"ما از میلیاردرها رای دادیم": بعد از انتخابات میان دوره ای ایالات متحده چه اتفاقی می افتد؟

لوسی بینز جانسون 79 ساله اکنون و کوچکترین دختر لیندون بینز جانسون (LBJ) در میان جمعیتی که منتظر تبریک به جیمز تالاریکو در آستین، تگزاس بودند، بود.

او در حالی که شانه مرد جوان‌تر را به یاد می‌آورد، گفت: «خیلی خوشحالم که شغل پدرم را گرفتی.»

اگرچه نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای سه‌شنبه شب نمایانگر یک تقاضای پویا و گسترده برای تغییر فوری در حکومت و روحیه ملی بود، اما شب ارواح نیز بود. بازگشت از رای دهندگان پیامی فوری از سراسر کشور همراه با تغییر ناگهانی قدرت که حزب دموکرات را با اکثریت ۲۵۳ بر ۱۵۷ در مجلس و فرمان (و شمارش آرا) سنا با ۵۴ بر ۴۴ رای می‌دهد، ارائه کرد. آنها به شدت در مسیر کسب بزرگترین دستاورد میان دوره ای از زمان انتخابات 1974 و پیامدهای استعفای ریچارد نیکسون هستند.

پس از تقریبا دو سال تحت سلطه ترس‌های واقعی و گاهی مفرط مبنی بر اینکه دولت اخلالگر دونالد ترامپ روند دموکراتیک آمریکا را واژگون یا در نهایت سرکوب می‌کند، غرش انتخاباتی کرکننده‌ای که از ساحلی به ساحل دیگر با سرعت آتش‌سوزی دشت‌ها در این میان‌دوره‌ای به‌عنوان مناسب‌ترین و قدرتمندترین ایالات متحده آمریکا خواهد بود.

آنها نمایانگر آخرین فصل از گفتگوی پر سر و صدا، غالبا پرشور و همیشه پرشور ملی هستند که تقریبا از زمانی آغاز شد که قاب‌بازان، با تمجید و احساساتی شدن در کتاب، مستند و صدا در طول سالگرد سالگرد، قلم روی کاغذ گذاشتند تا نقشه‌ای ماندگار برای دنیای جدید خود بیابند.

سؤالاتی که گروهی از مردان سفیدپوست از خود پرسیدند دقیقا همان سؤالاتی بود که در سخنرانی‌های مبارزات انتخاباتی، مبادلات بحث‌های اغلب تلخ و زشت و بهمن ناگوار تبلیغات حمله‌ای که توسط منافع شرکتی و سیاسی پرداخت می‌شد، خبر می‌داد.

این جمهوری چیست؟ چه می تواند تبدیل شود؟ و باید چه آرزویی داشته باشد؟

جان اوسف در طول سال از کمتر ستایش‌شده‌ترین اما مؤثرترین سناتور دموکرات به ستاره درخشان جنبش تغییر مسیر داده است.

باراک اوباما هفته گذشته در یک گردهمایی اختتامیه در آتلانتا گفت: "این به این دلیل نیست که او خیلی جمع شده است، فقط به این دلیل نیست که او شبیه یک کندی به نظر می رسد، همه در ویدیوها خوش تیپ است."

مقایسه کاملا تصادفی به نظر نمی رسید. در حال حاضر، اوسف به عنوان نامزد پیشتاز در تشدید گمانه زنی ها در مورد فهرست نامزدهای ثروتمند نامزد دموکرات های ریاست جمهوری در نظر گرفته می شود. اوسف عزم خود را برای تکمیل دوره کامل سناتوری خود تکرار کرده است. اما یکی از ویژگی‌های مبارزات انتخاباتی او فیلم‌های پیچیده و سطحی از نامزد انتخاباتی بود که رویدادهای معاصر را با درخشش سینمایی و تاریخی می‌ساخت.

