توکیو: هیئت داوران مسابقه درباره وضعیت "A-List" رویداد، مبارزه بر سر فیلم های مورد علاقه بحث می کنند

بحث پر جنب و جوش در مورد جایگاه جهانی جشنواره بین المللی فیلم توکیو - و اینکه آیا چنین ملاحظاتی حتی اهمیت دارد یا خیر - نکته برجسته کنفرانس مطبوعاتی هیئت داوران مسابقه نسبتا ملایم روز سه شنبه بود.

هیئت داوران مسابقه 2026 توکیو توسط فیلمساز هلندی-استرالیایی رولف دی هیر (پسر بد بابی، کشور چارلی، ده قایق و ردیاب) رهبری می شود و اعضای هیئت داوران مسابقه به او روی صحنه پیوستند: رنگارنگ فیلم فرانسوی و تهیه کننده یوو مور. اوه جونگوان، تهیه کننده پیشرو کره جنوبی؛ ماکیکو واتانابه بازیگر کهنه کار ژاپنی; و الکس سی لو تهیه کننده تایوانی-آمریکایی. داستان‌های مرتبط فیلم‌های «همه چیز درباره پول» Doc Maker فیلم خود را در مورد فرگی چمبرز پس از دستگیری و درخواست استرداد ایالات متحده به‌روزرسانی کرد.

برخلاف بسیاری از مطبوعات اخیر در جشنواره‌های بزرگ فیلم اروپایی و آمریکایی، گفتگوی هیئت داوران توکیو عمدتا بدون سیاست بود، هرچند که این رویداد با پاسخی رکیک و خنده‌دار از سوی دی هیر آغاز شد که چرا بیشتر فیلم‌های مشترک استرالیا و ژاپن وجود ندارد.

از دی هیر در مورد فقدان آشکار تولید مشترک بین استرالیا و ژاپن، با وجود اینکه هر دو کشور از حمایت دولتی قوی از تولید فیلم برخوردار بودند، سوال شد. دی هیر گفت: «معنی نیست فیلم ژاپنی در استرالیا فیلمبرداری شود یا فیلم استرالیایی در ژاپن بی معنی است. "اروپا در انجام تولیدات مشترک کاملا بر مبنای مالی، واقعا خوب است. استرالیا در این کار چندان خوب نیست.

نوع تولید مشترکی که خارج از استرالیا کار می کند، طبیعی است – که داستانی طبیعی دارد که در آن بعضی چیزها باید در ژاپن فیلمبرداری شوند، بعضی چیزها باید در استرالیا فیلمبرداری شوند. اگر فیلمنامه ها بیایند و اگر درست باشند، همیشه این امکان وجود دارد."

پس از اینکه اعضای هیئت داوران در مورد افتخار بزرگ خود از دعوت شدن برای نظارت بر مسابقه امسال صحبت کردند، وقتی از آنها در مورد جایگاه جشنواره فیلم توکیو در مقایسه با سایر جشنواره های بین المللی و به ویژه در مورد گنجاندن اخیر توکیو به عنوان یک رویداد "A-list" توسط فدراسیون بین المللی انجمن های تهیه کنندگان فیلم (FIAPF) پرسیده شد، گفت و گو به گونه ای متحرک تر شد.

دی هیر گفت: «فکر می‌کنم توکیو… همیشه یکی از آن جشنواره‌ها توسط اکثر افرادی که در جشنواره‌ها شرکت می‌کنند، در نظر گرفته شده است. توکیو عملا یک جشنواره «الف» بود. بنابراین، از این نظر، فکر نمی‌کنم تفاوت زیادی ایجاد کند. به نظر می‌رسد این دسته‌بندی از نظر کیفیت فیلم‌های موجود در آن جشنواره اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، و از این نظر ممکن است کمک کند که اکنون دوباره به طور رسمی یک «الف» شود، اما فکر نمی‌کنم که جشنواره را آنقدر تغییر دهد.»

