The Lion, the Witch and the Ulsterman در RTÉ: اندرو تریمبل به موضوع ایرلندی CS Lewis می پردازد.

سی اس لوئیس نویسنده ای بود که در ایرلند متولد شد - اما آیا می توان او را یک نویسنده ایرلندی در نظر گرفت؟ این سوالی است که اندرو تریمبل بازیکن سابق راگبی در فیلم شیر، جادوگر و اولسترمن (RTÉ One، پنجشنبه، ساعت 10:15 بعد از ظهر) مطرح می کند، مستندی جذاب که در آن تریمبل، دانشجوی سابق الهیات مسیحی از کولرین، ارتباط پیچیده لوئیس با جزیره تولدش را از طریق منشور رابطه چندوجهی خود با ایرلندی بودن در نظر می گیرد.

رمان‌های نارنیا لوئیس صدها میلیون فروخته و در کنار رمان ارباب حلقه‌ها اثر تالکین، یک متن فانتزی کلیدی هستند. با این حال، علیرغم اینکه در بلفاست در خانواده ای از کورک بزرگ شده است، به ندرت به عنوان یک نویسنده ایرلندی تصور می شود.

تریمبل کشف می کند که یکی از دلایل این است که لوئیس صدایی ایرلندی نداشت. او این را در آکسفورد می‌آموزد، جایی که لوئیس به‌مدت 29 سال به‌عنوان «همکار» و مربی کار می‌کرد، و تریمبل به ضبط‌شده‌ای از نویسنده دهه 1950 گوش می‌دهد. انگلیسی بودن او چشمگیر است. او «دعا» را به‌عنوان «pray-ah» و «idea» را به‌عنوان «idea-r» تلفظ می‌کند.

تریمبل به پروفسور سوزانا لیپسکامب می گوید: «این کاریکاتور لهجه آکسفورد است. او گمان می‌کند که لهجه ایرلندی لوئیس اولین چیزی بود که پس از مرگ مادرش در 9 سالگی به یک مدرسه شبانه روزی انگلیسی رفت. او می‌گوید: «او به مدارسی می‌رفت که نسبت به او بی‌رحمانه بودند. احتمالا لهجه ایرلندی از او حذف شده است.»

با این حال، اگر او کاملا انگلیسی به نظر می‌رسید، همانطور که تریمبل دوست‌داشتنی کشف می‌کند، علاقه‌ای دائمی به بلفاست و مناطق دورافتاده آن داشت. پروفسور مارگارت اوکالاگان در یک کافی‌شاپ با مضمون لوئیس در شرق بلفاست، می‌گوید لوئیس از بزرگ‌شدن می‌دانست که شهر پر از اختلافات بین اتحادیه‌گرایان و ملی‌گرایان است، و پیشنهاد می‌کند که او ممکن است به پروازهای خیالی پناه برده باشد. او می گوید «گریز به روستایی ایده آل» یک «واکنش به یک شهر قطبی شده» است.

لوئیس به دلیل اعتقادات مسیحی‌اش - و استفاده مشتاقانه از داستان‌هایش به عنوان اسب تروا ایدئولوژیک (در کتاب‌های نارنیا، شیر خردمند اصلان، جایگاهی برای عیسی است) شخصیتی محبوب اما بحث‌برانگیز است. فیلیپ پولمن، نویسنده بریتانیایی فانتزی، آنقدر از لوئیس آزرده شد که یک سه گانه کامل به نام «مواد تاریک او» نوشت، فقط برای سرزنش لوئیس به خاطر آخرین رمان ظالمانه و دلخراش نارنیا، «آخرین نبرد» - که در آن سوزان پونسی به خاطر بزرگ شدن و علاقه اش به رژ لب و نایلون محکوم می شود.

تریمبل وارد علف های هرز تفرقه افکنی لوئیس نمی شود. و او دلیل کنار گذاشتن لوئیس از مجموعه شخصیت های برجسته ادبی ایرلندی را کاملا مشخص نمی کند - که مطمئنا بیشتر به فقدان سنت در ایرلند برای تجلیل از نویسندگان «منطقه ای» مربوط می شود. می توان استدلال کرد که فرانک اوکانر، چخوف کورک، به دلایل مشابهی کوتاهی می کند - او در حباب دوبلین جا نمی گیرد و بنابراین مورد بی مهری قرار می گیرد.

اما تریمبل هرگز تظاهر نمی‌کند که جوابش را دارد و در مستندی که مانند یال شیر پشمالو است، نشان می‌دهد که با او موافق است. بهترین چیزی که در مورد شیر، جادوگر و اولسترمن می‌توان گفت این است که – و پیشاپیش از فیلیپ پولمن عذرخواهی می‌کنم – باعث می‌شود که بخواهید به یکی از جلدهای کاغذی نارنیا رنگ و رو رفته‌تان برسید و آن را از انتها تا آخر بخوانید.