سه‌شنبه شب در آتلانتا، او لحن تند و دادستانی را که برای جلسات استماع کمیته‌های سنا مقامات جمهوری‌خواه به کار می‌برد، برای معنای بازگشت‌ها تعیین کرد. «مردم آمریکا در پیروزی‌های گسترده و سرنوشت‌ساز، فسق و فساد و بی‌کفایتی رئیس‌جمهور ناکام، دونالد جی ترامپ را سرزنش کرده‌اند. و اگر در این دو سال اخیر در زمان‌هایی در میان هجوم بی‌وقفه وحشی‌گری و زشتی، شک داشتید که آیا جمهوری ما زنده خواهد ماند یا خیر، اجازه دهید اولین نتایج امشب را به شما نشان دهد.»

در واقع، جشن های دموکرات در شهرهایی مانند آستین خیلی قبل از طلوع فجر آغاز شده بود.

نتایج یک نمایش آتش بازی ملی از رنسانس های سیاسی افسانه ای و غیرمنتظره در مناطقی ایجاد کرد که جنبش دمکراتیک مدت ها به عنوان یک هدف گمشده دست از آن کشیده بود. یک کشیش از کانزاس که اولین کرسی سنای حزب را در آنجا از سال 1932 به دست آورد. میشیگان اولین سناتور مسلمان را به واشنگتن فرستاد. نیومکزیکو اولین فرماندار زن بومی آمریکا را انتخاب کرد. می سی سی پی در آستانه انتخاب اولین سناتور دموکرات سیاه پوست خود از زمان رفتن هیرام ریولز به واشنگتن در سال 1870، زمانی که نقش ترقی گرایی حزبی معکوس شد.

ریولز یک جمهوری خواه بود و با تلاش تعدادی از قانونگذاران دموکرات که از حضور یک سناتور سیاه پوست خشمگین بودند، با تلاش هایی برای جلوگیری از پیشرفت او روبرو شد.

نیویورک تایمز در روز ادای سوگند او در فوریه گزارش داد: «آقای ریولز هیچ خجالتی از خود نشان نداد و رفتار او به همان اندازه که در این شرایط قابل انتظار بود، محترمانه بود.

آزاری که در دو روز گذشته بر او و نژادش وارد شده بود، ممکن بود اعصاب هر کسی را متزلزل کند. جمعیت عظیمی که در گالری‌ها وجود داشت، هیچ نشانی از احساس نداشتند و بسیار بی‌صدا آنجا را ترک کردند.» آن تماشاگرانی که مدت‌ها پیش رفته بودند چیزی را دیدند که هیچ آمریکایی از آن زمان ندیده بود: سوگند یک سناتور سیاه‌پوست از The Sipp. با آغاز سه شنبه شب، پر کردن این شکاف تاریخی به یک امکان قوی تبدیل شد. نتایج میان‌ترم آنقدر تغییرات و داستان‌های نوظهور را در عرض چند ساعت ایجاد کرد که تقریبا غیرممکن بود که اهمیت هر کدام را دنبال کنیم.

اما هنگامی که دود پاک شد، حوالی نیمه شب، آشکار بود که یک شورش مردمی غیرمنتظره رخ داده است. همانطور که برنی سندرز در روز بعد بیان کرد، این عمدتا رأیی علیه حماقت دولت فعلی و چهره درخشان 80 ساله آن بود.

او گفت: «من فکر می‌کنم مردم آمریکا از رئیس‌جمهوری مستبد، که به قانون اساسی یا حاکمیت قانون اعتقادی ندارد، یا کسی که همیشه دروغ می‌گوید، خسته و خسته شده‌اند.» این سناتور مستقل 85 ساله از ورمونت به عنوان یک ستاره جدید برای گروه جدید سناتورهای منتخب با وجدان اجتماعی می ایستد که در ژانویه به او خواهند پیوست.

