ال نینو توضیح داد: چگونه الگوی آب و هوا بر طوفان ها و طوفان های استوایی تأثیر می گذارد

در یک سال معمولی، ناظران طوفان تا اواخر سپتامبر چندین طوفان را ثبت کرده اند. در این نقطه در سال 2005، یکی از فعال ترین سال های ثبت شده، پنج طوفان بزرگ از طریق اقیانوس اطلس راه خود را طی کرده بودند - از جمله کاترینا، یکی از ویرانگرترین طوفان های تاریخ ایالات متحده.

اما سال 2026 تاکنون ساکت بوده است. بر اساس گزارش اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده (NOAA) در ایالات متحده، تا 23 سپتامبر، تنها شش طوفان استوایی بر فراز اقیانوس اطلس شمالی شکل گرفته بود و هیچ یک به طوفان تبدیل نشده بود - اولین مورد از زمانی که ماهواره ها در سال 1966 ردیابی طوفان ها را آغاز کردند.

متیو روزنکرانس، پیش‌بینی‌کننده فصل طوفان در مرکز پیش‌بینی آب و هوا NOAA، گفت: «در عصر ماهواره، ما هرگز سالی بدون طوفان نداشتیم. "این اولین بار خواهد بود."

این تا حد زیادی به دلیل آخرین تکرار نوسان ال نینو-جنوبی (ENSO) است، چرخه ای در حال تغییر از بادها و دمای سطح دریا بر روی اقیانوس آرام که آب و هوا را در سراسر جهان شکل می دهد و آن را به "عامل غالب در کل فعالیت فصل طوفان" تبدیل می کند. هواشناسان گفته اند که ال نینو امسال می تواند یکی از قوی ترین های ثبت شده باشد.

مرکز پیش‌بینی آب و هوا NOAA که داده‌های طوفان اقیانوس اطلس را در ایالات متحده ردیابی می‌کند، گفت که انرژی گردباد انباشته شده طوفان‌های گرمسیری امسال - محاسبه‌ای که در طول مدت و شدت طوفان فاکتورهایی دارد - در اواخر فصل که معمولا در 10 سپتامبر به اوج خود می‌رسد، در پایین‌ترین حد خود قرار داشت.

هیچ یک از شش طوفان استوایی ثبت شده تاکنون به سرعت باد حداقل 119 کیلومتر در ساعت (74 مایل در ساعت) نرسیده اند - به اندازه ای قوی که بتوان آن را یک طوفان رده 1 با پتانسیل ایجاد خسارت جزئی به خانه ها، درختان و سایر زیرساخت ها دانست.

نام چنین طوفان استوایی فاجعه بار منطقه ای است. آنچه به عنوان طوفان در اقیانوس اطلس شمالی و شرق اقیانوس آرام شناخته می شود، طوفان در سمت دیگر اقیانوس آرام، در شرق آسیا نامیده می شود. در اقیانوس هند و اقیانوس آرام جنوبی، هواشناسان به طور کلی طوفان مشابهی را به عنوان یک طوفان طبقه بندی می کنند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

آخرین داده‌های NOAA نشان می‌دهد که ال نینو همچنان در حال تقویت است، با افزایش دمای سطح دریا در منطقه کلیدی اقیانوس آرام در حال حاضر از 3 درجه سانتیگراد (5.4 فارنهایت) فراتر رفته و ال نینوی "بسیار قوی" را در نیم سال آینده ایجاد می کند - و یک فصل طوفان "زیر از نرمال".

تقریبا تمام فعالیت‌های طوفان استوایی اقیانوس اطلس بین 1 ژوئن تا 30 نوامبر رخ می‌دهد، اگرچه طوفان‌ها می‌توانند در زمان‌های دیگر سال شکل بگیرند. و هواشناسان هشدار داده اند که آرامش امسال احتمال وقوع طوفان بزرگ را قبل از اتمام فصل رد نمی کند.

الگوی طبیعی آب و هوای ال نینو به طور متوسط ​​هر دو تا هفت سال یکبار بازمی گردد و اثرات آن تا یک سال ادامه دارد. در جریان ال نینو، بادهای تجاری منظم که به سمت شرق به غرب در سراسر اقیانوس آرام حرکت می کنند ضعیف شده و گاهی اوقات حتی معکوس می شوند. تغییرات باد در رطوبت و باد جریان جت، بادهای شدید در اتمسفر فوقانی را تغییر می دهد و شکل گیری طوفان در اقیانوس اطلس را مختل می کند.

مرکز پیش بینی آب و هوا NOAA گفت هر طوفانی که در یک سال ال نینو ظاهر می شود در امتداد سواحل شرقی ایالات متحده و نزدیک خلیج مکزیک شکل می گیرد و به آنها زمان کمتری می دهد تا به طوفان های بزرگ تبدیل شوند - اما همچنین جوامع ساحلی زمان کمتری برای آماده شدن دارند. این الگو تا حد زیادی توسط جریان های فرمان هنگام شکل گیری دیکته می شود که معمولا حدود یک هفته طول می کشد.

