اروپا به اقتصاد جنگی نیاز دارد

عضو پژوهشکده سیاست خارجی.

در چهار سال و نیم گذشته، جنگ در آستانه اروپا، سیاستگذاران را آزار می دهد. با این حال، آن‌ها آن را به‌عنوان یک تهدید رو به جلو تلقی کرده‌اند، نه تهدیدی که در حال حاضر پایه‌های اروپا را فرسایش می‌دهد.

جنگ روسیه بسیاری از جنوب و شرق اوکراین را ویران کرده است، حتی در حالی که خطوط مقدم به آرامی جابجا شده است. با این حال، برای اروپا، چالش هرگز محدود به میدان جنگ نبوده است. حمایت از اوکراین و محدود کردن روسیه، منابع اقتصادی و وحدت سیاسی این قاره را مورد آزمایش قرار داده است. اکنون، در حالی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات‌متحده به دنبال تحمیل یک توافق نامطلوب در مورد کیف است و مکررا تهدید می‌کند که حمایت ایالات متحده را لغو می‌کند، اروپا با چشم‌اندازی مواجه است که حتی بیشتر از این بار را به تنهایی به دوش بکشد.

حتی اگر از بحران اخیر جلوگیری شود، اروپا دیگر نمی تواند تصور کند که واشنگتن امنیت خود را تضمین می کند. این کشور باید ظرفیت مالی برای حفظ دفاع اوکراین، قدرت صنعتی برای دفاع از خود و اهرم اقتصادی برای محدود کردن مسکو را توسعه دهد. برای مقابله با این چالش ها، اروپا باید یک اقتصاد جنگی بسازد.

با این حال، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران نشان داده است که اقدامات اروپا علیه هیدروکربن‌های روسیه می‌توانست فراتر رفته باشد. قبل از فوریه، روزانه حدود 20 میلیون بشکه نفت خام و فرآورده های نفتی و تقریبا 110 میلیارد متر مکعب گاز طبیعی مایع (LNG) در سال از تنگه هرمز عبور می کرد. در مقایسه، روسیه در ماه سپتامبر حدود 6.5 میلیون بشکه در روز نفت و محصولات و حدود 43 میلیارد متر مکعب LNG در سال گذشته صادر کرد که حدود یک سوم نفت هرمز و دو پنجم LNG آن است.

در حالی که بحران ادامه دارد و ترامپ به دنبال تدارکات بیشتر از روسیه است، اروپا باید تلاش های خود را برای محدود کردن مسکو با سرمایه گذاری بیشتر در امنیت خود تکمیل کند.

اولین و مهمترین گام، ایجاد یک چارچوب ثابت برای استقراض مشترک اتحادیه اروپا است – نه تنها برای تامین مالی تداوم دفاع اوکراین، بلکه برای تامین مالی صنعت دفاعی اروپا باید دفاع خود را حفظ کند و در صورت لزوم، در برابر تهدیدات آینده روسیه غلبه کند. بحران باعث نوآوری می شود، همانطور که در طول همه گیری کووید-19 نشان داد، زمانی که کشورهای عضو اتحادیه اروپا بیزاری طولانی مدت خود را از استقراض متقابل پشت سر گذاشتند و صندوق بازیابی 750 میلیارد یورویی NextGenerationEU را در سال 2020 ایجاد کردند.

کمک اتحادیه اروپا به وام های ERA و تسهیلات 90 میلیارد یورویی امسال، که هر دو از طریق استقراض مشترک اتحادیه اروپا تأمین می شوند، این منطق را به تأمین مالی زمان جنگ نیز گسترش دادند. اما اینها بداهه پردازی های بحران به بحران باقی می مانند. تعمیق اتحادیه بازارهای مالی و سرمایه و ایجاد یک دولت مالی-نظامی واقعی، پایه های قدرت اروپا و توانایی آن برای بازدارندگی و پیروزی در جنگ ها را فراهم می کند.

