«آنها به من گفتند به کشورم برگردم»: درون موج نژادپرستی بریتانیا

منچستر، بریتانیا – اگنس پیترز، یک کارگر مراقبت از منچستر، لحظه ای را که برای نژادش هدف قرار گرفت را به خوبی به یاد می آورد.

او با صدای آهسته از روی میزی در کافه کتابخانه منچستر گفت: «از سر کار برمی گشتم. او گفت: "من در لباسم بودم... و آنها به من گفتند که به کشورم برگردم، از توهین های نژادپرستانه علیه من استفاده کردند و در حالی که به آرامی از کنارشان می گذشتند وسایلی را از ماشین پرتاب کردند." "مردم تماشا می کردند و ضبط می کردند."

او با یادآوری حادثه سال گذشته، گفت که تنها یکی از تماشاچیان متجاوزان را به خاطر "پرتاب سنگ" به پیترز سرزنش کرد.

او گفت که نژادپرستان با تشریح افزایش بیگانه هراسی در بریتانیا جسور شده اند.

او گفت: «آن‌ها احساس می‌کنند اگر در ملاء عام بیرون بیایند و من را که یک سیاه‌پوست هستم شرمنده کنند، حامیانی برایشان ایجاد می‌کند. "آنها دیگر روی حصار نمی نشینند. آنها فعالانه در حال تلاش برای پایین کشیدن مردم هستند."

در حالی که ماهیت نژادپرستی که پس از برگزیت پدیدار شد همچنان ادامه دارد و بر کسانی متمرکز شده است که به طور نامنظم وارد بریتانیا می شوند، سایر اقلیت ها نیز در انتهای شدید تبعیض قرار داشته اند.

در اوایل این ماه، آکسفام، عفو بین‌الملل و 152 گروه دیگر بیانیه‌ای مشترک منتشر کردند و از دولت خواستند که «فورا» در مورد آنچه که آنها به عنوان عادی‌سازی خشونت نژادپرستانه در بریتانیا توصیف می‌کنند، اقدام کند.

آنها گفتند: «سطوح خشونت و ارعاب نژادپرستانه که زمانی افراطی تلقی می‌شد، اکنون به رویدادهای هفتگی در سراسر بریتانیا تبدیل می‌شود»، آنها با تأمل در «پیامدهای سال‌ها نابرابری فزاینده، سرمایه‌گذاری ناکافی در جوامع و خدمات عمومی، و روایت‌های سیاسی و رسانه‌ای که نژادپرستی، احساسات ضد مهاجرتی و اسلام‌هراسی را عادی کرده‌اند»، گفتند.

موضوع هیچ گاه دور از سرفصل ها نیست.

در روزهای اخیر، دنیل توماس، فعال راست افراطی، که توسط شبانه محمود، وزیر کشور بریتانیا به عنوان یک "نژادپرست آشکار" توصیف شد، از خود در حال بریدن یک قایق نجات بادی در کانال مانش فیلم گرفت - در حالی که یک امدادگر هنوز در کشتی بود.

گروه او، پلتفرم پاتریوت، در جریان اقدامات ضد مهاجران در بنادر دوور و پورتسموث باعث هرج و مرج شده است و او پیشنهاد کرده است «هزاران» از اعضای سیاهپوش خود را به روستای آکسفوردشایر پیدینگتون بیاورند، جایی که برخی در برابر تلاش های دولت برای اسکان پناهجویان مقاومت می کنند.

سایر شهرهای انگلیسی نیز شاهد تظاهرات ضد مهاجرت بوده اند که اغلب در آن انبوهی از مردان نقابدار درگیر رفتارهای ضد اجتماعی هستند.

"آنها خواهند گفت که ضد مهاجرت هستند." ناحله اشرف، یکی از سازمان‌دهندگان منچستر با نژادپرستی، گفت که چگونه تظاهرات جناح راست در خارج از مساجد یا هتل‌هایی که پناهجویان را در خود جای می‌دهد، ناگزیر به حملات خودسرانه به افراد بر اساس رنگ پوستشان منجر می‌شود.

و در واقع حقیقت این است که چه مردانی با لباس‌های سیاه و سفید در پورتسموث یا دوور، یا لیگ دفاع انگلیس که سال‌ها پیش در خیابان‌های ما راهپیمایی کرده‌اند، ما می‌دانیم که هر کجا که می‌روند، به سیاه‌پوستان حمله می‌کنند... این تغییری نکرده است.»

به طور فزاینده ای، لفاظی های نفرت انگیز سیاسی می شود.

