اسپانیا پس از اعلام انتخابات زودهنگام به کجا می‌رود؟

داده‌های اقتصادی اسپانیا اخیرا مثبت بوده است، اما از نظر سیاسی، این کشور ماه‌ها در بحران طولانی‌مدت گرفتار شده است.

روز دوشنبه، پدرو سانچز، نخست وزیر سوسیال دموکرات، با اقدامی غافلگیرکننده برای شکستن بن بست پاسخ داد: او انتخابات زودهنگام را برای 29 نوامبر برگزار می کند.

این اعلام ناگهانی به دنبال شکست سیاسی دراماتیک برای دولت بود. روز جمعه دوم اکتبر، اقدامات اضطراری سانچز برای مقابله با بحران مسکن در پارلمان شکست خورد. هفت قانونگذار از حزب محافظه‌کار جدایی‌طلب کاتالونیا «یونتس» که دولت از سال 2023 به حمایت آن‌ها متکی بوده، این اقدامات را کاهش دادند. سانچز می گوید که او اکنون خواستار یک "اکثریت مترقی بسیار گسترده تر" است.

این شکست پس از ماه ها بی ثباتی فزاینده در پایگاه پارلمانی دولت رخ داد. پارلمان اسپانیا از سال 2023 بودجه منظمی را تصویب نکرده است.

بحران اخیر بر سر مهاجرت دسته جمعی به سئوتا و چندین رسوایی فساد مربوط به اتهامات علیه حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا (PSOE) و افراد نزدیک به سانچز، فشار زیادی را بر دولت وارد کرده است.

و سپس Maricarmen آمد. اخراج اجباری ماریا دل کارمن آباسکال 87 ساله در ماه گذشته به طور ناگهانی کمبود مسکن را به موضوع اصلی سیاسی تبدیل کرد.

این واقعیت که اقدامات اضطراری او در پارلمان رد شد به سانچز اجازه می دهد تا خود را به عنوان مدافع مستاجران قرار دهد. با این حال، باید دید که آیا این استراتژی نتیجه خواهد داد یا خیر.

حدود سه سال است که کمبود مسکن در صدر فهرست نگرانی های اسپانیایی ها قرار داشته است. بر اساس برآوردهای بانک مرکزی اسپانیا، این کشور در حال حاضر با کمبود حدود 750000 خانه مواجه است و این رقم می تواند تا سال 2028 از یک میلیون نفر نیز فراتر رود.

بیش از نیمی از افراد 18 تا 34 ساله با والدین خود زندگی می کنند یا از نظر مالی به آنها وابسته هستند. قیمت املاک اخیرا سه برابر دستمزدها افزایش یافته است. در اسپانیا، مسکن اجتماعی تنها حدود 1.7 درصد از سهام این کشور را تشکیل می دهد که آن را در مقایسه با سایر کشورهای عضو در پایین ترین سطح مقیاس اتحادیه اروپا قرار می دهد.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

بنابراین جای تعجب نیست که اردوگاه های اعتراضی در مادرید و جاهای دیگر در واکنش به وضعیت اسفبار ماریکارمن آباسکال شکل گرفت و ده ها هزار نفر در سراسر کشور به خیابان ها ریختند. پس از رد اقدامات دولت، اتحادیه های کارگری CCOO و UGT حتی اعتصاب عمومی 24 ساعته را اعلام کردند.

با این حال، این خطوط جداکننده، به سادگی دولت و اپوزیسیون را از هم جدا نمی کند. جنبش مستاجران نیز برنامه های سانچز را ناکافی می داند. در همین حال، حزب محافظه‌کار اپوزیسیون خلق (PP) و بخش‌هایی از جامعه تجاری هشدار می‌دهند که کنترل شدیدتر اجاره بها می‌تواند مشکل را بدتر کند.

از زمان انتخابات 2023، پدرو سانچز بدون اکثریت در پارلمان حکومت می کند. حزب سوسیال دموکرات او PSOE ائتلافی با ائتلاف چپ سومار تشکیل داد، اما به حمایت احزاب کوچکتر نیز وابسته بود. این احزاب منطقه ای باسک و کاتالان، اما مهمتر از همه جدایی طلبان کاتالونیایی یونتس بودند.

این بدان معناست که هفت قانونگذار آن بارها می‌توانستند تعیین کنند که آیا قوانین دولت اکثریت را تضمین می‌کند یا خیر. در طول دوره پارلمانی، این ترتیب به طور فزاینده ای بی ثبات شد. تنها در نیمه اول سال 2026، دولت تقریبا یک رای از هر چهار رأی را از دست داد.

