پرش به محتوای اصلی

چرا تنوع اعضای هیئت علمی در دانشگاه ها هنوز از تغییر جمعیت شناسی دانشجویان بسیار عقب است

فیزیک‌ارگ۱۴۰۵ مهر ۱۷, جمعه، ساعت ۱۹:۵۰حدود 6 دقیقه مطالعه

کالج‌ها و دانشگاه‌های ایالات متحده مدت‌هاست که برای افزایش تنوع نژادی اعضای هیئت علمی خود تلاش کرده‌اند.

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

کالج‌ها و دانشگاه‌های ایالات متحده مدت‌هاست که برای افزایش تنوع نژادی اعضای هیئت علمی خود تلاش کرده‌اند.

و پس از استخدام، برخی از دانشکده های رنگین پوست می گویند که احساس می کنند صلاحیت ها و بورس تحصیلی آنها بیشتر مورد بررسی قرار می گیرد یا اینکه از سوی همکاران و مدارس خود احساس ارزش نمی کنند.

به عنوان یک محقق نظریه نژاد انتقادی، من این موانع را مطالعه کرده‌ام و فکر می‌کنم درک اینکه دانشگاه‌ها، دانشجویان و تحقیقات آکادمیک همگی از هیئت علمی متنوع‌تر چه چیزی به دست می‌آورند مفید است.

در حالی که دانشکده‌های کالج از دهه 1970 از نظر نژادی متنوع‌تر شده‌اند، تنوع دانشکده‌ها همگام با تغییرات جمعیت دانشجویان کالج نبوده است.

به طور کلی، تقریبا 16٪ از جمعیت ایالات متحده در سال 1970 رنگین پوست بودند.

در سال 1975، تقریبا 8 درصد از اعضای هیأت علمی تمام وقت در کالج ها و دانشگاه های ایالات متحده رنگین پوست بودند. تقریبا 4٪ سیاه پوست، 2٪ آسیایی و 1٪ اسپانیایی بودند.

در همین حال، در سال 1976، نزدیک به 16 درصد از دانشجویان کالج در ایالات متحده رنگین پوست بودند.

دانشجویان سیاه پوست به طور خاص حدود 9 درصد از دانشجویان تمام وقت کالج در سال 1976، دانشجویان اسپانیایی تبار حدود 4 درصد و دانشجویان آسیایی یا اقیانوس آرام حدود 2 درصد را تشکیل می دادند.

بر اساس گزارش مرکز ملی آمار آموزش، تا سال 2022، 72 درصد از اعضای هیئت علمی تمام وقت در سراسر دانشگاه ها و کالج ها در سراسر کشور سفیدپوست بودند، در حالی که اساتید آسیایی 13 درصد، اساتید سیاه پوست 7 درصد و اساتید اسپانیایی زبان 6 درصد بودند.

تا سال 2022، دانشجویان اسپانیایی تبار 21.5 درصد از دانشجویان مقیم ایالات متحده در کالج ها و دانشگاه ها، دانشجویان سیاه پوست 13.2 درصد و دانشجویان آسیایی 7.8 درصد بودند.

به طور کلی، در سال 2022، رنگین پوستان تقریبا 41٪ از جمعیت ایالات متحده را تشکیل می دادند.

تنوع بخشی به دانشکده‌ها در سال‌های اخیر سفر ساده‌ای نبوده است.

پس از تیراندازی یک افسر پلیس سفیدپوست به مایکل براون، یک نوجوان سیاه‌پوست ساکن فرگوسن، میسوری، در سال 2014، اعتراضات دانشجویان در سراسر محوطه‌های کالج شروع شد.

در میان این فعالیت‌های دانشجویی پیرامون نژادپرستی، برخی از دانشگاه‌های تحقیقاتی ایالات متحده علنا ​​متعهد شدند که دانشکده‌های خود را متنوع‌تر کنند.

تا سال 2015، حداقل 88 دانشگاه از 187 دانشگاه تحقیقاتی پیشرو کشور قول داده بودند که این اقدام را انجام دهند.

96 مدرسه دیگر در چند سال آینده تعهدات مشابهی را انجام دادند، از جمله پس از قتل پلیس سال 2020 جورج فلوید، مرد سیاهپوستی ساکن مینیاپولیس.

در میان گروهی از دانشگاه‌های تحقیقاتی منتخب که توسط واشنگتن پست مورد بررسی قرار گرفتند، سهم اعضای هیئت علمی سیاه‌پوست، اسپانیایی‌تبار و دیگر اعضای هیئت علمی از 9 درصد در سال 2015 به 12 درصد در سال 2024 افزایش یافت.

اما بسیاری از این تلاش‌های عمومی از آن زمان کاهش یافته یا رها شده‌اند. از 184 دانشگاهی که تعهدات مربوط به تنوع اعضای هیئت علمی را داده بودند، حداقل 108 دانشگاه به طور کامل یا جزئی آنها را تا اوایل سال 2026 لغو کرده بودند.

به طور جداگانه، در سال 2023، بیش از 45 لایحه برای محدود کردن یا ممنوع کردن تلاش‌های تنوع، برابری و فراگیری در آموزش عالی در مجالس ایالتی ارائه شد. در اواخر همان سال، هشت ایالت قوانین ضد DEI وضع کرده بودند.

