آندریا باورز به فعالان تغییرات آب و هوایی دهه 1980 در Fondazione Sandretto Re Rebaudengo سلام می کند.

نمایشگاه انفرادی آندریا باورز "La Ragnatela" در Fondazione Sandretto Re Rebaudengo در تورین، ایتالیا، با توجه به تمرکز آن بر سیاست تغییرات آب و هوایی، ناخواسته و به درستی زمان بندی شده است: سال گذشته، نخست وزیر ایتالیا، جورجیا ملونی، پانل های خورشیدی در زمین های کشاورزی را متوقف کرد و آن را "تهدیدی برای غذای ما حاکمیت" خواند.

نمایش بورز جنبش فمینیستی ضد هسته‌ای ایتالیا و اردوگاه زنان La Ragnatela - «تار عنکبوت» به ایتالیایی را نشان می‌دهد که در سال 1983 در کومیزو، سیسیل، در اعتراض به نصب موشک‌های کروز هسته‌ای ایالات متحده در پایگاه ناتو در کومیزو پرتاب شد. این نمایش یک مینی گذشته نگر متشکل از آثار فعال سیاسی باورز است که در گفتگو با جنبش بود. آثاری از Bowers وجود دارد که او در سال 2003، مستقیما پس از تحصیلات تکمیلی، و همچنین قطعات تولید شده در سال‌های 2013، 2022، 2023 و چهار اثر هنری تازه خلق شده برای نمایشگاه وجود دارد.

بسیاری از تاریخ لاراگناتلا فراموش شده است، بنابراین باورز با کیوریتور برناردو فولینی برای یافتن و بازسازی شبکه اکوفمینیست های ایتالیایی کار کرد. فولینی سه زن را پیدا کرد که اکنون در دهه 80 و 90 زندگی خود هستند که اسناد و بریده‌هایی را در نمایشگاه ارائه کردند.

باورز در طول یک پیش نمایش در تورین، با لباس مشکی سر تا پا و موهای بوتیچلی که آزادانه در حال ریزش است، گفت: بخش مشارکت اجتماعی تمرین من کمتر شناخته شده یا مستند است زیرا دنیای هنر بیشتر بر روی اشیا متمرکز است، اما این چیزی است که من بیشتر به آن افتخار می کنم.

نمای نصب روبان های سیاسی (2026). Sebastiano Pellion di Persano

نمایش با دفاع از ضرورت (2003) آغاز می شود، لحافی که به صنایع دستی سنتی زنان اشاره می کند، و این یکی از اولین قطعاتی است که باورز به عنوان یک هنرمند سیاسی خلق کرد. با بررسی دقیق لحاف، تارهای عنکبوت کاشته می‌شود، نمادی برای اقدام پنتاگون زنان، یک جنبش اکوفمینیستی آمریکایی و ضد هسته‌ای مردمی که همزمان در ایتالیا از طریق La Ragnatela و در انگلستان با اردوگاه صلح زنان گرینهام در حال وقوع بود. دفاع از ضرورت به عنوان یک حصار در نمایش نگه داشته شده است.

باورز توضیح داد: "حصار اغلب محلی است که در آن پرهیز از خشونت مورد سوال قرار می گیرد که آیا در حال تبدیل شدن به خشونت است. فعالانی که درگیر خشونت پرهیزی هستند، همیشه می گویند، اگر این حصار را قطع کنیم، تبدیل به خشونت می شود؟ یا این یک جرم ضروری نامیده می شود، که دلیلی بر این است که بی عدالتی های کوچکتر، یا شما قوانین کوچک را برای محافظت از جهان در برابر بی عدالتی های بزرگتر زیر پا می گذارید." این یک اصطلاح حقوقی است و از آنجا که کلمه "حصار" در آن وجود دارد، بازی با کلمات است و شاعرانه است."

