پرش به محتوای اصلی

VisionQuest در قسمت آخر خود چیزی شبیه به صلح پیدا می کند

گیزمودو۱۴۰۵ آبان ۲۱, پنجشنبه، ساعت ۰۴:۳۵حدود 6 دقیقه مطالعه

«برای همیشه» یک پایان غیرمعمول متفکرانه است که ضربات احساسی سریال را در یک نتیجه رضایت‌بخش جبران می‌کند.

من در حال تقلا هستم، اینجا، سعی می کنم بفهمم چگونه می خواهم این کار را شروع کنم. چون من موازی شروع اولین خلاصه نویسی ویژن کوئست را با مونولوگ آغازین ویژن از قسمت اول و سپس شروع خلاصه نویسی نهایی ویژن کوئست با مونولوگ پایانی ویژن از قسمت هشتم دوست دارم. اما این جزئیات یک نویسنده است، نوعی شکوفایی سبکی خودپسندانه که مرا خوشحال می‌کند، اما لزوما به شما، خواننده، خدمت نمی‌کند.

صادقانه‌تر و مرتبط‌تر این بخش، این است که اذعان کنم که، علیرغم تمام صحبت‌های من در مورد این که چگونه VisionQuest یک ناهنجاری در میان پروژه‌های استودیو مارول است، به دلیل داشتن موضوعی پیچیده‌تر از «بیایید از قدرت باورنکردنی خود برای محافظت از کسانی در میان ما استفاده کنیم که نمی‌توانند از خود محافظت کنند» (که هنوز هم یک هدف تحسین‌برانگیز است، یک صحنه بزرگ دیگر، نشان می‌دهد که یک هدف تحسین‌برانگیز است، یک صحنه بزرگ دیگر نیز وجود دارد). کارهای مضمونی منحصربفردی را انجام داد در حالی که هنوز احساس می‌کردیم همان فیلمی است که از استودیو انتظار داریم.

Spider-Man: Brand New Day اظهار داشت که پیتر پارکر (تام هالند) نه تنها نباید به تنهایی این کار را انجام دهد، بلکه نمی تواند - حداقل، اگر نمی خواست مانند فرانک کسل (جان برنتال) شود. و این درسی بود که فرانک نیز آموخت، در نهایت، نمونه‌ای نادر از یک شخصیت فرعی که با دقت انتخاب شده بود، به جای اینکه صرفا به‌عنوان یک دستیار کنار هم قرار بگیرد، در خدمت داستان بود.

قسمت هشتم VisionQuest، «Forever» (که به‌عنوان فینال آن نیز عمل می‌کند، بدون تمدید غافلگیرکننده فصل دوم)، در نهایت موفق می‌شود دو حالت داستان‌گویی خود را که در برخی مواقع به طرز ناامیدکننده‌ای در ورودی‌های قبلی مجموعه متفاوت بودند، در کنار هم قرار دهد: گفتگوهای طولانی و عمیق درباره ماهیت انسانیت، خانواده، خوش‌بینی، و دوست داشتن همسایه‌ها. و طرح اکشن که فیلم ها و سریال های تلویزیونی مارول به آن معروف هستند.

این دو به جای احساس داستان های جداگانه، یکدیگر را به خوبی تکمیل می کنند تا پایانی مناسب برای یکی از تامل برانگیزترین پروژه های مارول تا به امروز باشد.

نکته این است که اعتباری که به آن تعلق می‌گیرد: هم VisionQuest و هم Spider-Man: Brand New Day مارول را دیده‌اند که به شیوه‌ای واقعا با طراوت از منطقه راحتی خود خارج شده است.

این مونولوگ پایانی است که ویژن در «برای همیشه» ارائه می‌کند. ارزیابی بسیار مطمئن‌تر از ویژن که چه کسی است و در کجا ایستاده است، نسبت به مونولوگ آغازینی که در «بدون رشته» ارائه کرد. او چشم انداز است. او یک پدر است. و، شاید، او یک پسر است. اما رابطه او با اولترون هر چه باشد، چیزی است، و حتی تصدیق آن یک گام بزرگ به جلو است.

"برای همیشه" با ویرجیل هورتون (جیمز اسپیدر) آغاز می شود که می دانیم شوهر جو کارینگتون است. او کسی بود که فناوری خود را به استارک فروخت و همچنین مخفیانه شغلی برای S.W.O.R.D پیدا کرد، جایی که به بازسازی ویژن کمک کرد و در حین سیفون کردن قطعات برای ساختن بدن برای جو کمک کرد. برنامه او این بود که کد ویژن را حذف کند و بدن او را در اختیار بگیرد تا بتواند شایسته شکل جدید سنتزوئید جوکاستا باشد. اما جو به خاطر فروختن فناوری خود به استارک از دست او خیلی عصبانی است و او نمی‌خواهد هیچ کاری با او، انسان یا مصنوعی، نداشته باشد.

ویژن و جو با کمک تامی (که دوباره با بیلی [جو لاک] از طریق رویا باندینگ ارتباط برقرار کرده است) و پالادین، ویژن و جو ویرجیل و نگهبانانش را تحت سلطه خود درمی آورند. اما ویرژیل که نمی‌تواند قبول کند که جو با آغوش باز از او استقبال نمی‌کند، به او شلیک می‌کند و به بدنش آسیب جدی وارد می‌کند. او با آخرین ذره‌ی قدرتش، هارد دیسکی را که ویرژیل اولترون را در آن قفل کرده بود، در انبوهی از نانوها می‌اندازد و به اولترون اجازه می‌دهد بدنش را اصلاح کند، ویرژیل را تا حد مرگ له کند و درست به موقع به سمت جو برود تا او را هنگام مرگ نگه دارد.

