اعضای WMA باید خواهان آزادی پزشکان فلسطینی بازداشت شده باشند

بیش از 1700 کارمند بهداشت و درمان در جریان نسل کشی غزه کشته شده اند. اسرائیل صدها نفر دیگر را بدون اتهام بازداشت کرده است. پزشکان، پرستاران و امدادگرانی که برای مداوای مجروحان مانده اند، خود قربانیان این جنگ شده اند.

وقتی کارکنان پزشکی کشته، زندانی یا ناپدید می شوند، این تنها آنها نیستند که بهای آن را می پردازند. بیماران افرادی را که برای زنده نگه داشتن آنها به آنها تکیه می کنند از دست می دهند.

این چیزی است که نمایندگانی که این هفته برای مجمع عمومی انجمن پزشکی جهانی (WMA) در روتردام گرد هم می آیند باید به خاطر بسپارند. سرنوشت همکاران فلسطینی آنها باید روی میز گذاشته شود، نه به عنوان یک نقطه بحث، بلکه به عنوان آزمایشی برای اینکه آیا بدنه حاکم بر اخلاق پزشکی جهان هنوز به آنچه می گوید معنی دارد یا خیر.

WMA قبلا در سال گذشته با تصویب قطعنامه ای در مورد حمایت از مراقبت های بهداشتی در تضاد، جدیت این مسائل را تشخیص داده است. این یک گام مهم و تأیید مجدد اصول بی طرفی پزشکی بود. اکنون چالش این است که اطمینان حاصل شود که این امر با تعهد هر انجمن پزشکی برای حمایت صریح از آن و استفاده از نفوذ آن برای تحت فشار قرار دادن دولت‌ها برای اعمال فشار دنبال می‌شود.

اگر مجمع WMA به یک چهره برای این پرونده نیاز داشته باشد، می‌تواند چهره دکتر حسام ابو صفیه، پزشک اطفال باشد که رئیس بیمارستان کمال عدوان، آخرین بیمارستان فعال در شمال غزه تا زمانی که نیروهای اسرائیلی در دسامبر 2024 به آن حمله کردند، بود.

او اکنون بیش از 22 ماه بدون اتهام بر اساس قانون حبس جنگجویان غیرقانونی اسرائیل که اجازه بازداشت نامحدود را می دهد، در بازداشت است. گزارش شده است که او همچنان به تحمل سلول انفرادی طولانی مدت، ضرب و شتم، کاهش وزن شدید و شرایط قبلی درمان نشده ادامه می دهد. یک طومار بین المللی برای آزادی او امضای بیش از 970 متخصص پزشکی از 41 کشور را به خود جلب کرده است.

در کنار او دکتر مازن الرنتیسی، پزشک خانواده 71 ساله اهل رام الله در کرانه باختری اشغالی، که به «پزشک فقرا» معروف است، ایستاده است. او در ماه ژوئن در یک یورش پیش از سحر به خانه اش دستگیر شد.

علاوه بر این، همکار قدیمی ما پزشکان بدون مرز (MSF)، دکتر محمد حسن علی عبید، جراح ارتوپد 43 ساله فلسطینی و پدر سه فرزند، بیش از 600 روز بدون هیچ اتهامی تحت قانون مبارزان غیرقانونی در اسرائیل بازداشت شده است.

اگرچه کارکنان بهداشتی بازداشت شده آزاد شده اند، بیش از 80 نفر در کنار دست کم ده ها نفر از بازداشت شدگان از کرانه باختری در بازداشتگاه اسرائیل باقی مانده اند.

سازمان جهانی بهداشت (WHO) 1000 حمله به مراقبت های بهداشتی را ثبت کرده است که منجر به بیش از 1000 کشته و 1700 زخمی در غزه از 7 اکتبر 2023 شده است. تقریبا 90 درصد از زیرساخت های بهداشتی غزه ویران یا آسیب دیده است. در آگوست 2025، کارشناسان سازمان ملل اعلام کردند که تخریب سیستماتیک نظام سلامت به منزله «دارو کشی» است.

در کرانه باختری، جایی که هیچ وضعیت اضطراری در زمان جنگ پوشش نمی دهد، WHO همچنین بیش از 1000 حمله به مراقبت های بهداشتی را از 7 اکتبر 2023 با 42 کشته و حداقل 218 مجروح ثبت کرده است.

آمبولانس ها در ایست های بازرسی متوقف می شوند و خدمه آنها منتقل می شوند. پزشکانی که تلاش می‌کنند به افرادی که در حملات شهرک‌نشینان مجروح شده‌اند دسترسی پیدا کنند، خود مانع شده‌اند. بیماران دیالیزی و انکولوژیک در خانه می مانند زیرا ایست های بازرسی سفر به درمان را غیرممکن می کند. کارکنان بهداشت و درمان در جریان حملات ارتش اسرائیل به ضرب گلوله، بازداشت و کشته شده اند.

همه اینها نشان دهنده تلاش عمدی و سیستماتیک اسرائیل برای از بین بردن ظرفیت فلسطینیان برای ارائه مراقبت است. این با بی اعتنایی آشکار و آشکار آن به زندگی فلسطینی ها مطابقت دارد.

مجمع WMA باید به صراحت در مورد آنچه در حال رخ دادن است صحبت کند. باید علنا خواستار آزادی پزشکان فلسطینی بازداشت شده از جمله ابو صفیه، الرنتیسی و عبید شود. این باید برای دسترسی مستقل به کسانی که هنوز در بازداشت هستند فشار بیاورد. و باید از تحقیقات مستقل در مورد حملات به مراقبت‌های بهداشتی در غزه و کرانه باختری با یافته‌های علنی بدون توجه به اینکه به کجا منجر می‌شود، حمایت کند.

این فرصتی است برای فشار جمعی به انجمن های پزشکی، مقامات سیاسی و هر نهاد مربوطه برای انجام اقدام.

آنچه در مقابل مجمع روتردام قرار دارد یک وظیفه است. پیشنهادی که با صدای بلند، ساختاری و جهانی بر گزاره پایه‌گذاری WMA تاکید می‌کند: این که عضویت یک مسئولیت اخلاقی دارد که با جغرافیا یا اتحادها سازگار نیست.

کارکنان مراقبت های بهداشتی هدف نیستند. یا یک کت سفید ارزش محافظت در همه جا را دارد یا در هیچ کجا محافظت نمی شود. آزمون صرفا این نیست که آیا ما این اصول را تأیید می کنیم یا خیر، بلکه این است که آیا در زمانی که بسیار مهم است از آنها حمایت می کنیم یا خیر.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.