اختصاصی: دریاسالار که باید از جنگ با چین جلوگیری کند

در تابستان 1986، زمانی که در پنسیلوانیا دانشجو بود، ساموئل پاپارو همسر آینده‌اش مورین را برای تماشای تاپ گان برد.

بسیاری از جوانان آمریکایی از سینماهای سراسر کشور با یک قهرمان جدید بیرون آمدند: ماوریک جسور، جسور و ریسک پذیر، با بازی تام کروز، که در گرگ و میش جنگ سرد به نماد قدرت آمریکا تبدیل شد. اما پاپارو درس دیگری گرفت.

پاپارو با اشاره به رقیب شخصیت اصلی در مدرسه آموزش خلبانی نیروی دریایی نخبه به تایم می گوید: «قرار است قهرمان فیلم ماوریک باشد، اما قهرمان فیلم در واقع مرد یخی است. ماوریک از همه جذابیت‌های شخصی برخوردار است، اما آیس من سخت‌گیر، ساکت است. او مرد سخت‌کوشی است که کار درست را انجام می‌دهد، کارهای زرق و برق دار و خطرناک را به خاطر خودش انجام نمی‌دهد.»

پاپارو قبلا امتحانات ورودی نیروی دریایی را گذرانده بود که آن روز وارد تئاتر شد و سال بعد به آن پیوست. حرفه او دقیقا منعکس کننده داستان مرد یخی خیالی است: او در مدرسه سلاح های جنگنده نیروی دریایی، که به نام TOPGUN نیز شناخته می شود، شرکت کرد. خلبان جنگنده شد؛ سپس یک دریاسالار چهار ستاره؛ و سرانجام فرماندهی ناوگان اقیانوس آرام را بر عهده گرفت. اما پاپارو فراتر رفت و سکان فرماندهی ایالات متحده در اقیانوس آرام، قدیمی‌ترین و بزرگترین فرماندهی رزمی جغرافیایی کشور را که حدود نیمی از سطح زمین را پوشش می‌دهد، در دست گرفت.

تعداد کمی از آمریکایی ها نام دریاسالار پاپارو را شنیده اند و این برای او مناسب است. او در دفترش در مقر فرماندهی اقیانوس آرام ایالات متحده در هاوایی، بر روی تپه ای مشرف به پرل هاربر، در اواخر ژوئیه، می گوید: «اگر کارم را درست انجام دهم، تاریخ هرگز نام من را نخواهد فهمید. اما نقش او او را در نقطه عطف قرار می دهد، زیرا سلطه آمریکا در اقیانوس آرام با جدی ترین چالش خود از زمان جنگ جهانی دوم روبرو است.

فرماندهی او به گونه ای طراحی شده است که شیء غیرقابل حرکتی باشد که جلوی نیروی غیرقابل توقف بلندپروازی های توسعه طلبانه چین در منطقه را می گیرد. و این جاه طلبی ها به صراحت بیان شده است: پکن متعهد شده است که تایوان، جزیره خودمختار را که از زمان پایان جنگ داخلی چین در سال 1949 از نظر سیاسی از سرزمین اصلی جدا شده است، در صورت لزوم به زور تحت کنترل خود درآورد. شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، اتحاد را "یک اجتناب ناپذیر تاریخی" توصیف کرد.

کار پاپارو، به ساده ترین عبارت، فرافکنی قدرت آمریکاست. مهمترین ماموریت او جلوگیری از تهاجم چین به تایوان است، رویدادی که پایه های یک سیستم جهانی را که زیربنای هژمونی آمریکا است به چالش می کشد. این که خطوط کلی این ماموریت بدون توجه به اینکه کدام حزب یا رئیس جمهور در کاخ سفید است ثابت می ماند، اهمیت نقش او را نشان می دهد. نیرویی که پاپارو می سازد و برنامه هایی که او در پیش می گیرد ده ها سال دوام می آورد و می تواند تعیین کند که قرن آینده به چه کسی تعلق دارد.