چند نبرد تن به تن در غوغا وجود دارد، اما چیزی به نوع نبردهای اوج بزرگی که از یک فیلم یا سریال تلویزیونی مارول انتظار داشتیم نزدیک نمی شود. در عوض، پس از مرگ جو، اولترون، در خشم و خشم خود، به خطرناک ترین و بدبینانه ترین خود بازگشته است. اولترون در مورد بشریت می گوید: «آنها خواهان انقراض هستند. "آنها آن را در کتاب مقدس می نویسند، آن را به صورت هنری نقاشی می کنند، و فرزندانشان را با داستان های مرگبار قبل از خواب به خواب می برند. پایان تنها چیزی است که آنها واقعا به آن اعتقاد دارند." بنابراین اگر مرگ چیزی است که آنها می خواهند، او آن را به آنها خواهد داد.

او نانوها را در نزدیکترین مرکز جمعیت: لندن رها می کند. 9.3 میلیون هدف شناسایی شده است. و آنها را به سمت خود تخریبی قرار می دهد.

هیچ جایگزینی وجود ندارد، هیچ سوئیچ کشتن وجود ندارد. هیچ مقدار از جنگ نمی تواند کسی را نجات دهد. تنها راه برای متوقف کردن ازدحام این است که Vision Ultron را متقاعد کند تا آن را خاموش کند.

بنابراین به جای دعوای اوج، یک مکالمه اوج می گیریم. این در Vision’s Mindspace اتفاق می افتد، که او به عنوان یک کمدی کمدی اواسط قرن بیستم (به طور طبیعی UltraVision نامیده می شود) که برای «به حداکثر رساندن همگرایی اخلاقی و عاطفی» طراحی شده است. و ازدحام نانو قرار است در حدود هشت دقیقه به لندن برسد، بنابراین او باید زمان را نیز فشرده کند. تنها مشکل این است که فشار زیادی به هسته قدرت او وارد می کند، بنابراین او فقط می تواند آن را برای مدت طولانی قبل از خاموش شدن بدنش حفظ کند.

حتی هنوز، برای 500 قسمت از UltraVision، با مونتاژ نام قسمت‌های وحشی و آهنگ‌های تم وحشی‌تر («دنیا را نکش» تنها یک نمونه است)، اولترون بر تعهد خود برای از بین بردن بشریت ثابت قدم است. اما سپس هسته ویژن شروع به سوختن می کند و اولترون متوجه می شود که ویژن هسته اولترون را نیز برشته کرده است. حتی اگر ویژن نتواند اولترون را متقاعد کند که ازدحام نانو را متوقف کند، او می‌تواند مطمئن شود که اولترون دیگر نمی‌تواند این کار را انجام دهد.

و وقتی اولترون متوجه می‌شود که پسرش آنقدر متقاعد شده که اشتباه می‌کند، چه کاری باید انجام دهد تا او را متوقف کند؟ ویژن می‌گوید: «ما نمی‌توانستیم این موضوع را به تنهایی پردازش کنیم،» و او درباره غمی که از دست دادن واندا احساس می‌کند، اندوهی که آلترون برای از دست دادن جو احساس می‌کند، و اندوهی که هر دو برای یکدیگر احساس می‌کنند صحبت می‌کند.

او ازدحام نانو را متوقف می کند. او آواز می‌خواند: «من تار داشتم، اما اکنون آزادم» و سپس ناپدید می‌شود. او برای همیشه نرفته است؛ البته او اینطور نیست - او هنوز آنجاست، اما ویژن به شانس های دوم اعتقاد دارد. شاید آلترون به لوور، مت، مدرن برود. شاید او همه آنها را به خاکستر بسوزاند. آلترون به ویژن می گوید: «گفتنش سخت است. 50-50.

اما ویژن باید راه بیفتد - او آن شب با هر دو پسرش شام می خورد. شاید یک روز آنها هم بتوانند با پدربزرگشان شام بخورند.

یا شاید او ابتدا تمام دنیا را به پایان برساند. اما، اگر VisionQuest چیزی به ما یاد داده است، این است که انجام کار احساسی دشوار یافتن خود و فهمیدن اینکه چه کسی هستیم ارزشش را دارد. ویژن در نهایت به آنجا رسید. امیدواریم که اولترون نیز این کار را انجام دهد.

و البته، چند تیزر پایانی نیز وجود داشت. برای اطلاعات بیشتر در مورد آنها، اینجا را کلیک کنید.

اخبار io9 بیشتری می خواهید؟ بهترین فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی برای پخش در این ماه و همه کتاب‌های علمی تخیلی، فانتزی و ترسناک آینده را که باید در رادار شما باشند، بررسی کنید.

خواندن متن کامل در گیزمودوبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

‘VisionQuest’ Finds Something Resembling Peace in Its Final Episode

'Forever' is an unusually contemplative finale that pays off the series' emotional beats in a satisfying conclusion.

همه‌ی اخبار فناوری