WoW: Forever من را هیجان زده کرده است، اما بلیزارد باید با احتیاط قدم بگذارد - پایگاه بازیکنان در وضعیت فعلی خود به طور جدی تقسیم می شود
پس از یک هفته با WoW: Forever، من محتاطانه خوشبین هستم، اگرچه نمی توانم به چند تصمیم بالقوه که بر طیف گسترده ای از بازیکنان تأثیر می گذارد فکر نکنم.
پس از یک هفته از نسخه بتا World of Warcraft: Forever، باید بگویم که برداشت اولیه من خوش بینی محتاطانه است. من کاملا مطمئن نیستم که چه انتظاری داشتم، اما فکر میکنم بلیزارد میتواند، فقط شاید، در اینجا به چیزی برسد.
مانند بسیاری دیگر از بازیکنان کهنه کار WoW، من در طول این سال ها مشغول سرگرمی بوده ام. کمی خرده فروشی در اینجا، کمی از فصل های کشف در آنجا. اما هیچ چیز کاملا با تجربه اولیه از سال 2005 که برای اولین بار شکارچی Tauren خود را ایجاد کردم و به دنیای Azeroth قدم گذاشتم، مطابقت نداشت.
این باعث شده است که یک هفته کامل را با نسخه بتای بسته World of Warcraft: Forever سپری کنید، به یک تجربه بسیار جالب. مانند بسیاری دیگر، من با نوستالژی فراوانی برای بازی اصلی وارد آن شدهام، اما به دنبال آن چیز کمی هستم تا برای یک دور دیگر دوباره به بازیام بازگردد.
به زودی به جزئیات می پردازم، اما نشانه های واقعا مثبتی وجود دارد که بلیزارد در حال برداشتن گام بزرگی در مسیر درست با Forever است.
البته، مطمئنا چیزهایی وجود دارد که بلیزارد تغییر کرده است که من کمتر متقاعد شدهام، از جمله یک موضوع خاص که فکر میکنم میتواند مشکلاتی را در ادامه مسیر ایجاد کند. اما، حتی در وضعیت فعلیاش، WoW: Forever برای «اندیهای کلاسیک» مثل من کاملا سرگرمکننده است.
افسانه کلاسیک پلاس افسانه
شاید چیزی که در مورد WoW: Forever (حداقل در حالت اولیهاش) بیشتر دوست دارم این است که واقعا شبیه «کلاسیک پلاس» افسانهای است که سالها درباره آن حدس میزنیم. بله مدل های جدید هست بله، تواناییها و نمونههای جدید زیادی وجود دارد، اما به نظر میرسد تجربه اصلی که کلاسیک را بسیار متقاعدکننده کرده است، وجود دارد. من استدلال میکنم که کلاسیک کمتر به سبک هنری میپردازد و بیشتر به نحوه تعامل بازیکنان با جهان میپردازد.
برای مثال، نواحی آغازین برای افزودن عمق و تنوع بهطور ماهرانهای تازهسازی و ترکیب میشوند، اما آن سطوح اولیه تجربه را سادهتر نمیکنند. در اینجا هیچ مصالحه ای برای راحتی وجود ندارد. همه در زمینهای باز میگردند تا هشت گراز را بکشند. شما همان جادوها و تواناییها را بارها و بارها در سطوح اولیه ارسال میکنید که تواناییهای قطرهای را دریافت میکنید.
این نمونههای ظریف اصطکاک طعم زیادی به تجربه میافزایند - و، من استدلال میکنم، به طور کلی دلیل این است که کلاسیک به این شکل است. در حالی که من مطمئنا طرفدار جنبههای خاصی از WoW مدرن هستم، مانند طراحی فوقالعاده کلاس و مکانیک سیاه چال، من همیشه بیتفاوتی و شخصیت کلاسیک را ترجیح میدهم. چیزهای کوچک بسیار زیادی وجود دارند که با هم جمع می شوند تا دنیا را زنده تر احساس کند.
در طول سالها، بلیزارد چین و چروکها را با افزودنیهایی مانند ابزار پیدا کردن حمله و پایههای پرواز صاف کرده است، و من فکر میکنم، در این مسیر، ما متعاقبا بسیاری از این شخصیت را از دست دادهایم. مطمئنا وقتی به WoW کلاسیک نگاه میکنم دچار نوستالژی میشوم، اما واقعا فکر میکنم که برخی از موارد اضافه شده در آن حس ماجراجویی حاکم شده است که در آن روز احساس میکردیم. حتی در همان اوایل جنگ صلیبی سوزان، ما از چیزی که WoW را بسیار قانع کننده می کرد، فاصله می گرفتیم.