همین منطق امروز در ایالات متحده وجود دارد، جایی که بازارهای عمیق سرمایه به شرکت‌هایی مانند اسپیس ایکس که سال‌ها قبل از مشاهده بازدهی سرمایه‌گذاری هنگفتی انجام دادند، فضا را برای توسعه فناوری‌هایی مانند شبکه Starlink که جنگ مدرن را تغییر داده است، داده است. اهمیت این فناوری اکنون به شدت در میدان‌های نبرد اوکراین احساس می‌شود، جایی که ارتباطات کیف بر روی شبکه‌ای است که تابع هوس‌های یک مرد، مدیر عامل اسپیس ایکس، ایلان ماسک است. بنابراین اروپا به ظرفیت مالی برای تأمین مالی توسعه و تدارکات فناوری خود نیاز دارد.

نگرانی های قابل درک در مورد بدهی های موجود کشورهای اروپایی مانند فرانسه و بریتانیا وجود دارد. با این حال، دارایی های دولتی منجمد روسیه راهی بالقوه برای حمایت از استقراض بیشتر است. اختلافات بر سر استفاده از این دارایی ها همچنان ادامه دارد و بلژیک، که میزبان سهم شیر در یوروکلیر است، به دلیل ترس از اقدام قانونی روسیه و آسیب رساندن به موقعیت این کشور در سیستم مالی جهانی، با چنین اقدامی مخالف است. این بلوک باید برای به اشتراک گذاشتن این خطر که در هر صورت بیش از حد است، گرد هم آیند. لازم نیست همه حمایت های مالی اتحادیه اروپا به شکل بدهی مشترک مستقیم باشد.

گسترش شدید اتحادیه بازارهای سرمایه اتحادیه اروپا و ایجاد ساختارهای دارای مزیت مالیاتی در سراسر منطقه برای شرکت های دفاعی و مبتکران فناوری ممکن است حتی موثرتر باشد.

علاوه بر این، بریتانیا و اتحادیه اروپا به طور فزاینده ای از اقداماتی برای مقابله با دور زدن استفاده می کنند که برخی از ویژگی های مشترک با تحریم های ثانویه ایالات متحده است. اروپا در حال حاضر باید در روشن ساختن این موضوع که شرکت هایی که به روسیه برای دور زدن تحریم هایش کمک می کنند، در خطر از دست دادن دسترسی به سیستم ها و بازارهای مالی اروپا، قاطعانه تر عمل کند. شرکت های آمریکایی اروپا را به جای کرملین انتخاب خواهند کرد، حتی اگر ترامپ تحریم های بیشتری را لغو کند.

در نهایت، اروپا باید به دنبال کاهش نفوذ ایالات متحده بر روابط خارجی و امنیتی خود باشد. تام باراک، سفیر ایالات متحده در ترکیه این هفته در قطر سخنرانی کرد و گفت که واشنگتن در حال دور شدن از معامله چند دهه ای خود برای امنیت نفت خلیج فارس است. اروپا ممکن است نتواند همان سطح امنیت را ارائه دهد، اما می تواند یک مشارکت سودمند دوجانبه ارائه دهد که نگرانی های هر دو طرف را برطرف کند. و این اروپا است که در حال حاضر در خلیج فارس با استقرار هواپیماهای جت، دفاع هوایی و سوخت‌گیری توسط بریتانیا و فرانسه برای کمک به عربستان سعودی در برابر حملات حوثی‌ها، در حال پیشرفت است.

برخلاف واشنگتن، اروپا می‌تواند قول مشارکت عمیق‌تری در آینده بدهد و به‌عنوان خریدار قابل اعتماد صادرات نفت و گاز خلیج‌فارس عمل کند در ازای این که کشورهای حوزه خلیج‌فارس برای رفع نگرانی‌های امنیتی اروپا در مورد روسیه از طریق افزایش پایبندی به تحریم‌ها و قبل از هر چیز، پایان دادن به نقش کرملین در اوپک پلاس تلاش بیشتری انجام دهند.

اروپا ابزاری برای تامین مالی امنیت خود دارد. اکنون باید اراده ای برای وام گرفتن برای آن پیدا کند.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.