«فکر می‌کنم پاسخ رولف این است که... برای شما کافی نیست؟» گفت اوه به خنده در اتاق. "در واقع، من در مورد آن اطلاعی ندارم. من اهل جشنواره فیلم نیستم، بنابراین نمی دانم A-list چیست یا نه. احتمالا A-list به معنای خوب است! اما ما به عنوان یک مخاطب، به خاطر لیست A آنها به جشنواره نمی رویم یا نه. ما فقط برای تماشای فیلم می رویم و از احساس جشنواره لذت می بریم."

دی هیر در پاسخ به این سوال که آیا سیستم طبقه‌بندی امروزه تا حدودی زائد است یا خیر، پاسخ داد: "این برای برخی افراد بسیار مهم است و برای برخی دیگر اصلا مهم نیست. و این همانگونه است که باید باشد."

بعدا در بحث، لو به وضعیت توکیو بازگشت و نشان داد که شهرت جشنواره بر اساس دو ویژگی کلیدی عملیاتی ساخته شده است: مهمان‌نوازی پیشرو در جشنواره و تماشاگران کنجکاو فوق‌العاده‌ای توجه و روشنفکری که به داستان‌سرایی اصلی احترام می‌گذارند.

با نگاهی به رقابت برای جایزه بزرگ توکیو، هیئت داوران همچنین در مورد نحوه رسیدگی به اختلافات بر سر 15 فیلم انتخاب شده برای رقابت بحث کردند. دی هیر گفت: «این کاملا به موقعیت بسیار خاص بستگی دارد - چقدر اختلاف نظر، چقدر تقسیم شده است. "فکر نمی‌کنم تا زمانی که به آن نقطه برسیم، پاسخی برای آن وجود داشته باشد. تا آنجا که من درک می‌کنم، من با چهار فرد بسیار منطقی دیگر هستم و مطمئن هستم که می‌توانیم راهی پیدا کنیم تا در نهایت به نوعی فیلم سازش‌آمیز کمتر دست پیدا نکنیم، اما یک فیلم واقعا جالب که شاید برخی از ما آن را دوست نداشته باشیم."

او به شوخی اضافه کرد که او آماده است تا بر سر انتخاب با دی هیر مبارزه کند. او افزود: "گاهی اوقات شما می خواهید برای فیلم بجنگید." "من تجربه ای داشتم که در آن 7 ساعت با هیئت منصفه دیگری دعوا کردم! سایر اعضای هیئت منصفه از من متنفر بودند. [خنده] اما ما بزرگتر هستیم و فیلم های خوب زیادی وجود دارد، بنابراین راه خوبی برای سازش پیدا خواهیم کرد. امیدوارم این بار 7 ساعت با او دعوا نکنم!"

مور در جای دیگر از خوشحالی خود از دعوت شدن برای حضور در هیئت داوران صحبت کرد، به ویژه با توجه به اینکه رنگ‌بازان فیلم اغلب برای چنین نقش‌هایی نادیده گرفته می‌شوند. زمانی که دعوتنامه را دریافت کردم، بسیار شگفت زده شدم، زیرا [با] شغلم [به عنوان یک رنگ‌باز] بسیار نادر است که این نوع دعوت‌نامه را دریافت کنم. و برای من… اکنون تقریبا دو سال در توکیو هستم… برای من و همچنین برای افرادی که کار مشابه من را انجام می‌دهند، اینکه بتوانم در یک جشنواره فیلم به عنوان هیئت داوران شرکت کنم، شگفت‌انگیز بود.» مور افزود: "برای من، این مانند یک رویای کوچک است، و همچنین شاید سعی کنم بیشتر از شغلم به عنوان یک رنگ‌باز نشان دهم - نه تنها من، بلکه افرادی که

همان کار من را انجام بده.»

دی هیر نیز به شیوه ای کم حرف از برنامه های آینده خود صحبت کرد. کارگردان در پاسخ به سوالی درباره فیلم بعدی‌اش گفت: «نمی‌دانم... من در این بین هستم و سعی می‌کنم در مورد اینکه چه کار کنم تصمیم بگیرم.» او افزود: "این یکی دیگر از دلایل خوبی است که من از بودن در اینجا لذت می برم، زیرا این یک نقطه نقطه گذاری است. این پاسخ خیلی خوبی برای شما نیست، اما پاسخ است."