اسرائیل به اسرائیل رای داد: چرا غزه در رای گیری نبود؟

پس از یکی از بالاترین میزان مشارکت رای دهندگان در دهه های اخیر، نه ائتلاف بنیامین نتانیاهو، نه ائتلاف خودخوانده اپوزیسیون صهیونیستی، 61 کرسی لازم برای اکثریت پارلمانی را در انتخابات 27 اکتبر به دست نیاوردند.

اردوگاه نتانیاهو با 53 کرسی، پنج کرسی بیشتر از بلوک اصلی مخالف، اول شد. احزاب عربی به رکورد 19 کرسی افزایش یافتند اما صرفا به نظارت بر مذاکرات ائتلاف تنزل یافتند.

با مشاهده از فاصله دور، نتایج می تواند شگفت انگیز به نظر برسد.

اصلاحات قضایی که در آغاز دوره دولت نتانیاهو در سال 2022 آغاز شد، بزرگترین اعتراضات خیابانی در تاریخ اسرائیل را برانگیخت، در حالی که خود نخست وزیر هنوز درگیر یک محاکمه فساد است که به سال 2019 بازمی‌گردد. شکست‌های ادعایی پیش از حملات حماس در 7 اکتبر 2023، اسرائیلی‌ها را در جنگ غزه برانگیخت. علیرغم فشار شدید عمومی برای انجام این کار، هنوز باید با استریپ در نظر گرفته شود.

علاوه بر این، نسل‌کشی منجر به انزوای فزاینده بین‌المللی شده و در عین حال بهانه‌ای را برای حملات متعدد به کشورهای منطقه فراهم کرده است – که آخرین آنها، که با ایالات متحده در ماه فوریه علیه ایران انجام شد، همچنان بازارهای انرژی در سراسر جهان را متلاطم می‌کند.

با این وجود، حدود 2.38 میلیون اسرائیلی روز سه شنبه برای حمایت از ائتلاف نتانیاهو به رهبری حزب لیکود به پای صندوق های رای رفتند، در حالی که حدود 2.21 میلیون رای خود را به ائتلاف مخالفان دادند.

بین این دو، فضای کمی برای بررسی جنایات جنگی متعددی که اسرائیل متهم به انجام آنها در غزه است، داده شد، جایی که حملات اسرائیل بیش از 74500 نفر را کشته و بخش زیادی از آن را ویران کرده است، یا همدستی دولت در خشونت‌های فزاینده و کشتار در کرانه باختری اشغالی، جایی که یک کمیسیون تحقیق سازمان ملل متحد، از جمله جنایات انسانی، از جمله جنایات انسانی و جنایت‌های بشری، از جمله جنایت‌های انسانی و جنایت‌های بشری اعلام کرده بود. تجاوز جنسی

تحلیلگران می گویند این واقعیت که نه غزه و نه کرانه باختری هیچ یک از عوامل تعیین کننده در نحوه رأی دادن اسرائیلی ها در روز سه شنبه نبودند، عمدتا به این دلیل بود که آنها قبلا منطقه ای از توافق گسترده در بین هر دو اتحاد را نمایندگی می کردند.

در عوض، انتخابات عمدتا بر سر مسائل داخلی انجام شد: قدرت دادگاه‌های اسرائیل، اینکه آیا اعضای اقلیت ارتدوکس باید از خدمت سربازی معاف شوند یا خیر، و اینکه آیا اتهامات ادعایی دولت در از دست دادن هشدارهای حمله اکتبر 2023 باید بررسی شود.

یهودا شنهاو شهربانی، جامعه شناس برجسته اسرائیلی، گفت که این موضوعات در امتداد خطوطی که سیاستمدارانی که این سیاست ها را اجرا می کنند، به طور گسترده ای مشابه آن ها برای مردم اسرائیل مطرح شده است.

او به الجزیره گفت: «فکر نمی‌کنم مشکل صرفا ناآگاه بودن یا بی‌تفاوت بودن مردم باشد.

شنهاو شهربانی افزود: «بسیاری از اسرائیلی‌ها می‌دانند که غزه ویران شده است، حتی اگر در معرض نمایش بسیار گزینشی آن ویرانی باشند. اما دانستن چیزی و شناخت پیامدهای اخلاقی و سیاسی آن چیزهای متفاوتی است».

او گفت: «مردم عادی که به خانواده خود عشق می ورزند، به دوستان خود اهمیت می دهند، و خود را انسان های شایسته ای می دانند، می توانند در نظم سیاسی شرکت کنند یا به آن تن بدهند که برای دیگران رنج بسیار زیادی ایجاد می کند.

برای شنهاو شهربانی، «مکانیسم قدرتمندی از انکار» در کار بوده است. او گفت: «نه لزوما انکار حقایق، بلکه انکار معنای آنها.

با این حال، برای حامیان نتانیاهو، این انکار را می توان در چیزی شخصی تر دنبال کرد.

آهرون برگمن، تحلیلگر اسرائیلی، درباره پایگاه نخست وزیری که در مجموع 19 سال - تقریبا یک چهارم کل موجودیت اسرائیل - - تقریبا یک چهارم کل موجودیت اسرائیل - به حکومت او ادامه داده است، گفت: "لیکود یک قبیله یا شاید یک فرقه است و تا آنجا که به آنها مربوط می شود، همیشه حق با رهبر عزیز است."

برگمن، استاد ارشد در کالج کینگ لندن، افزود: «از نظر آنها، دشمن، مستقیما پس از اعراب، چپ است و آنها بدون توجه به ایرادات نتانیاهو به او رأی خواهند داد.»

برای بسیاری از این رای دهندگان، رای نه قضاوتی درباره رفتار دولت بود تا انتخابی بین ادعاهای رقیب برای مشروعیت سیاسی - یا به قول روی زور آکادمیک اسرائیلی، رقابت بر سر "قلب و روح دموکراسی" و آینده هویت یهودی و اسرائیلی.

زور، کارشناس رفتار رأی‌دهندگان که در دانشگاه اسکس تدریس می‌کند، گفت: «من فکر می‌کنم مهم‌ترین چیز برای حضور در میان حامیان نتانیاهو درک یا اعتقاد به این است که ائتلاف جایگزین در امنیت ضعیف‌تر خواهد بود».

او ادامه داد، آنچه که نتانیاهو در انجام آن به ویژه موفق بوده است، ایجاد «این کمپین ترس و این باور است که او تنها کسی است که می‌تواند با این وضعیت کنار بیاید، که او تنها نخست‌وزیر به اندازه کافی قوی است».

این ایده که نتانیاهو تنها و قوی ترین رهبر است که می تواند اسرائیل را در این دوران اخیر و جنگ پس از 7 اکتبر هدایت کند.

جنگ و اشغال، به گفته شنهاو شهربانی، انتخاب هایی نبودند که در برگه رای گذاشته شود.

در عوض، آنها به منشوری تبدیل شده بودند که طی دهه‌ها، اسرائیلی‌ها به «امنیت، شهروندی و معنای دموکراسی» می‌نگریستند.

به همین دلیل است که جایگزینی نتانیاهو، هر چند که مهم باشد، به خودی خود مشکل عمیق تر را حل نمی کند.