سنای آمریکا: هفت چهره جدید که باید مراقب آنها بود

"چه محافظه‌کار باشید و چه مترقی، کسی خودشیفته را دوست ندارید، که فکر می‌کند دنیا حول او می‌چرخد، و کسی که یک دولت به شدت فاسد را اداره می‌کند. خانواده اکنون 2 میلیارد دلار ثروتمندتر از قبل از اینکه او نقش خود را به عنوان رئیس جمهور از سر بگیرد. اما چیز دیگری هم وجود دارد. ما امروز آمریکا داریم، ثروتمندترین کشور روی زمین، ما فقط 60 درصد از مردم جهان را پرداخت می‌کنیم. تضمین مراقبت های بهداشتی برای همه مردم به عنوان یک حق، مردم قادر به پرداخت اجاره بهای خود نیستند.

مردم نمی توانند مواد غذایی خود را که مایحتاج اولیه زندگی هستند، تهیه کنند. سالمندان از تامین اجتماعی استفاده نمی کنند. کارگران مسن تر از اینکه در زمان بازنشستگی چه اتفاقی خواهد افتاد می ترسند.

"و در عین حال، وقتی آنها در حال مبارزه هستند، افراد بالادست هرگز آنقدر خوب نبوده اند. امروزه نابرابری درآمدی بیشتر از هر زمان دیگری در آمریکا است. [الون] ماسک خود دارای ثروت بیشتری از 53 درصد پایین خانواده های آمریکایی است. بنابراین، مردم به اطراف نگاه می کنند و می گویند، چه خبر است؟ چرا واشنگتن نگران است که ثروتمندان و قدرتمندان زندگی من را چگونه پیش ببرند؟ آنچه دیشب درباره آن بود این بود که آنها دولتی می خواهند که نماینده خانواده های کارگر باشد و نه فقط یک درصد.

این همان پیام کمپین دموکرات‌ها از سوی نامزدهایی بود که بیش از یک سال قبل از اینکه کانون توجه رسانه‌های جهان بر آنها بتابد، مبارزات انتخاباتی خود را در این ماه آغاز کردند. مضمون گسترده مانیفست آنها از آرمان سیاسی تغییرناپذیر "رویای آمریکایی" در تکرارهای بی حد و حصر آن، به واقعیت نگران کننده تر آن منحرف می شود که برای صدها میلیون آمریکایی، زندگی برای صدها میلیون آمریکایی بیش از حد طاقت فرسا شده است که فرصتی برای رویاپردازی ندارند.

در آیووا، جاش تورک یکی از کم زرق و برق ترین اما خارق العاده ترین مبارزات سیاسی کل جنبش دموکرات را اداره کرد. چند هفته پیش، او میزبان یک رویداد مبارزاتی دوشنبه شب در سیوکس سیتی، در مرز غربی ایالت با نبراسکا بود. در یک اتاق جلسه کوچک کالج برگزار شد. این فضا، صمیمیت محلی یک رویداد معمولی باشگاه کتاب را داشت. آشتی دادن که بخشی از این جنگ قدرت گسترده تر بود، دشوار بود. اینکه یک کرسی سنا در خطر بود و تورک خود مورد هدف تبلیغات حمایت شده ماسک قرار گرفت زیرا هزینه های خارجی بیش از 137 میلیون دلار بود.

تورک با یک کلاه Hawkeyes، یک پیراهن یقه دار تیره، یک شلوار جین جین و یک ته ریش چند روزه ظاهر شد. او در عین حال یک ورزشکار نخبه است، به عنوان یک برنده مدال طلای پارالمپیک و بازیکن سابق بسکتبال با ویلچر، و یک آیوان یقه آبی که مقدار زیادی از دوران کودکی خود را در سیستم مراقبت های بهداشتی دولتی گذرانده است. او در رفتارش کم حرف و خوش برخورد است.

داستان ظهور او به عنوان یک سیاستمدار در منطقه ای عمیقا جمهوری خواه در آیووا حاوی یک جنون شگفت انگیز است. در روزهای ابتدایی مبارزات انتخاباتی خود برای یک کرسی قانونگذاری ایالتی در منطقه 20، او خود را در اطراف شهر زادگاهش شورای بلوفز چرخاند و برای کسب رای درب خانه ها را کوبید و با برداشتن خود از صندلی، خود را به سمت ایوان کشاند، دوباره نشست و سپس زنگ در را به صدا در آورد. زحمت فیزیکی ناب حداقل به او تضمین می کرد که گفتگو کند. او در آن انتخابات با شش رای از مجموع 6800 شرکت کننده پیروز شد.