چهره عمومی قدرت نظامی آمریکا، البته، فرمانده کل قوا است. صدای عمومی از دفتر بیضی شکل و تریبون در اتاق کنفرانس مطبوعاتی کاخ سفید می آید. اما در پشت این قدرت فرماندهانی مانند پاپارو قرار دارند که بر زیرساخت‌های غالبا پنهان و شگفت‌انگیز نظارت می‌کنند که از چهره و صدای عمومی پشتیبانی می‌کند - فرماندهی او بر حدود 400000 پرسنل نظامی و غیرنظامی، ناوگان اقیانوس آرام متشکل از 200 کشتی، از جمله پنج گروه حمله ناو هواپیمابر، و بیش از 1000 هواپیما نظارت می‌کند.

او این قدرت را در اقیانوس‌ها، جزایر و پایگاه‌های نظامی دوردست که اکثر آمریکایی‌ها هرگز نمی‌بینند یا حتی به آن فکر نمی‌کنند، هدایت می‌کند.

با توجه به اینکه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا قرار است روز پنجشنبه با شی چین برای سومین نشست رو در رو از زمان بازگشت او به قدرت، دیدار کند، دوربین ها در کاخ سفید آموزش داده می شوند. خبرنگاران هر سخنان دو رهبر را تجزیه و تحلیل خواهند کرد تا مشخص کنند که آیا دو قدرت به سمت همکاری یا درگیری پیش می روند. وظیفه پاپارو این است که اطمینان حاصل کند که هر اتفاقی که هنگام صحبت رهبران بیفتد، قدرت ایالات متحده برتر باقی بماند – و اگر به نحوی درگیری در آینده شروع شود، در راس آن قرار گیرد.

او باید به این رویکرد پایبند باشد، حتی در شرایطی که جنگ‌ها در جاهای دیگر، مهمات و منابع مورد نیاز او را مصرف می‌کنند، و تحولات در پنتاگون خطر عقب‌نشینی را افزایش می‌دهد.

او با اشاره به استراتژیست نظامی چینی که «هنر جنگ» را نوشت، می‌گوید: «تقریبا از سون تزو نقل قول می‌کنم که می‌گویم برنده شدن بدون جنگ نقطه‌ی برتر مهارت است». "موفقیت ماموریت برای من جنگیدن و پیروزی در جنگ نیست، بلکه ارائه یک قابلیت بازدارنده است تا در وهله اول هرگز وارد جنگ نشویم."

پاپارو 61 ساله عمدا و با صدای آهسته صحبت می کند و اغلب لبخند می زند. اما وقتی مکالمه جدی می‌شود، قیافه‌اش نیز افزایش می‌یابد - ابروهایش درهم می‌شوند و به فاصله‌ی میانی خیره می‌شود تا حرف‌هایش را بخواند. او می گوید: «ما به دنبال تبدیل شدن به رهبران بزرگ زمان جنگ نیستیم. ما به دنبال بازدارندگی بزرگ در زمان صلح هستیم.»

سربازان تایوانی در طول رزمایش در 6 آگوست 2026 موانع ضد تانک بر روی پل تمکانگ نصب کردند. —دانیل چنگ—آنادولو/گتی ایماژ

اگر بازدارندگی کارساز نباشد چه؟ ایالات متحده از جنگ جهانی دوم با تسلط بی چون و چرا بر اقیانوس آرام بیرون آمد، اما اکنون ممکن است در حال تغییر باشد. در طول چند دهه گذشته، زمانی که چین به دومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شده است، درگیر افزایش نظامی تاریخی بوده است. بر اساس گزارش مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS)، یک اندیشکده دو حزبی مستقر در واشنگتن، هزینه‌های دفاعی چین در طول سه دهه گذشته 13 برابر شده است و اکنون بیش از مجموع 22 کشور بعدی هند و اقیانوسیه برای دفاع هزینه می‌کند.

این کشور پیشرفت های سریع تکنولوژیکی در زمینه هوش مصنوعی داشته است و چندین نسل از جت های جنگنده را به میدان فرستاده است. نیروی دریایی این کشور از یک نیروی ساحلی به چیزی تبدیل شده است که قادر به ارائه قدرت جهانی است و از نظر تعداد بدنه اکنون بزرگترین در جهان است.

