا راه بهتری برای ترکیب کردن دور ریختنی و جدی وجود دارد تا کمتر شبیه یک نمایش کمدی و مناظره‌های جاری در یک اتاق و کمابیش در همان زمان باشد.

کیلتی احتمالا بهترین میزبانی است که مونتروز می‌توانست برای اشغال چیزی که هنوز هم نزدیک‌ترین چیزی است که پخش‌کننده به یک صندلی داغ دارد، انتخاب کند. برای یک چیز، او یک اشتیاق به ظاهر واقعی برای کنسرت نشان می‌دهد و با نزدیک شدن به نمایشگاه اسباب‌بازی غمگین خواهد شد. با این حال، نمی توان انکار کرد که The Late Late Show، همانطور که در حال حاضر وجود دارد، تلویزیونی فرانکشتاین است. این با نیت خوب است، گاهی اوقات سرگرم کننده است، اما همچنین کمی به هم چسبیده است و همیشه این سوال وجود دارد که چقدر دیگر می تواند به الوار کردن ادامه دهد.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

The Late Late Show: An institution with a perpetual crisis of identity

The return of the long-running chat show a reminder of its wildly fluctuating tone

همه‌ی اخبار جهان