اواخر سال گذشته، زمانی که تصمیم گرفت برای مجلس سنا نامزد شود، یک بیگانه بود. یکی از هواداران در سیو سیتی به من گفت که وقتی او در اوایل سال در یک رویداد تورک شرکت کرد، فقط 12 نفر در آن شرکت کردند. در داستان تورک چیزی ترسناک وجود دارد. او از تمام 99 شهرستان در آیووا بازدید کرد، توری که اغلب به آن "گراسلی کامل" گفته می شود، اشاره ای به ترفندی که مدت ها توسط سناتور 93 ساله ایالت چاک گراسلی تکمیل شده بود. تورک در سخنرانی پیروزی خود در شامگاه سه‌شنبه، بخشی از صحبت‌هایی را که در بیش از 448 روز مبارزات انتخاباتی داشت، به یاد آورد.

او پیش از بررسی دستور کار خود برای زمانی که جای خود را در مجلس سنا بگیرد، نقل کرد: «جاش، من فقط برای نگه داشتن غذا روی میز، سقف بالای سرم، پرداخت قبض برقم مشکل دارم: پایان دادن به جنگ با ایران. پایان دادن به سیاست تعرفه ای ترامپ؛ صورتحساب مزرعه برای کشاورزان کوچک؛ افزایش حداقل دستمزد آیووا از 7.25 دلار؛ لغو حکم "شهروندان متحد" که به پول شرکت های بزرگ اجازه می دهد تا کمپین های سیاسی را تحریف کنند و از همه مهم تر، تصحیح رسوایی آلودگی آب خانگی ناشی از روان آب های کشاورزی که آیووا را در ایالات متحده در سرطان پیشروی می کند.

می خورد.

"سیستم مالی مبارزات انتخاباتی ما خراب است و تبلیغات تبلیغاتی بدی که میلیاردرها برای خرید انتخابات ما خریداری می کنند، اوضاع را بدتر می کند. اما امشب، آیووا، ما از میلیاردرها رای دادیم. ما از PAC های شرکتی پیشی گرفتیم و به تک تک سیاستمداران فاسد گفتیم: بس است. در آیووا، ایلان ماسک در مورد انتخابات ما تصمیم نمی گیرد."

تورک در طول مبارزات انتخاباتی مصر بود که نباید به او برچسب سوسیالیست دموکرات زد. در عوض، او خود را «پوپولیست دشتی» نامید، اصطلاحی که حزب مردم در اواخر دهه 1890 در 90 مایلی جنوب در اوماها، نبراسکا جعل کرد. دو روز پس از سخنرانی تورک در کالج مورنینگ ساید، دونالد ترامپ در سیو سیتی تجمعی برگزار کرد. مکان برگزاری، که مکان آن تا آستانه این رویداد محفوظ مانده بود، معلوم شد که آشیانه کوچک فرودگاهی - واقعا فقط یک آلونک راه راه - در حومه شهر است. روز فوق‌العاده بود: اواسط دهه 20 خوش آب و هوا و آسمان صاف.

جمعیت زیادی تا وقت ناهار جمع شده بودند، ورودی پارکینگ صحرایی توسط گروه کوچکی از معترضان که تابلوهایی درباره جفری اپستین و ولادیمیر پوتین در دست داشتند فرمان داده شده بود. گروه پس از غروب آفتاب به خوبی در ورودی مستقر بودند.

این رویداد یادآور راهپیمایی‌هایی بود که ترامپ دو سال پیش در مسیر انتخاب مجددش برگزار کرد، اما در مقیاسی بسیار کم‌تر. این کالا، مثل همیشه، در آن واحد به شکلی تهدیدآمیز پیروزمندانه و بازیگوش بود، با تی شرت ها و کلاه های معمول ترامپ و ماگا همراه با کیف پول، جوراب و نشان، از جمله یکی که رئیس جمهور را با عینک آفتابی سیاه و سفید مافیایی و پرچم آمریکا نشان می داد.