برایان هارت، معاون پروژه برق چین در CSIS، آن را به عنوان «تلاش جامع و فراگیر مدرنیزاسیون» توصیف می‌کند که محاسبات هر قدرت در اقیانوس آرام را تغییر داده است. او به تایم می گوید که ارتش آزادیبخش خلق «توازن قوا را به طور قابل توجهی تغییر داده است».

پاپارو فقط باید از پنجره دفترش به آب های فیروزه ای پرل هاربر نگاه کند تا آخرین باری که برتری ایالات متحده در اقیانوس آرام واقعا آزمایش شد را به یاد آورد. او تقویت چین را «تاریخی» و «افزایش تصاعدی در قدرت نظامی و به‌طور مشخص‌تر، در توانایی طرح‌ریزی قدرت» توصیف می‌کند.

او می‌گوید: «25 سال پیش نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق حدود 37 کشتی جنگی بود و امروز 12 برابر آن است. آنها فقط در 18 ماه گذشته دو رزمناو، هشت ناوشکن، هشت ناوچه، یک ناو هواپیمابر، 11 زیردریایی، چهار کشتی آبی خاکی و چهار کشتی لجستیکی جنگی دوربرد تحویل داده‌اند. او به ویژه نگران پیشرفت‌های چین در توسعه فضایی و موشکی و گسترش سریع زرادخانه هسته‌ای این کشور است. او می‌گوید: «آنها در حال حرکت به سوی دسترسی جهانی هستند.

با وجود همه جاه طلبی های جهانی آن، بسیاری از توسعه نظامی چین با یک هدف دنبال شده است. اطلاعات ایالات متحده ارزیابی می کند که شی چین به ارتش خود دستور داده است تا سال 2027، صدمین سالگرد ارتش آزادیبخش خلق، تایوان را به زور تصرف کند. ارزیابی تهدید سالانه جامعه اطلاعاتی، که در ماه مارس منتشر شد، نشان می‌دهد که در حال حاضر هیچ حمله‌ای برای سال آینده برنامه‌ریزی نشده است، اما تا آن زمان، احتمالا قطعاتی که شی Xi برای انجام این کار نیاز دارد، آماده خواهد شد.

اگر به نظر می رسد راهی برای تصرف تایوان بدون استفاده از زور وجود دارد، شی اصرار دارد که ترجیح می دهد آن را در پیش بگیرد. انتخابات ریاست‌جمهوری تایوان در ژانویه 2028 ممکن است در این زمینه شفافیت ایجاد کند: رقیب قدیمی چین، کومینتانگ، به طور فزاینده‌ای در حال مذاکره با پکن است. اگر حزب سیاسی در سال 2028 برنده شود، احتمال تهاجم ممکن است کاهش یابد. هارت می‌گوید اگر رئیس‌جمهور تایوان، لای چینگ‌ته، یکی از مخالفان سرسخت ادعاهای حاکمیت چین، در انتخابات مجدد پیروز شود، «پکن می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی فشار بر تایوان را افزایش دهد».

وظیفه پاپارو این است که شی را متقاعد کند که هزینه‌های اقدام نظامی، صرف نظر از آنچه که از نظر سیاسی در جزیره اتفاق می‌افتد، بسیار زیاد است. بر اساس مصوبه کنگره، ایالات متحده موظف است تسلیحات مورد نیاز تایوان را برای دفاع از خود بفروشد. در حالی که ایالات متحده نیازی به دفاع مستقیم از جزیره ندارد، این تعهد می تواند فراتر از این باشد که شامل درگیری مستقیم با چین شود.

او ماموریت خود را به عنوان یک اقدام متعادل کننده ظریف بین اطمینان از اینکه همتایانش توانایی های آمریکا را به اندازه کافی برای درک خطرات تعامل و محافظت از اسرار و استراتژی ضروری آن می دانند، توصیف می کند. او می‌گوید: «این نشان‌دهنده قدرت رزمی معتبر، نشان دادن توانایی و اراده است، اما تاج و تخت ملتی را که می‌خواهد موفقیت رزمی را برای همتایان شما به ارمغان بیاورد، غیرشفاف نگه می‌دارد، به طوری که آنها نتوانند مقابله‌ای برای آن بسازند».

