Wolfe Tones پادشاهان لگدمال را ثابت می کند که سومین تاج میث را به دست می آورند

فینال Meath SFC: Wolfe Tones 1-19 Donaghmore/Ashbourne 0-12

Wolfe Tones جشن پایانی خانه دوناگمور/آشبورن را با نمایش بالینی تیراندازی برچید تا سومین عنوان فوتبال بزرگسالان میث را به دست آورد.

برای اولین بار از دهه 80، فینال Meath SFC به دلیل توسعه مجدد آن در خارج از Pairc Tailteann برگزار شد و با نامزد شدن Donaghmore/Ashbourne به عنوان محل میزبانی، مورها یک تصمیم خانگی داشتند.

با این حال، بازدیدکنندگان در مسابقه نمایشی کانتی خیلی بیشتر در خانه به نظر می‌رسند و برنده‌های 10 امتیازی را به دست آوردند که بزرگترین پیروزی در فینال میث از سال 2008 است.

این به پیروزی‌های Wolfe Tone در سال‌های 2006 و 2021 اضافه شد، در حالی که انتظار Donaghmore/Ashbourne برای اولین بار در جام کیگان پس از سومین حضور نهایی آنها ادامه دارد.

دوناگمور/آشبورن هرگز یک بار پیش نرفت و از لحظه ای که توماس اوریلی تاثیرگذار وولف تونز را 0-2 به 0-1 جلو انداخت در دقیقه هشتم، آنها تا پایان سوت پایان بازی را جلو نگه داشتند.

ولف تونز در نیمه دوم نمایشی از گلزنی را ارائه داد، با زدن 11 شوت و به ثمر رساندن 11 امتیاز، بدون هیچ فاصله ای و یا کم تلاشی. کلینیک لگد زدن بود.

آن‌ها در نیمه اول فقط دو توپ را به نام خود ثبت کردند و کارایی آنها در مقابل تیرک‌ها یکی از تفاوت‌های اصلی تیم‌ها بود - دوناگمور/اشبورن 9 توپ را به ثمر رساندند و بهترین گلزن تیم میزبان در آن روز، اندرو کولگان دروازه‌بان آنها با 0-3 بود.

محل برگزاری فینال قبل از اینکه مشخص شود دوناگمور/آشبورن یکی از تیم های رقیب خواهد بود انتخاب شد و شین مک کوی، مدیر Wolfe Tones هیچ مشکلی با وضعیت غیرعادی نداشت. او گفت: "راستش را بخواهید، این اعتبار برای Donaghmore/Ashbourne و امکاناتی است که آنها در اینجا دارند. آنها همیشه در مورد هر چیزی که ما در طول هفته درخواست می کردیم متعهد بودند."

ما مطلقا با آن مشکلی نداریم، وقتی تصمیم در ابتدای سال گرفته شد، فقط چیزی است که باید آن را بپذیرید. این می توانست هر باشگاه دیگری در میث باشد که ما امروز با آن بازی می کردیم و اتفاقا یک تیم خانگی بود.

این همان چیزی بود که بود و ما خیلی زود پس از نیمه نهایی این حواس پرتی را از بین بردیم و این هرگز بخشی از تمرکز ما نبود.

جو فوق‌العاده‌ای در آشبورن وجود داشت، اما به نظر می‌رسید که این موقعیت بازیکنان میزبان را به وحشت انداخت، زیرا آنها انسجام نداشتند و اجازه می‌دادند الگوی بازی توسط ولف تونز دیکته شود.

اویسین مارتین مدافع کناری برای تونز در نیمه اول فوق‌العاده بود - او در سه ضربه حریف پیروز شد و دو امتیاز را با دویدن‌های پرشور در قلب دفاع دوناگمور/آشبورن به دست آورد.

تنها گل بازی در یکی از آن دوهای تاول‌آمیز به ثمر رسید - مارتین با موشک به زمین رفت و سپس به سمت ساران او فیوناگاین فرود آمد که به نوبه خود به تام گاویگان برای پایان دادن غذا داد.