او با هر دو انگشت وسط پرنده را تکان می دهد و زیر او نوشته شده است: "دوباره از دست دادی، عوضی ها." مردم چهار ساعت منتظر ماندند تا متوالی سخنرانان، از جمله حریف تورک، اشلی هینسون، از آنها پذیرایی کنند. اندکی قبل از ساعت 7 بعدازظهر، چراغ‌ها تاریک شد و یک صفحه نمایش بزرگ یک فیلم چهار دقیقه‌ای را نشان داد که با موسیقی پیانویی هیجان‌انگیز تنظیم شده بود و رئیس‌جمهور را در نور کتاب مقدس قرار می‌داد.

یک راوی با باریتون قبر گفت: «خدا گفت من به کسی نیاز دارم که قبل از سحر برخیزد، این کشور را درست کند، تمام روز کار کند، با مارکسیست ها بجنگد، شام بخورد، سپس به دفتر بیضی شکل برود و از نیمه شب گذشته در جلسه ای با سران کشورها بمانم، بنابراین خدا ترامپ را آفرید.

در ادامه، مونتاژ پس از مونتاژ از نکات برجسته ترامپیان ادامه داشت، در حالی که روایت از مردی صحبت می‌کند که «تفاوت بین تعرفه‌ها و تورم را می‌فهمد، که تا ظهر سه‌شنبه هفته ۴۰ ساعته‌اش را به پایان می‌رساند اما سپس ۷۲ ساعت دیگر وقت می‌گذارد؛ پس خدا ترامپ را آفرید». مردی که "یک هفته کار سخت را با عبادت در کلیسا در روز یکشنبه تمام می کند و سپس پسر بزرگش رو به او می کند و می گوید: "بابا، بیایید دوباره آمریکا را بزرگ کنیم؛ بیایید کشوری بسازیم که دوباره مورد غبطه جهانیان قرار گیرد." پس خدا ترامپ را آفرید.

این تبلیغات شیک و تداعی کننده ای بود. در اواخر صفحه، ترامپ را در حالت شبح در حال خروج از ایر فورس وان نشان می‌داد و چند ثانیه بعد، چراغ‌ها روشن شد، سرود Proud to Be an American در سیستم صوتی پخش شد و ناگهان خود ترامپ نیز در میان آن‌ها، در فرودگاه، در دشت‌زارها قرار گرفت. استقبال پرشور بود.

اما ورود به منزله نقطه اوج احساسی شب برای حامیان رئیس جمهور بود. همانطور که ترامپ سخنرانی طولانی و پرخاشگرانه خود را آرام کرد، انرژی و انتظار در شب از بین رفت. شتاب فزاینده ای که او به نوعی در سال 2024 مهار کرد وجود نداشت. یک کیفیت شب گذشته در نمایشگاه در مورد شب وجود داشت.

در دیگر راهپیمایی های ترامپ هم همینطور بود. حضور رئیس جمهور در پیست هاکی در یانگستاون، اوهایو، ظرف چند روز توسط محققان برای طنزپردازان آخر شب به عنوان طلای ناب تلقی شد. آن شبی بود که ترامپ یک قصیده عجیب و مفصل درباره وضعیت جسمانی جان هاستد نامزد سناتوری ارائه کرد، شبی که گفت: «این کار را زیاد با مردان انجام نمی‌دهم. شروع به بررسی بدنش کردم، زیرا نمی‌دانستم ورزشکار بزرگی است. و به بالا نگاه کردم و بالا و پایین را تماشا کردم.

به دستانش نگاه کن! او اینها را دارد، مثلا، پنجه ها!»