یک رویکرد مدرسه قدیمی بی شرمانه
(اعتبار تصویر: بلیزارد) WoW: Forever در وضعیت کنونی خود، بسیاری از امکانات مدرن را به نفع یک رویکرد قدیمی مدرسه ای شرم آور حذف می کند. احساس اصلی من این است که بلیزارد در اینجا تعادل خوبی دارد.
مطمئنا مردم نظرات محکمی در مورد این موضوع خواهند داشت، اما من در حین جستجو در جهان، به طور خودجوش با بازیکنان گروه میشوم. Forever دارای آن حسی است که در آن شما را به تعامل با بازیکنان در محیط نزدیک خود تشویق می کند. در حالی که بیشتر اینها از پایبندی به طراحی کوئست کلاسیک ناشی می شود، بلیزارد با افزودنی هایی مانند سیستم کمپینگ جدید به این تجربه متمایل شده است، که فقط یک لمس دوست داشتنی است که واقعا طعم زیادی به آن می بخشد.
به عنوان یک نمای کلی، سیستم کمپینگ به بازیکنان این امکان را می دهد که به طور منفعلانه دور یک آتش کمپ ساخته شده توسط بازیکن بنشینند تا علاقه مندان کوچکی به دست آورند. این به طرز هوشمندانه ای با تغییرات حرفه ای جدید در هم آمیخته است تا بازیکنان به غیر از گروه بندی ساده، راه های بیشتری برای تعامل داشته باشند. این یک مهلت کوتاه برای بازیکنان خارج از جهان است.
و از آنجایی که همه در آن بیرون از پا افتاده اند، جهان دوباره واقعا بزرگ و خطرناک است. همه اینها به نوعی ماجراجویی است که من واقعا از اولین مرحله Seasons of Discovery در WoW تجربه نکرده بودم. بتا بسیار شبیه است زیرا همه هنوز در حال انجام آن هستند و همه مشتاق کشف جهان هستند. برخی از آنها مطمئنا «وضعیتهای بتا» هستند، اما من به اندازهای دیدهام که نشان میدهد اکثر بازیکنان میخواهند رازهای تازه WoW: Forever را باز کنند.
منظره ای برای دیدن
(اعتبار تصویر: بلیزارد) از نظر گرافیکی نیز بازی یک ارتقاء واقعی است. جلوههای نوری بهویژه فضای زیادی را به مناطق اضافه میکنند بدون اینکه خیلی از حال و هوای اصلی کم کنند. سبک هنری (بیشتر) یکسان به نظر میرسد، اما بلیزارد با نورپردازی جدید و افزایش فاصلههای کشش، دنیا را کمی فراگیرتر میکند.
برای گناهانم، مسابقه Skyborne جدید را نیز دوست دارم، که واقعا پایه بازیکنان را تقسیم کرده است (بیشتر بین کسانی که به شدت مخالف هستند و کسانی که دوسوگرا هستند).
فکر میکنم بلیزارد تصمیم سختی در مورد اضافه کردن نژاد الفها به بازی گرفته بود. به سادگی اضافه کردن الف های خونی برای گروه هورد، اتحاد را بدون گزینه جدیدی باقی می گذاشت. برعکس، اضافه کردن هر دوی Elves های خونی و High Elves به بازی احتمالا به معنای چند منطقه دیگر برای افزودن خواهد بود.
در عوض، ما یک نژاد کاملا جدید از الف ها برای هر دو جناح با یک منطقه شروع داریم: جزیره زفیروس. شکی نیست که این یک سازش است.
با این حال، پس از بازی در منطقه مذکور، به طرز خوشایندی شگفت زده شدم. فکر نمیکنم این منطقه آنقدر که برخی نقاشی میکنند متفاوت باشد. بله، چند ماموریت وجود دارد که یادآور WoW مدرن هستند، اما اکثریت قریب به اتفاق آنگونه هستند که در کلاسیک انتظار دارید. من فکر می کنم اگر کسی برای اولین بار WoW را بازی کند، آنقدر اختلاف بین Zephyrus Isle و سایر مناطق شروع کننده پیدا نمی کند.
بزرگترین مشکل Skyborne، تا حد زیادی، این است که برخی از مدلهای شخصیتی آنها در مقایسه با مدلهای قدیمیتر ظاهر میشوند. WoW: Forever به بازیکنان این امکان را میدهد که بین مدلهای کاراکتر کلاسیک «SD» و مدلهای مدرن «HD» جابجا شوند، و در مورد اولی، قطعا تفاوت قابل توجهی در بازی وجود دارد. این به ویژه با اشکال مختلف Druid که Skyborne به آنها دسترسی دارد قابل مشاهده است.
تقسیم پایه هواداران
(اعتبار تصویر: بلیزارد) بنابراین، به طور کلی، برداشت های من مثبت است، اما من در مورد مسیر اولیه WoW: Forever تردید دارم. همانطور که قبلا پیشنهاد شد، من در مورد کلاسیک پلاس بسیار طرفدار «تغییرات کمتر» هستم تا حداکثرگرا. من به طور کلی معتقدم که بلیزارد باید هنگام تنظیم فرمول برنده با دقت قدم بگذارد.