پاپارو این استراتژی را بازدارندگی با انکار توصیف می کند. او می گوید: «این راهی است برای بیان اینکه ما به دنبال سرنگونی حزب کمونیست نیستیم. فقط باید بدانید که در جایی که منافع حیاتی مستقیم آمریکا درگیر است، احتمال انکار تجاوز شما زیاد است.»

این نظریه بازدارندگی در مقیاس بزرگ و ژئوپلیتیکی و در تعاملات بسیار کوچکتر عمل می کند. پاپارو از رویارویی با همتای چینی خود بر سر برخوردی «ناامن» در ژوئن 2023 در حین عبور از تنگه تایوان که در آن یک ناوشکن چینی «لویانگ» از کمان یک کشتی آمریکایی عبور کرد، صحبت می‌کند.

در ادامه رفت و برگشت، پاپارو به همتای خود گفت که او فرماندهی مرکز نظارت بر نامزدی را بر عهده داشته و ویدیویی دارد که نشان می‌دهد روایت آنها از رویدادها درست نیست. او پیشنهاد داد که آن را به اشتراک بگذارد، سپس بگذارید موضوع حل شود.

او می‌گوید: "من قصد ندارم شخصیت خودش را در آن به چالش بکشم. او نماینده کشورش است. او با یونیفورم است و می‌دانید، اگر با هم دعوا کنیم، ممکن است من و او در پایان دست بدهیم و موافقت کنیم که به طرف جداگانه برویم."

در آن لحظه، پاپارو یک رویکرد دیپلماتیک را انتخاب کرد. با این حال، او برنامه مستقیم تری برای جلوگیری از حمله چین به تایوان دارد. این بر اساس اصطلاحی است که او برای توصیف محیطی که نیروهای چینی در صورت اقدام نظامی وارد آن می‌شوند، استفاده می‌کند: «منظره جهنمی».

این استراتژی تا حدی الهام گرفته از دفاع اوکراین در برابر تهاجم روسیه، و توانایی این کشور برای توقف پیشروی‌های مسکو با تبدیل خط مقدم آن درگیری به سرزمینی غیرقانونی است که توسط پهپادهای قاتل در آن گشت‌زنی می‌شود. هدف پاپرو این است که تنگه تایوان را با پهپادهای ارزان قیمت و دقیق تولید انبوه، همراه با قدرت موشکی پیشرفته‌تر متعارف، اشباع کند تا چین را از توانایی فرود یک حمله آبی خاکی محروم کند یا حداقل آن را به طور قابل توجهی به تأخیر بیندازد.

او می‌گوید: «ما دیده‌ایم که جنگ تهاجمی، چه یک حمله آبی خاکی، چه یک حمله هوایی، به یک تلاش انسانی بسیار پرهزینه‌تر تبدیل شده است. به روشی که اوکراین در حدود 600 مایل در 30 مایل منظره جهنمی جنگ پهپادی است، من به دنبال اعمال این اصول برای جلوگیری از تهاجم مسلحانه هستم.

او ادامه می‌دهد: «به کار انداختن تغییرات تکنولوژیک قرن بیست و یکم برای ایالات متحده آمریکا چیزی است که ما باید برتری هوایی یا دریایی یک فضا را به دست آوریم، فقط باید استفاده از آن را برای متجاوزان انکار کنیم.»

دخالت مستقیم آمریکا در درگیری بر سر تایوان به هیچ وجه مطمئن نیست. پاپارو وظیفه دارد نیرویی برای مقابله با چین ایجاد کند، اما رئیس جمهور تصمیم خواهد گرفت که چگونه پاسخ دهد. او می‌گوید: «بالاترین آرمان‌های روابط نظامی-نظامی آمریکا به گونه‌ای است که سیاست پادشاه است».