چرا دونالد ترامپ روی بدن مردان آب دهان می اندازد؟

اما برای کسانی از ما که در آن شب در میدان حضور داشتیم، عجیب بودن لحظه به سختی ثبت شد. آکوستیک ضعیف بود. مردم در داخل و خارج از غرفه های امتیاز سرگردان بودند. بچه ها گریه کردند. آنها آنجا بودند تا ترامپ را ببینند و به او گوش دهند، زیرا بعد از یک دهه، آیا چیز جدیدی برای شنیدن وجود داشت؟

جمعیت ماگا حضور یافتند، اما با تعداد کمتر، و حالا به ترامپ به عنوان رئیس‌جمهوری گوش می‌دادند که کشور را از طریق جنگ تعرفه‌ای بی‌وقفه، حملات یخی وحشیانه در خیابان‌ها، ماجراجویی‌های خارجی و تهدیدهای دیوانه‌کننده علیه گرینلند و کانال پاناما، سرمایه‌گذاری‌های شخصی که توسط ارزهای دیجیتال روشن شده بود، از سرمایه‌گذاری‌های شخصی که توسط خانواده‌ها کشته شده بود، به حرکت درآورده بود. آیت‌الله خامنه‌ای را به خود می‌بالید که در عرض چند روز این درگیری پایان می‌یابد.

از آن زمان، رژیم ترامپ به مجموعه‌ای از سریال‌های سریالی داخلی تنزل پیدا کرده است، با خروج پرمخاطب برگزیدگان انتصابی ناکافی مانند پم باندی و کریستی نوم. حتی کارولین لیویت، با زمان بندی که کم کم استادانه به نظر می رسد، نقش خود را به عنوان منشی مطبوعاتی کنار گذاشت تا با خانواده جوانش وقت بگذراند.

با همه اینها، شبح جفری اپستین از ناپدید شدن خودداری کرده است. ترامپ تقریبا دو سال در قدرت بود و هیچ چیز در مورد کیفیت روزمره زندگی عادی آمریکایی ها بهبود نیافته بود. اما ثروت شخصی ترامپ حدود 2 میلیارد دلار افزایش یافته بود. شاید زمانی که سفر خداحافظی اش در داخل ایالات متحده را آغاز می کرد، شروع به درک این موضوع کرد که جیگ به پایان رسیده است. خسارات جانبی شامل وارثان بالقوه پس از خروج ترامپ از قدرت در سال 2028 می شود.

توخالی بودن جی دی ونس با تصمیم او برای حمایت از تبلیغ نفرت انگیزی که به نمایندگی از کمپین ویوک راماسوامی، نامزد فرمانداری اوهایو اجرا می شد، آشکار شد. این تبلیغ با بهره‌برداری از تجربیات وحشتناک دوران کودکی رقیب دموکرات، امی اکتون، که در سن 12 سالگی پس از ادعای آزار جنسی و جسمی توسط ناپدری‌اش توسط سرویس‌های اجتماعی پذیرفته شد، مادر جدا شده اکتون را نشان می‌دهد که دخترش را "دروغگو" می‌خواند. محکومیت ها کلی بود، از جمله درخواست مایک دیواین، فرماندار جمهوری خواه در حال خروج اوهایو، برای حذف آن.

در عوض، ونس، طوطی‌بازی رئیس‌جمهورش، دفاع قاطعانه‌ای ارائه کرد – یا حمله به زنی که گفته می‌شود در دوران کودکی مورد آزار جنسی قرار گرفته بود. آرزوهای او برای ریاست جمهوری همان جا کاهش یافت.

رقابت برای انتخابات ریاست جمهوری 2028 آمریکا آغاز شده است. چه کسی پیشتاز است؟

صبح روز بعد از انتخابات، ونس اولین تفکر مستقل خود را به عنوان معاون رئیس جمهور با انتشار پستی در شبکه های اجتماعی مبنی بر اینکه جنگ علیه ایران مقصر است، ارائه کرد.

مارجوری تیلور گرین، نماینده سابق کنگره جورجیا و وفادار به ترامپ، پس از اعلام نتایج در شبکه ای بی سی نیوز گفت: «جنبش ماگا کاملا مرده است و خود ترامپ است که آن را کشته است. او قبلا از حزب جمهوریخواه خواسته بود «دونالد ترامپ را از حزب بیرون کند».