این اقدامات شامل محدودیت‌هایی در دفاتر و برنامه‌های DEI مدارس، بیانیه‌های تنوع و هزینه‌های ابتکاری مرتبط با DEI است.

برخی از محققان استدلال می‌کنند که این سیاست‌ها، همراه با محدودیت‌های دیگر در برنامه‌ها و ابتکارات برابری نژادی، به آنچه که آنها به عنوان «تکثیر مجدد» آموزش عالی توصیف می‌کنند، کمک می‌کنند.

برخی از دانشکده های رنگ گفته اند که شواهدی از نوعی توکنیسم در آموزش عالی دیده اند. برخی احساس می‌کنند که از آنها انتظار می‌رود که با تمرکز بر برنامه‌های مطالعات نژادی و قومی نماینده، نمونه، تدریس و پژوهش باشند.

تایلر آستین هارپر، استاد سابق مطالعات محیطی در کالج بیتس، در مقاله‌ای در اوت 2026 در آتلانتیک نوشت: «ظاهرا، همکارم تصور می‌کرد که چون من سیاه‌پوست هستم، باید در دیاسپورای آفریقایی متخصص باشم.»

هارپر نوشت: "فرهنگ مدرسه ما را تشویق کرد که اساتید رنگین پوست را ابزاری برای دستیابی به اهداف کالج در زمینه تنوع بدانیم. نتیجه اجتناب ناپذیری که من به آن رسیدم این بود که من استخدام شده بودم تا در درجه اول سیاه پوست باشم و در مرحله دوم یک محقق باشم."

سایر دانشکده های رنگ گزارش کرده اند که احساس می کنند آنها و بورس تحصیلی آنها توسط مدارس و همتایانشان کم ارزش است.

برخی از دانشکده‌های رنگین‌پوست نیز گزارش می‌دهند که بورس تحصیلی با تمرکز بر جمعیت‌های به حاشیه رانده یا مشکلات اجتماعی کمتر سخت‌گیرانه یا کمتر محوری در رشته‌های آنها تلقی می‌شود.

دانشکده رنگ ها در سراسر کالج ها و دانشگاه های آمریکا با چالش های دیگری از جمله احساس انزوا یا این که تحت نظر هستند مواجه هستند.

برخی از دانشکده های رنگ نیز احساس می کنند که باید دانش آموزان رنگین پوست را راهنمایی کنند. این کار می تواند بر حجم کاری آنها بیفزاید و به گفته آنها، گاهی اوقات برای حرفه خودشان هزینه دارد.

برخی تحقیقات نابرابری های نژادی را در نتایج تصدی و ترفیع پیدا کرده اند، اگرچه این تفاوت ها به طور قابل توجهی بر اساس رشته، مدرسه، جنسیت و گروه نژادی یا قومی متفاوت است.

به ویژه دانشکده رنگین پوست LGBTQ+ احساس انزوا یا ترس و تأخیر در تصدی شغل یا سایر فرصت‌های ترفیع را گزارش می‌کند.

داشتن اعضای هیئت علمی متنوع می تواند از چندین جهت برای دانشجویان و دانشگاه ها مفید باشد.

تحقیقات تنوع بیشتر اعضای هیئت علمی را با طیفی از نتایج مثبت برای دانشجویان، از جمله حفظ دانشجو و تکمیل دانشگاه، به ویژه برای دانشجویان سیاه پوست و اسپانیایی تبار مرتبط کرده است.

قرار گرفتن در معرض اساتید با سوابق و دیدگاه های مختلف می تواند تجربیات آموزشی دانشجویان را گسترش دهد.

وجود هیئت علمی متنوع در دانشگاه ها نیز می تواند تحقیقات آکادمیک را تقویت کند.

سوابق پژوهشگران می‌تواند بر سؤالاتی که می‌پرسند، جمعیت‌هایی که مطالعه می‌کنند و نحوه پاسخ شرکت‌کنندگان به آنها تأثیر بگذارد.

تیم های تحقیقاتی متنوع تر نیز می توانند تجربیات و دیدگاه های متفاوتی را برای طراحی و تفسیر تحقیق به ارمغان بیاورند.

تیم‌های تحقیقاتی و جمعیت‌های مطالعه‌ای که فاقد تنوع هستند، می‌توانند دیدگاه‌های مهم را نادیده بگیرند و یافته‌هایی را تولید کنند که کمتر برای جمعیت‌های وسیع‌تر کاربرد دارند. برعکس، تیم‌های متنوع‌تر می‌توانند طیف وسیع‌تری از دیدگاه‌ها و رویکردها را به تحقیق بیاورند.

من معتقدم که ادامه تنوع در رتبه های هیات علمی دانشگاه برای آموزش عالی ضروری است.

این موضوع صرفا شبیه سازی استادان به دانشجویانی که تدریس می کنند نیست. این در مورد گسترش دیدگاه های ارائه شده در کلاس های درس و تحقیقات و حصول اطمینان از این است که دانشگاه ها از وسیع ترین مجموعه ممکن از محققان و ایده ها استفاده می کنند.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

خواندن متن کامل در فیزیک‌ارگبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Why faculty diversity at universities still lags far behind the changing demographics of college students

U.S. colleges and universities have long struggled to increase the racial diversity of their faculty.

همه‌ی اخبار علم