اینکه چه کسی در آن درگیری پیروز خواهد شد، موضوعی است که به شدت مورد بحث است. یک بازی جنگی CSIS در سال 2023 نشان داد که ایالات متحده و متحدانش در اکثر سناریوها تهاجم آبی خاکی چین به تایوان را شکست دادند، اما هزینه های ایالات متحده بسیار زیاد بود: دو ناو هواپیمابر، ده ها کشتی و صدها هواپیما، که سنگین ترین تلفات آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم است. این بازی‌های جنگی قبل از اینکه جنگ در ایران ذخایر موشکی ایالات متحده را تمام کند، اجرا شد.

پاپارو می‌گوید: «من به توانایی‌هایمان برای پیروزی اطمینان دارم. "چیزی که من روی آن کار می کنم حاشیه ای است که انجام می دهیم، و این حاشیه خود را در زندگی، توانایی، پول و زمان نشان می دهد. من می خواهم این صورت حساب را به صفر برسانم."

ملوانانی که به Flag Detail گماشته شده‌اند تمرین می‌کنند تا پرچم آمریکا را روی کشتی USS Theodore Roosevelt تا کنند. -عکس توسط فیلیپ چونگ برای TIME

یک نقشه عظیم از تئاتر هندوستان-اقیانوس آرام، دیوار دفتر پاپرو را می پوشاند. میز او مشرف به اتاق بزرگی است که با آثار تاریخی اقیانوس آرام و هدایایی که به دریاسالار و پیشینیانش داده شده تزئین شده است: یک پرچم پنج ستاره که متعلق به ژنرال داگلاس مک آرتور بود. یک فشارسنج که توسط وزارت دفاع ملی چین به دریاسالار هری هریس جونیور، که فرماندهی این فرماندهی را از سال 2015 تا 2018 رهبری می کرد، هدیه داده شده است. نزدیک‌تر به میز او یک صفحه کامپیوتر بزرگ است که موقعیت هر کشتی تحت فرمان او را نشان می‌دهد.

در حالی که کشتی‌های روی صفحه نمایش را جابه‌جا می‌کند تا مقیاس ناوگان خود را نشان دهد، در جایی نزدیک اقیانوس هند مکث می‌کند تا نقطه‌ای را به خانه فشار دهد: فرماندهی او صرفا آماده شدن برای جنگ نیست. در حال مبارزه با یکی است. او می گوید: «ناوچه ایرانی توسط ما غرق شد. او به حادثه ای در ماه مارس اشاره می کند که ایالات متحده آمریکا. زیردریایی شارلوت ناوچه ایریس دنا نیروی دریایی ایران را در حالی که از هند در حال بازگشت به ایران بود که در یک رزمایش بین المللی شرکت کرده بود در اقیانوس هند اژدر و غرق کرد. بیش از 100 ملوان ایرانی کشته شدند.

نیروهای پاپارو همچنین به محاصره خط ساحلی ایران و پشتیبانی لجستیک برای جنگ کمک کرده اند.

این که فرماندهی اقیانوس آرام ایالات متحده در حال مبارزه با یک جنگ در یک طرف جهان است در حالی که برای 6000 مایلی دیگر در تنگه تایوان آماده می شود، مقیاسی برای مقیاس آن است. همانطور که در مقابل نقشه خود ایستاده است، پاپارو بازوی خود را به سمت ساحل غربی، در امتداد ساحل به سمت جنوب کالیفرنیا، و در سراسر اقیانوس آرام مرکزی می برد و به مجموعه ای از سرزمین ها و دارایی های ایالات متحده اشاره می کند. این مکان ها ممکن است برای بسیاری از آمریکایی ها مانند سرزمین های دور به نظر برسد. از نظر پاپرو، آنها به اندازه نیویورک یا کالیفرنیا بخشی از ایالات متحده هستند.

دیدن اقیانوس آرام به این شکل درک معنای پشت این طرح قدرت است: این فقط برای محافظت از یک شریک استراتژیک مهم در تایوان نیست. این برای حفاظت از خود ایالات متحده است. او می گوید: «هیچ کشوری در اقیانوس آرام به اندازه ایالات متحده آمریکا در جهان وجود ندارد.

این فقط در مورد تایوان و چین نیست. او می‌گوید، کره‌شمالی‌ها «به‌دنبال یک بازدارنده هسته‌ای هستند» و می‌خواهند جهان را با «واقعیت انجام‌شده» معرفی کنند. روس ها "توانمندی های هوایی، موشکی و دریایی خود را افزایش داده اند."

بیشتر کار مدیریت دوستان است تا دشمنان. پنتاگون از پاپارو خواسته است که میان متحدانی که در تضاد با یکدیگر هستند میانجیگری کند و او می گوید هیچ چیز جدیدی در این مورد وجود ندارد. او می‌افزاید، این روابط نظامی با نظامی «مایل است لنگری باشد که فراز و نشیب‌های اختلافات سیاسی میان رهبران سیاسی را کاهش می‌دهد... اما همیشه به سیاست ملی رهبری غیرنظامی ما احترام می‌گذارد».

معدودی از درگیری‌های امروزی در جهان با تئاتر هند و اقیانوس آرام مقابله نمی‌کنند یا به نحوی بر آن تأثیر نمی‌گذارند. بر اساس برآوردهای پنتاگون و CSIS، جنگ ایران و حمایت ایالات متحده از اوکراین فشار شدیدی بر منابع در دسترس همه فرماندهان وارد کرده است و باعث کاهش ذخایر دفاع موشکی مانند سامانه‌های پاتریوت و تاد و موشک‌های حمله زمینی دوربرد شده است.

در ماه مه، بسته برنامه ریزی شده 14 میلیارد دلاری تسلیحات برای تایوان تا حدی برای حفظ مهمات جنگ ایران مورد بررسی قرار گرفت. کارشناسان هشدار داده‌اند که ممکن است سال‌ها طول بکشد تا دوباره این ذخایر، جدول زمانی که می‌تواند بر محاسبات چین و روسیه تأثیر بگذارد.

این کمبودها مخفی نیستند، اما زمان خطرناکی است که با کاخ سفید و پنتاگون کنار بیایید. حداقل 20 رهبر ارشد نظامی، از جمله ژنرال ها و دریاسالارها، از زمانی که پیت هگزت وزیر دفاع آمریکا در آغاز دولت دوم ترامپ شد، برکنار شده یا سمت خود را ترک کردند. این آشفتگی با استعفای وزیر ارتش در اواخر ماه اوت، دن دریسکول، به اوج رسید، که بنا بر گزارش ها، پس از درگیری با هگزت بر سر اخراج ژنرال های ارشد و ممانعت ادعایی وزیر از تلاش های نوسازی ارتش در بحبوحه ایاالت متحده، نقش خود را ترک کرد.

جنگ علیه ایران

هگزت این خروج ها را به عنوان بخشی از کارزاری برای خنثی کردن آنچه به عنوان ارتقای رهبری «بیدار» می‌دانست توصیف کرده است. در یک سخنرانی در سپتامبر 2025 در کوانتیکو، ویرجینیا، خطاب به ژنرال‌ها و دریاسالاران ارتش، که همگی ملزم به حضور در آن بودند، هگزت از ارتقای رهبران به دلیل آنچه او به عنوان «دلایل اشتباه، بر اساس نژادشان، بر اساس سهمیه‌های جنسیتی، بر اساس به اصطلاح اولین‌های تاریخی» توصیف کرد، انتقاد کرد. پاپارو در ردیف جلوی آن گردهمایی دیده می شد و قیافه اش چیزی نمی داد.

پاپارو، ردیف اول، در گردهمایی رهبران نظامی در کوانتیکو، ویرجینیا، در 30 سپتامبر 2025. —داگ میلز—نیویورک تایمز/ردوکس

او در اظهارات عمومی خود مراقب تأثیر جنگ در ایران بر آمادگی فرماندهی خود بوده است. هنگامی که در سنا در مورد اینکه چگونه درگیری طولانی مدت می تواند بر مأموریت او تأثیر بگذارد، سؤال شد، پاپارو فقط پذیرفت که "محدودیت های محدودی برای مجله وجود دارد، و من در دنیا کاملا ایمان دارم که آنها به طور عاقلانه به کار گرفته می شوند."