به همین دلیل، من نسبت به برخی از تغییرات کلاسی که بلیزارد قبلا در بازی اعمال کرده است، کمی محتاط هستم. در برخی موارد، آنها واقعا مسائل جدی را برطرف کردهاند که برخی کلاسها را غیرقابل دوام یا کسلکننده کرده است، اما در برخی دیگر، من فکر میکنم که آنها کمی از شخصیت خود حذف شدهاند. به ناچار، همیشه مشکلات تعادلی در هر سیستم تغییر یافته وجود خواهد داشت، اما چیزی که من نگران آن هستم این است که کلاس ها بیش از حد هموار شوند.
برای مثال Hunter را در نظر بگیرید، که کلاس اصلی من در تکرار اصلی WoW بود. بلیزارد چند طلسم اضافه کرده است و با حذف برخی از انیمیشن های ظریف تر، بازی کلاس را کمی آسان کرده است. من فکر میکنم تغییرات محبوب خواهند بود، اما من عاشق گیمپلی ظریف زمانبندی تواناییهای خاص در مورد حملات خودکار شما بودم. تسلط بر آن دشوار بود اما ارزشمند بود، و مطمئن نیستم که از تغییرات جدید آنقدر لذت ببرم.
(اعتبار تصویر: بلیزارد) من همچنین واقعا از طرفداران مگا سرورهای فعلی نیستم که به نظر میرسد بازیکنان را در درازمدت در یک بخش بزرگ در قلمرو مگا بازیکن در مقابل بازیکن قفل میکنند. من میدانم که چرا بلیزارد فناوری سرور مدرن را پیادهسازی میکند، اما سختی راهاندازی فعلی بازیکنان را بهطور چشمگیری از هم جدا میکند.
برای مثال در مورد خودم، من یک گروه از دوستان دارم که میخواهند Alliance را روی مگا سرور PvP بازی کنند و دیگری که میخواهند Horde را بازی کنند. تحت تنظیمات فعلی، هیچ گزینه ای برای من وجود ندارد که بدون داشتن دو حساب جداگانه بلیزارد، شخصیت هایی در هر دو گروه داشته باشم. قبلا فقط دو کاراکتر روی سرورهای جداگانه داشتم.
من تصور می کنم که بسیاری از جانبازانی که در طول سال ها دوستانی برای خود پیدا کرده اند، ممکن است در وضعیت مشابهی با من باشند. من برخی از این افراد را بیش از بیست سال است که می شناسم، بنابراین تصمیماتم را به دقت می سنجیم.
با توجه به اینکه به نظر میرسد فناوری سرور از نوعی خردهفروشی استفاده میکند (مانند خردهفروشی)، من کاملا متوجه نمیشوم که چرا بلیزارد به هر دو دسته روی سرور PvP اجازه نمیدهد. به عنوان مثال، اردو زدن با جسد به راحتی از طریق نمونه برداری حل می شود. در یک منطقه پرجمعیت، به هر حال، بازیکنان دائما بین خردهها جابهجا میشوند، که بهویژه خود را به یک تجربه اجتماعی یا «کلاسیک» نمیرساند.
من گمان می کنم که دلیل پشت سختی سیستم جدیدی است که بازیکنان را بر اساس تعاملات قبلی به نمونه هایی گروه بندی می کند. در عمل، این به معنای مواجهه با اصناف و کسانی است که قبلا با آنها گروه بندی کرده اید. این یک سیستم خوب است، اما آنقدر خوب نیست که مسئله قفل جناح را جبران کند.
برای خودم، ساختار سفت و سخت سرور مدرن، بزرگترین مشکل من با WoW: Forever تاکنون است. من حتی تا آنجا پیش می روم که این امر به معنای واقعی کلمه پایه بازیکنان را تقسیم می کند - هم از نظر نظر و هم در بازی. این ایده که نمیتوانم همیشه با نیمی از دوستانم بازی کنم، مطمئنا تجربه من را تضعیف میکند.
آیا بلیزارد به آن رسیدگی خواهد کرد؟ من بر اساس میزان تعهد آنها به تنظیمات فعلی مطمئن نیستم. با این حال، اگر آنها این کار را انجام دهند، من حتی تا آنجا پیش می روم که بگویم این می تواند بهترین تکرار WoW تا کنون باشد. برای من، حداقل.
متن اصلی (انگلیسی)
WoW: Forever has me excited, but Blizzard needs to tread carefully — the player base will be seriously split in its current state
After a week with WoW: Forever, I'm cautiously optimistic, although I can't help thinking about a few potential decisions that will affect a wide range of players.