Rosencrans گفت: "سازندهای اعماق مناطق استوایی به دلیل برش باد زیاد با مشکل مواجه می شوند." - تغییرات شدید در سرعت یا جهت باد در ارتفاعات مختلف به احتمال زیاد شکل گیری طوفان را مختل می کند. "هرچه رویداد ال نینو قوی تر باشد، برش باد قوی تر است."

در طول ال نینو، برش عمودی باد در شرق و مرکز اقیانوس آرام قوی نیست. همراه با آب‌های گرم‌تر در اقیانوس آرام، که با گرما و رطوبت به طوفان‌ها دامن می‌زند، منجر به افزایش طوفان‌های استوایی در این منطقه می‌شود. این بخش از اقیانوس آرام در حال حاضر شاهد چندین طوفان بزرگ در سال جاری بوده است، از جمله پولو، که این هفته به یکی از قوی‌ترین طوفان‌های اقیانوس آرام در دهه‌های اخیر تبدیل شده است – که بخشی از آن توسط ال نینو سوخته شده است.

روزنکرانس با پیش بینی فصل طوفان «بالاتر از میانگین» در اقیانوس آرام به دویچه وله گفت: «به طور معمول، ال نینو به این معنی است که طوفان ها در شرق […] به سمت خط تاریخ بین المللی و جزایر مارشال شکل می گیرند. این بدان معناست که طوفان‌ها قبل از رسیدن به توده‌های بزرگ، عمر طولانی‌تری دارند.»

آن کلر فونتان از سازمان جهانی هواشناسی در جریان رویداد ال نینو گفت، طوفان‌ها در سمت آسیایی اقیانوس آرام به جای ادامه یافتن به سمت غرب به سمت شرق و جنوب شرق آسیا، به سمت شمال حرکت می‌کنند.

به گفته روزنکرانس، این بدان معناست که گوام، جزایر ماریانای شمالی، ژاپن و شبه جزیره کره "می توانند با احتمال کمی بیشتر از طوفان های گرمسیری و طوفان روبرو شوند."

یک ال نینو قوی بادهای موسمی را در شبه قاره هند تضعیف می کند و اغلب باعث خشکسالی شدید می شود. فونتان، یک افسر علمی در برنامه طوفان استوایی WMO گفت: این همچنین به طور کلی با فصل طوفان گرمسیری کمتر فعال در اقیانوس هند مطابقت دارد.

مانند اقیانوس اطلس، افزایش برش باد در این منطقه می‌تواند شکل‌گیری طوفان‌ها را مختل یا به تاخیر بیاندازد، که فونتان گفت که خطرات را برای کشورهای شرق آفریقا، مانند ماداگاسکار و موزامبیک کاهش می‌دهد.

فونتان با برجسته کردن ال نینو و فاز مخالف آن گفت: «از نظر فعالیت کلی طوفان استوایی در جنوب غربی اقیانوس هند، یک رابطه غیرخطی یا «زنگ‌شکل» با ENSO وجود دارد. زمانی که ENSO به سمت هر یک از افراط‌های خود حرکت می‌کند - یک ال نینو قوی یا یک لانینا قوی - فعالیت طوفان استوایی در حوضه کمتر از حد نرمال است.

نوسان ال نینو-جنوبی یک پدیده طبیعی است و ناشی از تغییرات آب و هوایی نیست. و همانطور که روزنکرانس خاطرنشان کرد، "تقابل ال نینو یا لا نینا و تغییرات طولانی تر تنها بخشی از آنچه باعث فعال یا غیرفعال شدن فصل طوفان می شود."

از جمله این عوامل، هوای خشک و غبارآلود است که از صحرای صحرا بر فراز اقیانوس اطلس بیرون می‌آید، که می‌تواند طوفان‌ها را نیز سرکوب کند.

اما فونتان گفت که اثر به ویژه قوی ال نینو، همراه با اثرات گرمایش تغییرات آب و هوایی ناشی از سوزاندن سوخت‌های فسیلی، زمینه را برای تغییرات آب و هوایی بی‌سابقه در ماه‌های آینده فراهم می‌کند.

او به دویچه وله گفت: «ال نینو در دنیای گرم‌تری رخ می‌دهد و این می‌تواند برخی از تأثیرات آن از جمله گرمای شدید، بارندگی شدید و خشکسالی را تشدید کند». در حال حاضر، برخی از پیش‌بینی‌کنندگان مانند اداره هواشناسی بریتانیا گفته‌اند که اثرات ترکیبی ال نینو و تغییرات آب و هوایی می‌تواند رکوردهای گرما را در سال 2027 بشکند. گزارش جدیدی از آزمایشگاه تأثیر آب و هوا مستقر در دانشگاه شیکاگو پیش‌بینی کرده است که گرمای شدید می‌تواند باعث نزدیک به نیم میلیون مرگ بیشتر در سراسر جهان در طول این دوره ال‌نینو، به ویژه در جنوب جهانی شود.

سلست سائولو، رئیس WMO، در اوایل سپتامبر، در هشداری جدی برای دولت‌ها و سازمان‌های بشردوستانه گفت: «ما در حال حاضر شاهد اختلالات و ویرانی‌های ناشی از خشکسالی و سیل هستیم و انتظار داریم که این تأثیرات با تشدید ال نینو بدتر شود.