در خلوت، به نظر می رسد که او رک تر بوده است. نام پاپارو اخیرا در گزارش واشنگتن پست درباره ارزیابی طبقه بندی شده به همراه سایر فرماندهان رزمنده منتشر شد که در آن گفته می شود وی به ادامه استفاده از یک گروه حمله ناو هواپیمابر و ناوشکن برای جنگ در ایران اعتراض کرده است. او همچنین در گزارش نیویورک تایمز به‌عنوان یکی از چندین «معامل خصوصی» نام برده شد که دیدگاه‌های «بی‌روشن» درباره جنگ ایران را به معاون رئیس‌جمهور جی دی ونس ارائه می‌کرد. تیم ونس از اظهار نظر در مورد این گزارش خودداری کرد.

وارد کارول، کهنه سرباز نیروی دریایی که با F-14 پرواز می کرد و سال ها دوست پاپارو بود، می گوید که احتیاط دریاسالار بخشی از شخصیت او است. او می گوید: «او تیتر نمی خواهد. او مانند برخی از افراد دیگر آنجا نیست، گفت که Epic Fury یک اشتباه بزرگ بود. او ممکن است این را در خلوت بگوید ...

اما او مطمئنا آن را به رسانه‌ها نمی‌گوید یا اجازه نمی‌دهد که درز کند.» کارول می‌گوید که پاپارو با انتخاب اینکه «به هیچ وجه وارد دعوای غذایی که رسانه‌ها و سیاست‌های امروزی است» نرود، برتری می‌یابد. سخنگوی فرماندهی اقیانوس آرام از اظهار نظر درباره مکالمات خصوصی پاپرو درباره جنگ ایران خودداری کرد.

زمانی که تایم از پاپارو در مورد تأثیر احتمالی اوکراین و ایران می‌پرسد، او دوباره محتاط است و به درس‌هایی می‌پردازد که ایالات متحده از هر دو می‌آموزد: یعنی استقرار سریع هواپیماهای بدون سرنشین در اوکراین و عملیات‌های مجهز به هوش مصنوعی در ایران، که برای انتخاب و توصیه اهداف برای ارتش ایالات متحده استفاده می‌شدند.

او می‌گوید: «ماهیت عملیات در اقیانوس آرام، مقابله با تهاجم آبی‌خاکی است. خوب، ما از سلاح‌های ضد کشتی زیادی استفاده نکرده‌ایم - ما هنوز هم موجودی‌های قوی از آن‌ها را نگهداری می‌کنیم.» "و بنابراین، در حالی که من قصد ندارم مشکل هزینه مهمات را پشت سر بگذارم، وظیفه ما این است که به یادگیری کمک کنیم و بهتر شویم."

پاپارو با ملوانان کشتی USS Theodore Roosevelt در پرل هاربر صحبت می کند. -عکس توسط فیلیپ چونگ برای TIME

اگر قدرت فرافکنی آمریکا در اقیانوس آرام پایدار باشد، می‌توان آن را در خانواده خود پاپرو نیز یافت. پدرش ساموئل پاپارو پدر، که در ماه فوریه درگذشت، چهار سال در سپاه تفنگداران دریایی خدمت کرد و سپس در کشتی‌سازی نیروی دریایی فیلادلفیا به عنوان کارگر کشتی مشغول به کار شد. در آنجا او به بازسازی ناو هواپیمابر U.S.S. کیتی هاوک و تعمیر U.S. جان اف کندی. پاپروی جوان بعدا از هر دو پرواز کرد. او درباره پدرش می گوید: «او واقعا به این موضوع افتخار می کرد.

پدربزرگ او یک Seabee بود و در یکی از گردان های ساختمانی نیروی دریایی در سراسر اقیانوس آرام در طول جنگ جهانی دوم، در بورا بورا، گوام و جزایر دیگر خدمت می کرد. او زمانی که پاپارو 13 ساله بود درگذشت، اما یک دفترچه یادداشت چوبی قدیمی که با تصاویری از جنگ و تمام مکان‌هایی که در آن بوده، ساخته بود، به جا گذاشت. یک پاپروی جوان گهگاه آن را برمی داشت و ورق می زد. او می‌گوید: «فکر نمی‌کنم او تصور می‌کرد که نوه‌اش اینجا فرمانده باشد.