آلاسکا از کاهش جمعیت ماهی قزل آلا با ارزش خود ابراز تاسف می کند

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

ماهیگیر باب کاندوپولوس در جامعه آلاسکایی خود مدتهاست که از گردشگران برای کسب و کار خود استقبال می کند که با تابلویی با یک شاه ماهی آزاد به نمایش گذاشته شده است.

اما این ماهی محلی نماد منطقه به طور فزاینده ای نادر است.

ماهیگیر ورزشی و اپراتور قایق اجاره ای به خبرگزاری فرانسه گفت: «ده سال پیش، ما می توانستیم هر روز بیرون برویم» و محدودیت های صید را رعایت کنیم. "الان گاهی اوقات ما خوش شانس هستیم اگر حتی وقتی ماهیگیری در آنجا هستیم ماهی قزل آلا پیدا کنیم."

کاندوپولوس با آهی گفت: «این وحشتناک است.

مانند بسیاری از ساکنان این ایالت وسیع و یخبندان، این مرد 64 ساله تراول‌های عظیمی را که خلیج آلاسکا و دریای برینگ را جست‌وجو می‌کنند، مقصر می‌داند که بر روی ماهی‌های سالمون پادشاه تأثیر می‌گذارند.

کشتی‌های صنعتی گرده گل را هدف قرار می‌دهند که در محصولاتی مانند چوب ماهی نان‌شده و محصولات خرچنگ بدلی در سراسر جهان استفاده می‌شود.

پهنای تورهای آنها به اندازه چهار هواپیمای مسافربری تجاری است و به طور معمول سالانه هزاران تن ماهی غیر از پولاک جمع آوری می کنند.

این صید جانبی شامل ماهی قزل آلا است که به جای بازگشت به تخم ریزی در رودخانه های بومی خود، در اقیانوس می میرند.

تحمل این ضایعات به ویژه دشوار است زیرا ماهیگیری ماهی قزل آلا برای سال‌ها در میان جوامع بومی در امتداد رودخانه‌های یوکان و کوسکوکویم به شدت محدود شده و حتی کاملا ممنوع شده است.

کاندوپولوس می‌گوید: «رودخانه‌های ما ماهی‌ها در حال خشک شدن هستند، اما صنعت ترال برای جلوگیری از کشتن آنها تنظیم نشده است.

بیشتر کشتی‌های ترال در سیاتل، ایالت واشنگتن مستقر هستند و تقریبا دو سوم از بازده اقتصادی تولید شده توسط صنعت ماهیگیری پولاک به خارج از آلاسکا ختم می‌شود.

کاندوپولوس می گوید: «آلاسکا قطعا طعمه یک صنعت میلیارد دلاری می شود.

این نابرابری بی‌اعتمادی را در منطقه‌ای که مدت‌هاست شاهد ورود فرصت‌طلبان مشتاق به بهره‌برداری از منابع غنی آن، از جمله پوست‌های بیش‌سوار، طلا و نفت بوده، دامن می‌زند.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که اکثر مردم آلاسکا به اندازه کافی عصبانی هستند که مایلند ماهی ترال ممنوع شود.

در Seward، ماهیگیران لزوما به این افراط نمی‌پردازند.

چنس میلر، 42 ساله، به خبرگزاری فرانسه گفت: «من لزوما در واگن «کشتن همه ترولرها» نیستم.

این ماهیگیر ورزشی خاطرنشان کرد که آلاسکا ناوگان قابل توجهی از تراول های محلی دارد که برخی از آنها به نمایندگی از جوامع بومی ساحلی فعالیت می کنند.

وی همچنین نسبت به پیامدهای اقتصادی آن ابراز نگرانی کرد.

میلر گفت: «شهرها حول پردازنده ها ساخته می شوند. "اگر آن بچه ها ماهی نمی آوردند، آن پردازنده ها ممکن بود قادر به باز ماندن نباشند."

این موضوع حتی به انتخابات اخیر سنای آلاسکا نیز راه یافت.

اما علم به مقصر دیگری اشاره می کند: تغییرات آب و هوایی.

تحقیقات اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا (NOAA) نشان می‌دهد که کاهش ماهی سالمون چینوک (شاه) عمدتا ناشی از امواج گرمای دریایی در دریای برینگ است که آب‌ها را برای طعمه‌های ماهی غیرقابل سکونت می‌کند.

برت واتسون، اقتصاددان منابع طبیعی در دانشگاه انکوریج آلاسکا، گفت که ممنوعیت صید ترال می تواند تأثیرات نامشخصی بر ماهی قزل آلا داشته باشد.

او به خبرگزاری فرانسه گفت: «تغییر آب و هوا احتمالا عامل اصلی کاهش ماهی قزل آلا در رودخانه‌های یوکان و کوسکوکویم است. رسیدگی به این موضوع بسیار دشوارتر است.»

در ایالتی که ساکنان آن سود سالیانه از تولید نفت دریافت می کنند، ماهیگیر تجاری یان راب ابراز تاسف می کند که سیاستمداران بر سر کشتی های ترال دعوا می کنند در حالی که از اشاره به تأثیرات تغییرات آب و هوایی کوتاهی می کنند.

او گفت: "کسی فکر می کند که آمریکایی ها بیشتر در مورد آن صحبت کنند." اگر این کار را می کردیم، اگر بیشتر نگران این موضوع بودیم، خوشحال می شدم.»

راب سال‌ها پیش از ماهی قزل آلا جدا شد و در عوض صید ماهی هالیبوت و سمور ماهی را در اولویت قرار داد.

او در سن 58 سالگی نگران کاهش چشمگیر بودجه دولت ترامپ به NOAA است.

او گفت که پیش‌بینی‌های آب‌وهوای دریایی آژانس کمتر قابل اعتماد شده‌اند و او نگران است که کاهش تحقیقات سیاست‌های مدیریت ذخایر ماهی را تضعیف کند.

راب گفت: "ما باید اجازه دهیم آنها کار خود را انجام دهند تا من بتوانم کار خود را انجام دهم."

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →