آیا دونالد ترامپ آماده تجارت با میانمار است؟

یک مقام ارشد ایالات متحده اخیرا برای اولین بار پس از سالها با مین آنگ هلائینگ، رهبر میانمار ملاقات کرد

آیا سیاست دیرینه واشنگتن در انزوای رژیم نظامی در میانمار اکنون تغییر کرده است؟

افشای دیدار یکی از مقامات ارشد دولت ترامپ در ماه گذشته با مین آنگ هلائینگ، و حذف برخی از چهره‌های تجاری از فهرست تحریم‌های آمریکا، حاکی از آن است که این دیدار انجام شده است.

پس از کودتای 2021، زمانی که ارتش میانمار رهبر منتخب دموکراتیک آنگ سان سوچی را برکنار کرد، تا کنون، ایالات متحده تماس رسمی بسیار کمی با رژیم داشته است. اخیرا، یک سری تحریم های هدفمند را علیه کسانی که به نظر می رسید از حکومت نظامی حمایت می کردند، اعمال کرده بود.

این دیدار در روزهای 15 و 16 سپتامبر با مایکل ونس، دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در امور اطلاعات و تحقیقات، و در نای پی تاو، پایتخت میانمار برگزار شد. تمرکز ظاهری آن آزادی آدام کاستیلو، شهروند آمریکایی بود که در ماه ژوئن به دلیل اختلاف با اتاق بازرگانی محلی آمریکا بازداشت شده بود.

اما ونس بلندپایه ترین مقام ایالات متحده بود که از زمان به دست گرفتن قدرت مین آنگ هلائینگ با او ملاقات کرد و تقریبا مطمئنا آنها در مورد سایر موضوعات مورد علاقه دوجانبه گفتگو کردند.

همچنین شناخته شده است که ونس در ماه ژوئن با مقامات برمه ای در توکیو، دوباره در این ماه در توکیو، و با نمایندگان گروه های مخالف حکومت نظامی ملاقات کرده است.

نشانه‌های تغییر در سیاست آمریکا در قبال میانمار، به ژوئیه سال گذشته و در اوج جنگ تعرفه‌ای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بازمی‌گردد.

این زمانی بود که مین آنگ هلائینگ، همراه با دیگر رهبران منطقه، نامه ای شخصی از رئیس جمهور آمریکا دریافت کرد که در آن به او اطلاع داده بود که اقتصاد متلاشی شده کشورش، در مورد میانمار، تعرفه های 40 درصدی را تهدید می کند.

سایر کشورها از عوارض تنبیهی اعمال شده بر تجارت حیاتی آنها با کشوری که زمانی دوست و متحد می دانستند، در شوک فرو رفتند.

بخش اعظم میانمار در اثر جنگ داخلی که از سال 2021 آغاز شده ویران شده است

او بلافاصله پاسخ داد تا «قدردانی صمیمانه‌اش را از این دعوت تشویق‌کننده برای ادامه مشارکت در اقتصاد خارق‌العاده ایالات متحده، بازار شماره یک در جهان»، با تقلید از عبارات هذل‌آمیز و سرمایه‌گذاری عجیب ترامپ ابراز کند.

با احترام فراوان می خواهم از رهبری قدرتمند جناب عالی در هدایت کشورتان به سوی سعادت ملی با روحیه یک میهن پرست واقعی قدردانی کنم.»

این فقط تصور دیکتاتوری نبود که چاپلوسی ممکن است بهترین راه برای جلب لطف ترامپ باشد. کودتای مین آنگ هلائینگ و جنگ داخلی که شعله ور شد، او را به یک منحوس بین المللی تبدیل کرده بود.

رژیم او تا حد زیادی ناشناخته بود. او متهم به جنایت جنگی بود و پرونده هایی علیه او در دیوان کیفری بین المللی و دیوان بین المللی دادگستری مطرح شد. به غیر از روسیه و اخیرا چین، سایر دولت ها از او دوری کردند.

با این حال، در اینجا رئیس جمهور ایالات متحده او را مانند هر رئیس جمهور یا نخست وزیر دیگری خطاب کرد: «عالیجناب. در نامه ترامپ هیچ اشاره ای به هزینه انسانی وحشتناک تصاحب قدرت مین آنگ هلائینگ نشده بود؛ دموکراسی در هم شکسته شد و رهبر آنگ سان سوچی به زندان افتاد.

همچنین تقریبا در همان زمان آدام کاستیلو، یک تفنگدار دریایی سابق ایالات متحده و حامی ترامپ که به تازگی از ریاست اتاق بازرگانی آمریکا در یانگون کنار رفته بود، در واشنگتن در تلاش بود تا تیم معاون رئیس جمهور جی.

کاستیلو معتقد بود که اتکای آمریکا به تحریم ها برای منزوی کردن حکومت نظامی شکست خورده است.

او در کتاب خود در جستجوی صدای ما: داستانی از رهبری در بحران و روح آمریکایی در خارج از کشور نوشت: «میانمار نه تنها به عنوان یک بازی اخلاقی، بلکه به عنوان یک علاقه استراتژیک برای آمریکا اهمیت داشت». او با تیم معاون رئیس‌جمهور بحث کرد که چگونه ایالات متحده «می‌تواند بدون جنگ یا انزوا با میانمار درگیر شود، چنگ چین را بر مواد معدنی مهم سست کند و صلح را با منافع آمریکا هماهنگ کند».

تماشا کنید: شورشیان در خط مقدم جنگ داخلی میانمار

وابستگی ایالات متحده به خاک‌های کمیاب از چین زمانی آشکار شد که چین در انتقام از تعرفه‌های ترامپ در ماه آوریل، آنها را مسدود کرد. دولت شروع به اولویت بندی یافتن منابع جایگزین کرد. میانمار ذخایر بزرگی از خاک‌های کمیاب دارد که در حال حاضر تنها برای استفاده چین مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند.

تقریبا دقیقا در همان زمان، وزارت امور خارجه دستورالعمل جدیدی را برای سفارتخانه های ایالات متحده در سرتاسر جهان در مورد آنچه در مورد انتخابات باید گفت صادر کرد. از این به بعد، "پیام ها باید از اظهار نظر در مورد عادلانه یا یکپارچگی یک روند انتخاباتی، مشروعیت آن یا ارزش های دموکراتیک کشور مورد نظر خودداری کنند."

بنابراین، زمانی که میانمار انتخابات سراسری خود را در دسامبر و ژانویه برگزار کرد و به مین آنگ هلائینگ اجازه داد تا خود را از رهبر کودتا به یک رئیس‌جمهور غیرنظامی تبدیل کند، ایالات متحده، مانند اکثر دولت‌های غربی، آن را نه آزاد و نه منصفانه محکوم نکرد.

برای چندین دهه، ایالات متحده به طور مداوم در مورد انتخابات کشورهای دیگر قضاوت کرده است. حالا آمریکا حرفی برای گفتن نداشت.

به نظر می رسید تصمیم واشنگتن برای لغو تحریم ها علیه برخی از کسانی که توسط دولت بایدن هدف قرار گرفته بودند، تنها جهت گیری جدید سیاست آمریکا-میانمار را تأیید می کرد.

لحن قطعا متفاوت است، اما نه چندان ماهیت روابط آمریکا و میانمار.

ریچارد هورسی، مشاور میانمار برای گروه بین‌المللی بحران، می‌گوید: «در عمل کمتر از آنچه که تیترها نشان می‌دهند تغییر کرده است. "آنچه جدید است سطح تماس و موقعیت مکانی است. مقامات ارشد ایالات متحده اکنون به نای پی تاو رفته اند، که دقیقا همان چیزی است که مین آنگ هلائینگ می خواست. آنچه او بعدا می خواهد لغو تحریم ها است و این سخت تر خواهد بود."

مین آنگ هلائینگ، رهبر میانمار در یک سفر دیپلماتیک اخیر به مالزی

اگرچه این یکی دیگر از ابتکارات ترامپ در سال گذشته بود که مسلما تأثیر بسیار بیشتری بر میانمار داشته است: برچیده شدن USAID که کمک به گروه‌های مخالف، رسانه‌های مخالف و پناهندگان را به نصف کاهش داد.

همچنین تصمیمی وجود داشت که توسط گروه‌های حقوق بشر مورد انتقاد قرار گرفت و وضعیت موقت حفاظت شده از 4000 برمه ای که به دنبال پناهگاهی در ایالات متحده بودند، برداشته شد. این باعث شده است که آنها در ترس از بازگرداندن زندگی کنند، جایی که بسیاری با زندانی شدن یا بدتر از آن روبرو هستند.

در مورد خاک‌های کمیاب در میانمار، تعداد کمی از کارشناسان معتقدند که آنها هرگز برای ایالات متحده مفید خواهند بود. بیشتر آنها در مناطقی قرار دارند که توسط ارتش های شورشی قومی مورد مناقشه قرار دارند.

آنها در حال حاضر توسط شرکت های چینی با تجربه طولانی فعالیت در این مناطق مرزی غیرقانونی استخراج می شوند و از طریق مرز برای پردازش به چین منتقل می شوند. دیدن اینکه چگونه ایالات متحده می تواند به آنها دسترسی پیدا کند دشوار است.

همچنین مشکوک است که ایالات متحده همکاری معناداری را از دولت میانمار در مبارزه با صنعت کلاهبرداری دریافت کند.

چند اقدام بسیار تبلیغاتی علیه برخی از ترکیبات کلاهبرداری بزرگتر انجام شده است، اما سندیکاهایی که آنها را اداره می کنند به سادگی به عملیات های کوچکتر در مناطق دورتر پراکنده شده اند و در هر صورت اکثر آنها با حمایت گروه های شبه نظامی متحد با ارتش میانمار اداره می شوند.

هانتر مارستون، مدیر آسیای جنوب شرقی در موسسه Lowy می گوید: «صحبت با نای پی تاو به خودی خود اشتباه نیست.

سوال این است که واشنگتن چه چیزی می‌خواهد و چه چیزی را ارائه می‌کند. باید از این کانال برای مواردی که بیشترین اهمیت را دارد استفاده کند: دسترسی بشردوستانه، پایان دادن به حملات هوایی به غیرنظامیان. باید با مخالفان و گروه‌های مسلح قومی که بخش زیادی از کشور را در اختیار دارند، صحبت کند.

با این حال، شاید سوال بزرگ‌تر این باشد که آیا پرزیدنت ترامپ که حواسش به سیاست داخلی و جنگ علیه ایران پرت شده است، ظرفیت توجه مداوم به میانمار را دارد، چه رسد به آن‌قدر که نفوذ مسلط چین را به چالش بکشد.

مردان جوان در ترس از ربوده شدن از خیابان ها و فروخته شدن به ارتش میانمار زندگی می کنند

"ما رای خواهیم داد اما نه با قلبمان": در داخل انتخاباتی که توسط حاکمان نظامی میانمار برگزار شد