در طرف دیگر حصار چهار قاب شیشه‌ای وجود دارد که دو مورد از آنها جدول زمانی جنبش La Ragnatela را نشان می‌دهند. بقیه نامه‌های بین زنان ساکن کومیزو و رفقایشان در انگلستان را به نمایش می‌گذارند، که در نهایت به کومیزو سفر کردند تا به اعتراض آنها کمک کنند. عکس‌هایی از برخی از زنانی که به دلیل اعتراض بازداشت شده‌اند، همراه با نامه‌ای از یکی از زنان که مدت‌ها در بازداشت و محاکمه قرار گرفته بود، وجود دارد که طی آن تی‌شرتی بر تن کرده بود که روی آن نوشته شده بود «مرجع سؤال». Bowers شعار را گرفت و به Neon Spiderweb #3 (2026)، یک تار عنکبوتی نئونی با کلمات اضافه کرد.

این هنرمند که روی سیم بیرونی یک وب نشسته بود، سه اثر نئونی دیگر نیز با این شعارها ساخت: «پایان بهتر جهان ممکن است»، «آینده‌مان را برگردانیم» و «از ترس رها شویم». شعارهای سیاسی امید به نوارهای سیاسی (2026) سرازیر می شود، صفحات رنگی روشن از نوارهای ابریشمی که شعارهای روی تابلوهای نئونی را تکرار می کنند یا عبارت های جدیدی را نشان می دهند: "مردم بیش از سود"، "زنان قانون شکن تنها امید برای بقای زمین هستند" و "وب را برای شکستن زنجیره هسته ای گسترش دهید." از بازدیدکنندگان خواسته می‌شود هنگام بازدید از نمایش، روبان‌هایی از دیوار همراه خود ببرند.

Bowers توضیح می دهد که این یک "راه ساده برای افراد برای گرفتن موقعیت است." این روشی است که او قبلا از آن استفاده کرده بود، و اضافه کرد که تا به امروز، هنوز هم از دیدن آنها در طبیعت یا آنلاین هیجان زده می شود.

قطعات Bowers در نمایش بدون توجه به اندازه آنها توجه را جلب می کند. آثار گرافیت او روی کاغذ: Diabloblockade، Diablo Nuclear Power Plant، Abalone Alliance، 198 (2003) و Women’s Pentagon Action، 1981، Detail of Woven Web Around Pentagon (2003) فراواقعی هستند. این هنرمند عکس هایی را بازسازی کرده است که توسط دوستان مادرش که بخشی از گروه اکو کالیفرنیایی مادر برای صلح بودند به او داده شده است.

در Cardboard (2026)، مقوای بزرگ‌تر با یک «زن ایتالیایی توانمند» که پشتش رو به تماشاگران است و پرچمی را در دست دارد که روی آن نوشته شده است «خورشید و باد»، هنرمند به خود یاد داد که چگونه از آی‌پد برای کشیدن تصویری که روی مقوای ضخیم پخش شده است استفاده کند.

نمایش در Fondazione Sandretto Re Rebaudengo به نوعی بازگشت به خانه برای Bowers است، همانطور که او آخرین بار در سال 1998 در بنیاد به عنوان بخشی از یک نمایش گروهی با عنوان "Guarene 98" نمایش داد. حدود 28 سال بعد، قطعات او از فرانچایز Chandeliers of Interconnectedness سالن‌های این فضا را زیبا می‌کند، زیرا بازدیدکنندگان به نمایشگاه‌های دیگر نان گلدین یا جوزف یگر راه می‌یابند. نمایش، با این حال، به نظر می رسد کوتاه است. شاید باورز بیشتر از آن چیزی برای گفتن داشته باشد که بتواند با فضایی که به او داده شده باشد.

(این ایده بهتر بود که دو گالری به او می دادیم تا واقعا دو دهه اشتیاق سخت به محیط زیست را نشان دهد.)

با این حال، او موفق شد با نئون اوپلند (2026)، تابلوی نئونی دیگری که از ابله پوستر La Ragnatela از زنی که موشکی را لگد می‌زند و زیر آن عبارت «No ai missile» نوشته شده است، اثری به جا بگذارد. این تا حدودی فالیک است، یک لمس خنده دار که توسط زوج نوجوانی که روی نیمکتی روبروی نورهای نئون آن مشغول معاشقه بودند، آشکارتر شد.