او در پستی نوشت: «او کاملا آن را نابود کرده است و وضعیت کنونی جمهوری‌خواه یک سازمان جنگ‌افروز، فاسد و شرکتی است که به هیچ وجه ارزش‌های محافظه‌کارانه رای دهندگانش را منعکس نمی‌کند. این یک دروغ است.

تصمیم ترامپ برای انجام این میان‌دوره‌ها در مورد خودش مبتنی بر یک قمار بود که می‌توانست از تور آشنای کارناوال برای برانگیختن پایگاه استفاده کند. که بتواند یک بار دیگر هشدارها و وعده های قدیمی را به آنها باور کند. اما خستگی عمومی بود

هر چه در مورد مرگ آن باشد، فروپاشی جنبش ماگا در راه است. تیلور گرین، مانند ونس، مخلوق سیاسی دونالد ترامپ است. هنگامی که این دوره از تاریخ سیاسی توسط مورخان تجزیه و تحلیل شود، تصمیم تیلور-گرین برای جدا شدن از ترامپ، در درجه اول به خاطر پرونده های اپشتین او، به عنوان نمونه نادری از ستون فقرات اخلاقی توسط هر شخصیت برجسته در جنبش Maga-GOP ثبت خواهد شد.

تیلور گرین همراه با توماس ماسی، نماینده کنتاکی و نانسی میس، نماینده کارولینای جنوبی، خشم ترامپ را تحمل کرد. هر سه صندلی خود را از دست داده اند. ماسی به دلیل بی‌وفاداری‌اش، با کمک اهداکنندگان ماگا حدود 37 میلیون دلار در تبلیغات حمله در رقابت او با اد گالرین، شرکت کردند و منطقه چهار را از دست داد، که قبلا 70 درصد آرا را به دست آورده بود. میس تصمیم گرفت امسال نامزد انتخابات نشود.

اکنون، هر سه بخش جدایی‌ناپذیر یک اتحاد اصلاح‌شده ماگا هستند، از نظر دیدگاه‌های خود به شدت در سمت راست قرار دارند، اما با شدت گرفتن گمانه‌زنی‌ها درباره اینکه چه کسی حزب جمهوری‌خواه را در تکرار بعدی رهبری خواهد کرد – و دقیقا چه چیزی برای رهبری باقی می‌ماند، از ترامپیسم جدا می‌شوند. زیرا پیام گسترده‌تری که از میلیون‌ها رای داده شده، همانطور که زهران ممدانی، شهردار نیویورک آن را چارچوب‌بندی کرد، «خستگی آمریکا از وضعیت موجود» است.

یکی از رمز و رازهای ماندگار تسلط مغناطیسی ترامپ بر بخش قابل توجهی از مردم آمریکا در نبوغ تاریک او به عنوان یک نامزد جمهوری خواه در یک دهه پیش نهفته است، زیرا مردم را در جاهایی که هرگز نبوده است متقاعد می کند که می تواند از آرمان آنها دفاع کند، خواه در جوامع کشاورزی وسیعی باشد که هرگز به طور کامل از بحران های تورم و 1980 شهرها بهبود نیافته اند. زمانی که کارخانه‌هایی که در اطراف آن رشد می‌کردند بسته شدند و به جای دیگری نقل مکان کردند، شهرها عملا توسط حکومت ایالتی و فدرال رها شدند.

چرا دونالد ترامپ در انتخابات آمریکا پیروز شد؟ از سفر در سراسر کشور، واضح است که چرا پیام او با رای دهندگان طنین انداز شد

یک وجه مشترک بین ترامپ و بازیگران نامزدهای باوجدان اجتماعی مانند تورک، آدام همیلتون و تالاریکو این است که آنها آینده بهتری را وعده می دهند. هنگامی که سرخوشی دموکرات ها از بین برود، حزب باید راهی بیابد تا گروهی از تازه واردان را که خارج از واشنگتن هستند و در برخی موارد آشکارا از رهبری انتقاد می کنند، در خود جای دهد.