آن گل دقیقه 27 ولف تونز را با 8 امتیاز اختلاف و در کنترل محکم قرار داد.

با این حال، Donaghmore/Ashbourne بهترین دوره بازی خود را در یک پنجره کوتاه قبل از نیمه انجام داد، و پنج امتیاز به دست آورد تا تنها سه امتیاز بین دو تیم در فاصله بین دو تیم باقی بماند، 1-8 به 0-8.

آن گردباد سبز و سفید باعث شد تا دوناگمور/اشبورن تشویق شدیدی را به همراه داشته باشد که در وقت استراحت از زمین خارج شد، اما چند لحظه پس از شروع مجدد، ولف تونز دوباره کنترل را به دست گرفت. مک کوی افزود: "ما آن 5 امتیاز را درست قبل از نیمه تمام بدون پاسخ واگذار کردیم و احتمالا ما را در موقعیت دشواری قرار داد."

"اما ما به نوعی متوقف شدیم، دوباره ارزیابی کردیم که نبرد میانه میدان برنده یا شکست خورده بود و اولین امتیاز را بعد از استراحت به دست آوردیم، شان پنی با یک امتیاز بالا آمد.

او برای تیراندازی پای راستش شناخته شده نیست، اما امروز آن را انجام خواهیم داد. آنها سوالات بزرگی از ما می‌پرسیدند و احتمالا می‌توانستیم خود را در نیمه‌تیم ریست کنیم

ما می‌خواستیم بازی را دوباره کنترل کنیم و فکر می‌کردم در نیمه دوم بازی را به خوبی مدیریت کردیم.»

O'Reilly و O Fionnagáin هر دو در دوره دوم عالی بودند، اما در تمام زمین Wolfe Tones اندازه حریفان خود را داشت. آنها بازی را قبل از پایان به خوبی مرتب کرده بودند و دوناگمور/آشبورن در 10 دقیقه آخر موفق به گلزنی نشدند - در این مدت ولف تونز پنج امتیاز اضافه کرد.

یک ساعت پس از سوت پایان، هنوز هوادارانی با رنگ های بنفش و طلایی در زمین ایستاده بودند و همه چیز را غرق می کردند.

در حالی که بازیکنان و حامیان با خوشحالی عکس می گرفتند، جام کیگان از غلاف به غلاف داده شد. ولف تونز دوباره قهرمان شد و هیچ کس عجله ای برای رفتن نداشت.

الان خانه آنها بود.

آهنگ های گرگ: Ciaráin Ó Gallachóir; کانر شپرد، شین گلین، اندرو کرافورد؛ شان پنی (0-0-1)، راس گالاگر، اویسین مارتین (0-0-3)؛ آدام اونیل، ایون دونگان؛ کائولان وارد (0-1-4، 2f، 1،45، tpf)، توماس اوریلی (0-0-3)، ساران او فیوناگاین (0-0-4)؛ تام گاویگان (1-0-0)، فیاچرا وارد، کایل موران (0-0-2).

مشترکین: سیان اونیل برای اف وارد (15 دقیقه)؛ آدریان کرافورد برای پنی (54); الماس پادریک برای کرافورد (59); استیون شپارد برای موران (60).

دوناغمور/اشبورن: اندرو کولگان (0-1-1، 1f، tpf)؛ کانر کارتن، شان کوران، ایوان کوین؛ کوین فنتون (0-0-1)، شین ملیا، توماس مک گاورن؛ برایان منتون (0-0-1)، جیمی براون؛ شان تیرل، زک تورنتون (0-0-2، 2f)، کوین کالی؛ داراگ مک گاورن (0-0-2)، استفن کارتن (0-0-1)، اندرو تورمی (0-0-2، 2f).

ذخیره ها: کیلیان هگارتی برای کالی، ایوان کلی برای تورنتون (هر دو 41 دقیقه)؛ مایکل دیگان برای فنتون (46); مایکل اوسالیوان برای کارتن (50).

داور: دیوید کولدریک