افزایش انتشار گازهای گلخانه ای و دما: هزینه عقب نشینی اقلیمی ترامپ اکنون مشخص است

برای بیش از یک دهه، دانشمندان هشدار داده اند که جهان باید گرمایش جهانی را به 1.5 درجه سانتیگراد (2.7 فارنهایت) محدود کند تا از شدیدترین پیامدهای تغییرات آب و هوایی جلوگیری شود.

طبق گزارش سالانه گپ انتشارات (UNEP) برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، دهه‌ها اقدام «ناکافی» در کاهش انتشار سوخت‌های فسیلی که سیاره را گرم می‌کند، به این معنی است که بیش از حد آستانه دمای 1.5 درجه اکنون «قریب‌الوقوع و اجتناب‌ناپذیر» است.

اگر سیاست های فعلی آب و هوایی ادامه یابد، دمای هوا به طور متوسط ​​2.8 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن در این قرن افزایش خواهد یافت. اما حتی اگر کشورها به تعهدات آب و هوایی جدید خود عمل کنند، پیش‌بینی می‌شود که گرمایش جهانی همچنان به 2.6 درجه سانتیگراد برسد. هر دوی این سناریوها جهان را وارد دوره‌ای از شرایط آب و هوایی فاجعه‌بار می‌کند.

پیش‌بینی‌ها منعکس‌کننده شکافی بین آنچه دولت‌ها وعده انجام آن را می‌دهند و اقداماتی که برای مهار انتشار گازهای گلخانه‌ای انجام می‌دهند، وجود دارد. حدود 167 کشور برنامه های اقدام آب و هوایی را به سازمان ملل ارائه کرده اند که 83 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهانی را پوشش می دهد. اما این تعهدات برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بسیار کمتر از آنچه برای محدود کردن گرمایش لازم است، فاصله دارد.

بر اساس برآوردهای اولیه، اندونزی، چین و ایالات متحده در میان بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانه ای جهان، شاهد افزایش انتشار گازهای گلخانه ای در سال 2025 بودند. افزایش در ایالات متحده "بسیار بیشتر از همه کشورهای دیگر" است، که ناشی از تجدید حیات زغال سنگ - کثیف ترین منبع سوخت فسیلی - و افزایش تقاضای برق است که تا حدی با گسترش گسترده مرکز داده هوش مصنوعی مرتبط است.

این چشم انداز تا حدی بدتر شده است به دلیل خروج دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده از ایالات متحده از توافقنامه تاریخی آب و هوایی پاریس که در آن جهان در سال 2015 گرد هم آمدند تا با توقف تغییرات آب و هوایی موافقت کنند. ایالات متحده دومین تولیدکننده بزرگ سالانه گازهای گلخانه ای است که آب و هوا را منحرف می کند.

از زمانی که ترامپ برای بار دوم وارد دفتر بیضی شکل شد، دولت او سیاست‌های اقلیمی را زیر سوال برد، مقررات زیست‌محیطی را لغو کرد و تولید نفت و گاز را گسترش داد.

بیل هار، مدیر عامل مؤسسه علمی و سیاست جهانی Climate Analytics، در این گزارش می‌گوید: «راهکار اصلی ساده است - دولت‌ها باید سیاست‌هایی را اتخاذ کنند که مصرف سوخت‌های فسیلی را در اسرع وقت کاهش دهند.»

بیش از 1.5 درجه سانتیگراد حتی به طور موقت بشریت را در مسیر خطرناکی قرار می دهد، زیرا خطر ایجاد "نقاط اوج" بالقوه غیرقابل برگشت یا غیرقابل برگشت را افزایش می دهد، مانند از بین رفتن صخره های مرجانی، عقب نشینی طولانی مدت صفحات یخی، و تبدیل جنگل های بارانی آمازون به علفزار.

همانطور که اکوسیستم ها ناپدید می شوند و سطح دریاها بالا می رود، این تغییرات می تواند یک واکنش زنجیره ای مرگبار را ایجاد کند، گازهای گلخانه ای بیشتری آزاد کند و گرمایش را تسریع کند و احتمال آب و هوای شدید مرگبار را به طور چشمگیری افزایش دهد.

تنها در تابستان امسال، اروپا بیش از 32000 مرگ ناشی از گرما را ثبت کرد و نزدیک به 1500 نفر در سیل ناگهانی در نپال و تبت جان خود را از دست دادند، زیرا تغییرات آب و هوایی زمینه را برای فروپاشی یک یخچال طبیعی فراهم کرد.

