التماس ناسا از صنعت فضایی تجاری برای نجات تلسکوپ هابل محکوم به فنا

وقتی صحبت از عکاسی از کیهان به میان می‌آید، تلسکوپ فضایی هابل یکی از بهترین تلسکوپ‌هایی است که تا به حال این کار را انجام داده است - یک آنسل آدامز نجومی واقعی. فقط به مجموعه کارهای خیره کننده ای که از زمان پرتاب به مدار پایین زمین در سال 1990 تولید شده است نگاه کنید. در حالی که هابل در آنجا از همسایگان سیاره ای ما یا سحابی های غول پیکر سال نوری دورتر عکس می گیرد، عکاسان 36 ساله کمتری روی زمین در حال لغزش با مدل های اینستاگرامی خود هستند.

این مجموعه بی نظیر آثار هابل است که سرنوشت کنونی آن را بیش از پیش ناراحت کننده می کند. این سیاره در حالی که به دور سیاره ما می چرخد ​​به آرامی اما پیوسته ارتفاع خود را از دست می دهد و پیش بینی می شود که دوباره وارد جو شود و در اوایل تا اواسط دهه 2030 از آسمان در یک شعله آتشین سقوط کند - مرگی ننگین و خیلی زود برای یکی از مهم ترین دستاوردهای تاریخ علم.

با توجه به اینکه گرانش تمایل به جذب توده های کوچکتر به توده های بزرگتر دارد، رانش رو به پایین مورد انتظار هابل مشکلی است که ناسا از قبل از راه اندازی رصدخانه حتی در تلاش برای کاهش آن بوده است. آنها حتی از شاتل فضایی کلمبیا خواستند تا در طول یک ماموریت خدماتی در سال 2002، آن را کمی به مدار بازگرداند. در حالی که ممکن است هابل چند سال اضافی را به ارمغان بیاورد، اما فقط جلوی چیزهای اجتناب ناپذیر را می گرفت. و با توجه به توقف ناوگان شاتل فضایی و گذراندن سال های بازنشستگی خود در موزه های مختلف، ناسا مجبور شد برای ایده های عملیات نجات هابل به بخش خصوصی نگاه کند.

در حالی که هیچ فضاپیمایی از خود باقی نمانده بود تا این وظیفه را انجام دهد، آژانس فدرال درخواست اطلاعات (RFI) را در 29 اکتبر منتشر کرد تا ببیند آیا کسی از صنعت فضای تجاری رو به رشد ممکن است پیشنهادی در مورد چگونگی افزایش ارتفاع هابل و/یا خدمات رسانی به آن ارائه دهد. در صورت عدم موفقیت، ناسا نیز آماده کاوش در راه هایی برای دفع کنترل شده ماهواره خواهد بود.

طرف‌های علاقه‌مند باید جزئیات مربوط به قابلیت‌های فعلی یا آینده نزدیک شرکت خود را برای گرفتن و ارتقای ایمن هابل به ارتفاع 373 مایلی (600 کیلومتری) یا بالاتر به اشتراک بگذارند و به این محدوده عملکردی را ارائه دهند که عملکرد را بهبود بخشد یا به سادگی آن را در یک ورود مجدد کنترل‌شده به زمین هدایت کند. متقاضیان این ماموریت، که در سال 2032 انجام می شود، باید خودشان این ماموریت را برنامه ریزی کنند، فضاپیمای خود را تهیه و پرتاب کنند و خدمه انسانی مورد نیاز برای این کار را (در صورت وجود) استخدام کنند. صرف نظر از رویکرد اتخاذ شده، هیچ آسیبی نباید به هابل وارد شود.

جرد آیزاکمن، مدیر ناسا در پستی در وب سایت این آژانس گفت: «هابل هنوز علم مهمی در پیش دارد، و ما باید به دنبال هر فرصت منطقی باشیم تا بتوانیم آن را تا زمانی که ممکن است ارائه دهیم.» اگر راه‌های مبتکرانه و مقرون‌به‌صرفه‌ای برای افزایش عمر دارایی‌های موجود در مدار وجود داشته باشد، ما مدیون مالیات دهندگان آمریکایی و جامعه علمی هستیم که آنها را بررسی کنیم.

مطمئنا عالی خواهد بود اگر الیگارشی‌هایی که در حال حاضر آسمان را با ماهواره‌های خصوصی مسدود کرده‌اند و راه‌هایی برای استعمار کیهان می‌اندیشند، بتوانند برای کمک به غول نهادی که روی شانه‌هایش ایستاده‌اند، کمک کنند. اما با توجه به اینکه ناسا به دنبال راه‌حل‌های «مقرون‌به‌صرفه» برای مقابله با بودجه رو به کاهش خود است، در حالی که به نظر می‌رسد پنتاگون قراردادهای بی‌پایان چند میلیارد دلاری نیروی فضایی برای دوستان سرمایه‌دار خود دارد، آنهایی که به بهترین وجه برای کمک به هابل مجهز هستند، ممکن است نیاز به قانع‌کننده داشته باشند.

هر کسی که مایل به قرض دادن دست (یا وسیله نقلیه) به ناسا است، باید پیشنهادات خود را قبل از مهلت 30 نوامبر ارسال کند.