سارا پوچین، یکی از نمایندگان حزب راست افراطی اصلاحات بریتانیا، در اظهار نظر درباره پیدینگتون، در مصاحبه ای ادعا کرد که مهاجران و پناهندگان تهدیدی برای "زنان سفیدپوست بومی" هستند.

پل جکسون، استاد و پژوهشگر جناح راست در دانشگاه نورث همپتون، گفت: «گفتمان جریان اصلی در عادی سازی گفتمان جناح راست نقش دارد.

"سیاستمداران به سرعت احساسات راست افراطی را جذب می‌کنند و با استفاده از آن در گفتمان خود، آن را عادی می‌کنند. با این حال، به نظر نمی‌رسد که این پایگاه آنها را بسازد، تا آنجا که مردم را به سمت افراط‌های راست‌گرایانه‌تر می‌کشاند. منظورم این است که وقتی معامله واقعی در دسترس است، چرا به سراغ حزبی می‌روید که از افراط‌گرایان پیروی می‌کند؟"

اوایل این ماه، ضیا یوسف، وزیر داخله در سایه اصلاحات بریتانیا، پس از نوشتن در X مبنی بر اینکه ساگل عبدی والی، شخصیت حزب کارگر، که قرار است در انتخابات میان‌دوره‌ای هولبورن و سنت پانکراس شرکت کند، در سومالی به دنیا آمد، به نژادپرستی متهم شد.

جاناتان رینولدز، وزیر بازرگانی، این پست را "نژادپرستی کاملا ساده" خواند.

در سال 2025، رابرت جنریک، وزیر دادگستری سایه محافظه‌کار وقت، به دلیل این که گفت در جریان بازدید از بیرمنگام «چهره سفید دیگری» را ندیده است مورد انتقاد قرار گرفت، در حالی که اوایل سال جاری جانشین او، نیک تیموتی، مراسم دعای دسته جمعی مسلمانان در میدان ترافالگار را «یک عمل سلطه» توصیف کرد.

اورلین موندون، از شبکه تحقیقاتی سیاست ارتجاعی در دانشگاه باث، خاطرنشان کرد: "ارتباط آشکاری بین جسارت افراطی ترین بازیگران در راست افراطی و بیش از دو دهه جریان اصلی گفتمان راست افراطی توسط بازیگران جریان اصلی".

او گفت: «ما نمی‌توانیم از یک طرف رسانه‌ها و سیاستمداران جریان اصلی مسائل و گفتمان راست افراطی را در اولویت قرار دهند و سپس ادعا کنند که با ظهور یا جسور شدن راست افراطی شگفت‌زده می‌شوند.» مسئولیت در این شرایط دقیقا با کسانی است که بیشترین قدرت را برای متوقف کردن آن داشتند و آگاهانه تصمیم گرفتند به جای آن به آن دامن بزنند.»

بر اساس نظرسنجی اخیر YouGov، اگر انتخابات عمومی فردا برگزار شود، اصلاحات 21 درصد آرا را کسب می کند، در حالی که حزب کارگر به 23 درصد خواهد رسید. پشتیبانی برای Restore، که بیشتر از Reform در سمت راست قرار دارد، 4 درصد پیش‌بینی شده بود.

جناح راست تندرو نیز در آلمان و فرانسه دستاوردهایی دارد.

سخنگوی موسسه خیریه آموزشی مستقل، موسسه روابط نژادی (IRR) گفت: "لفاظی های پوپولیستی ضد مهاجر در پارلمان [در بریتانیا] پیامدهایی برای امنیت عمومی دارد."

آنها افزودند که احزاب سیاسی اصلی "در مورد حمله به مهاجران و حقوق پناهندگان" در برابر دستور کار راست راست تسلیم شده اند.

اشرف در منچستر گفت، اگرچه ممکن است راست افراطی بودجه بهتری دریافت کند و از طریق شبکه های مختلف رسانه های اجتماعی، پلت فرم قوی تری داشته باشد، اما هنوز دلیلی برای خوش بینی وجود دارد.

او افزود: "و اگرچه آنها از پلتفرم های خود برای بیرون راندن نفرت و تفرقه استفاده می کنند، من فکر می کنم ما همچنان برنده هستیم." ما می دانیم که هر بار که رویدادی را برای حمایت از پناهندگان برگزار می کنیم، مردم می آیند و دائما با افراد جدیدی ملاقات می کنیم.

در یکی از رویدادهای مدرسه اخیر، او گفت که بچه ها به او نزدیک می شدند تا کتاب هایشان را به پناهندگان عرضه کنند.

"این یک پیام امید است. و آنها داستان هایی هستند که هرگز نمی شنوید."