اما دانشمندان معتقدند 1.5 درجه سانتیگراد یک عدد جادویی نیست و هر کسری از درجه گرم شدن خطرات فزاینده ای را به همراه دارد. برای کاهش خطر آسیب‌های آتی، کشورها همچنان باید روی انتقال سریع از سوخت‌های فسیلی، بزرگترین عامل تغییرات آب و هوایی جهانی، و انرژی‌های تجدیدپذیر مانند خورشید و باد تمرکز کنند.

در حال حاضر بهترین سناریو این است که برای مدت کوتاهی بیش از 1.5 درجه سانتیگراد پیش از پایین آوردن سریع دما، بالا برود.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در بیانیه ای مطبوعاتی گفت: «تسلیم شدن بیش از حد، تسلیم نیست». ما هنوز هم می‌توانیم آن را تا حد امکان کوچک و کوتاه نگه داریم - و قبل از پایان قرن، دما را به زیر 1.5 درجه برسانیم.»

UNEP سناریویی را ارائه می کند که در آن جهان اوج گرمایش بین 1.7 تا 1.8 درجه سانتیگراد را در حدود اواسط قرن می بیند، قبل از اینکه تا سال 2100 به 1.5 درجه سانتیگراد برسد.

همچنین نیاز به حذف 330 میلیارد تن دی اکسید کربن از جو و ذخیره آن در زمین دارد. اما مطالعات اخیر در مورد امکان‌سنجی و هزینه‌های این فناوری، و همچنین توانایی صنعت حذف کربن نوپا در مقیاس‌بندی به همان سرعتی که برای دستیابی به اهداف آب و هوایی لازم است، تردید ایجاد کرده است.

سازمان ملل هشدار می‌دهد که هرگونه تأخیر چالش را سخت‌تر می‌کند و می‌گوید که هر پنج سال که انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح فعلی باقی بماند، حدود ۰.۱ درجه سانتی‌گراد به اوج گرمایش پیش‌بینی‌شده اضافه می‌کند.

اینگر آندرسن، مدیر اجرایی UNEP در بیانیه‌ای مطبوعاتی گفت: «ما باید تمام راه‌ها را برای به حداقل رساندن اوج گرمایش و بازگشت به 1.5 درجه سانتیگراد تا پایان قرن متوقف کنیم.» "این امکان پذیر است."

با این حال، سیاست‌های آب و هوایی در کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مؤثر بوده است. گزارش UNEP از بیش از 200 مطالعه استنباط می کند که چگونگی عملکرد اقداماتی مانند مالیات کربن، اهداف دولتی آب و هوا، کدهای ساختمانی و یارانه های فناوری های کم کربن را تحلیل می کند.

طرح‌های قیمت‌گذاری کربن بیشترین مطالعه را تاکنون داشته‌اند. طرح‌های آزمایشی چین انتشار گازهای گلخانه‌ای را حدود 11 درصد کاهش داد، در حالی که سیستم تجارت آلاینده‌های اتحادیه اروپا در مقایسه با سطوح پیش‌بینی‌شده بدون این سیاست‌ها، شاهد کاهش 8 درصدی بود.

بر اساس این گزارش، با اشاره به رونق انرژی های تجدیدپذیر از زمان تصویب توافقنامه پاریس در یک دهه پیش، "فرصت های بیشتری از هر زمان دیگری برای تسریع اقدامات وجود دارد."

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

ظرفیت جهانی برق تجدیدپذیر سه برابر سریعتر از حد انتظار رشد کرده است و ساخت خورشیدی هفت برابر سریعتر رشد کرده است. در سال 2024، بیش از 90 درصد پروژه‌های تجدیدپذیر ارزان‌تر از جایگزین‌های سوخت فسیلی بودند.

در حالی که کل عرضه انرژی از زغال سنگ، نفت و گاز همچنان در حال افزایش است، این با سرعت کمتری نسبت به پیش بینی در سال 2015 اتفاق افتاده است. و احتمالا مصرف زغال سنگ تا پایان دهه به اوج خود می رسد و کاهش می یابد.

اندرسن گفت: «ما تعداد زیادی داستان موفقیت داریم که نشان می دهد انتشار گازهای گلخانه ای را می توان به سرعت کاهش داد. اکنون بر عهده کشورهاست که فورا سیاست‌هایی را اعمال کنند که باعث کاهش سریع، عمیق و پایدار انتشار گازهای گلخانه‌ای شود و جهان را در مسیر آب و هوای باثبات‌تر و اقتصادها و جوامع باثبات‌تر قرار دهد.»