شاهد گستردگی این بن بست سیاسی، بودجه دولتی است: اسپانیا به کار با بودجه 2023 ادامه می دهد، زیرا نخست وزیر نتوانسته بود بودجه جدیدی را از طریق پارلمان در تمام دوره کاری خود دریافت کند. یونتس در نهایت از حمایت از سانچز در مورد سیاست مسکن امتناع کرد و او را بدون حمایت از موضوعی که پس از اعتراضات سراسری در صدر دستور کار سیاسی قرار داشت، رها کرد.

در پایان ماه جولای، بیش از 70000 نفر در مدت کوتاهی از مراکش به سئوتا عبور کردند. اگرچه دولت بلافاصله پس از آن بحران را تمام شده اعلام کرد، اما دو ماه بعد حداقل 10000 مهاجر همچنان در منطقه تحت پوشش بودند که تنها حدود 80000 نفر جمعیت دارد. یکشنبه گذشته بود که پلیس یک کمپ بداهه را که حدود 3000 نفر در آن زندگی می کردند، پاکسازی کرد.

این بحران سیاست مهاجرت نسبتا لیبرال سانچز را تغییر داد. پیش نویس جدیدی که رویترز مشاهده کرده است، روند سریع پناهندگی و اخراج و همچنین قوانین سختگیرانه تر را پیشنهاد می کند. سازمان های حقوق بشر انتقادات شدیدی را ابراز کرده اند.

در نگاه اول، حزب محافظه‌کار اسپانیا در حال ورود به انتخابات پارلمانی زودهنگام در پایان نوامبر به عنوان پیشتاز برای تبدیل شدن به بزرگترین گروه پارلمانی است.

با این حال، برنده واقعی ماه‌های اخیر، حزب پوپولیست راست‌گرای Vox است. اکنون این نظرسنجی با کمی بیش از 18 درصد، حدود شش درصد بیشتر از انتخابات 2023 است. حضور گسترده مردم در انتخابات می تواند شانس آلبرتو نونز فیجو، رهبر حزب مردمی را برای کسب کرسی های کافی برای اکثریت حکومتی از احزاب راست مرکز افزایش دهد.

سانتیاگو آباسکال، رهبر Vox اکنون با اطمینان شرایط را برای همکاری تعیین می کند. اولویت برای شهروندان اسپانیایی، مقررات زدایی اقتصادی و سیاست مهاجرت به میزان قابل توجهی سخت تر، از جمله مفهوم راست افراطی اخراج اتباع خارجی به کشورهای مبدا.

به نوبه خود، فیجو با یک عمل متعادل کننده دشوار روبرو است. برای جایگزینی سانچز، او همچنین نیاز به جلب رأی دهندگان از مرکز سیاسی دارد. در عین حال، او ممکن است به شریکی برای اکثریت حاکم نیاز داشته باشد که کمپین را به میزان قابل توجهی به سمت راست هدایت کند.

در پوشش رسانه های بین المللی، سانچز بارها به عنوان برجسته ترین منتقد اروپایی دونالد ترامپ معرفی می شود. نخست‌وزیر درخواست رئیس‌جمهور آمریکا برای افزایش هزینه‌های دفاعی به 5 درصد تولید ناخالص داخلی را رد کرد، از استفاده از پایگاه‌های آمریکا در اسپانیا برای جنگ علیه ایران خودداری کرد و از حملات آمریکا و اسرائیل انتقاد کرد.

در نتیجه ترامپ حتی در مقطعی تهدید به قطع روابط تجاری کرد. در عین حال، سانچز صراحتا سیاست مهاجرتی لیبرال‌تر خود را با سیاست‌های اخراج ترامپ در تضاد قرار می‌دهد و به آنچه او «الیگارش‌های فناوری» از ایالات متحده می‌خواند حمله می‌کند.

سانچز همچنین یکی از برجسته ترین رهبران سوسیال دموکرات یکی از کشورهای اتحادیه اروپا است. اگر چپ ها در انتخابات آینده اسپانیا شکست می خوردند، شورای اروپا یکی از صریح ترین صداهای خود را علیه دونالد ترامپ از دست می داد. همچنین نخست وزیری را از دست می دهد که با افزایش هزینه های دفاعی مخالف بوده، از رویکرد لیبرال تر به مهاجرت دفاع کرده و نسبت به اکثر همتایان اروپایی خود به شدت از اسرائیل به خاطر جنگ غزه انتقاد کرده است.