الیف ارالپ: یک رهبر چپ با ریشه ترکی به نام "ممدانی آلمان"

وقتی الیف ارالپ 10 ساله بود، دوستانش را جمع کرد تا پوسترهای نقاشی شده با دست را در گاراژ خانواده‌اش بسازند و خواستار حفاظت از محیط زیست شوند.

اوایل دهه نود در آلمان بود و این یکی از اولین تلاش های او برای فعالیت بود. والدینش نیز با بردن او به تظاهرات سیاسی به او الهام دادند.

اکنون، 35 سال بعد، ارالپ حمایت از عدالت اجتماعی خود را به اوج جدیدی می رساند.

روز یکشنبه، حزب چپ او (Die Linke) مقام اول را در انتخابات ایالتی برلین به دست آورد و او را در مسیری قرار داد تا به طور بالقوه شهردار حکومتی بعدی پایتخت پرشور و خلاق آلمان شود.

پیروزی ارالپ که در مونیخ از خانواده سوسیالیست ها و اتحادیه های کارگری ترک که از کودتای نظامی 1980 در ترکیه فرار کردند، متولد شد. او اولین کاندیدای حزب چپ خواهد بود که از زمان اتحاد مجدد آلمان در سال 1990 رهبری برلین را بر عهده گرفت، اولین شهردار ترک تبار این شهر – و اولین زن رنگین پوست آن که این سمت را بر عهده گرفت.

وعده های انتخاباتی ارالپ مبنی بر مسکن مقرون به صرفه، کنترل اجاره بها و مشارکت سیاسی بیشتر برای مهاجران و پناهندگان با رقبای او، حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان (AfD) در تضاد بود.

دو هفته پیش، AfD در زاکسن-آنهالت پیروز شد. اما روز یکشنبه در برلین سوم شدند.

حزب ارالپ بیشترین آرا را به دست آورد، اما اکنون برای به دست گرفتن کنترل دفتر شهردار به متحدانی نیاز دارد.

کارشناسان می گویند که از آنجایی که آلمانی ها فراتر از نامزدهای سیاسی سنتی نگاه می کنند، جذابیت او ممکن است افزایش یافته باشد.

مارتین فوکس، مشاور سیاسی و دیجیتال آلمانی، به الجزیره گفت: «اشتیاق شدیدی برای ایجاد اختلال و تغییرات رادیکال سیاسی وجود داشت».

وی افزود: علاوه بر این، پیروزی ارالپ پس از AfD «نشان می‌دهد که در سال 2026، آلمان نه تنها شاهد افزایش احزاب راست افراطی است، بلکه آلمانی رنگارنگ، متنوع، باز و لیبرال همچنان وجود دارد».

او که از سال 2017 عضو حزب چپ است، می‌خواهد «جایگزین‌هایی برای سیاست‌های نئولیبرال» ببیند و به‌گفته وب‌سایت او، به‌دنبال مقابله با «AfD نژادپرست» است.

او گفت: «بدون یک جامعه مدنی فعال، پیشرفت به سمت چپ امکان پذیر نیست.

او از سال 2021 در مجلس نمایندگان برلین خدمت کرده و در سال 2024 معاون رئیس گروه پارلمانی حزب چپ شد.

او یک حرفه حقوقی طولانی داشت و در هامبورگ حقوق خوانده بود و بیش از یک دهه به عنوان مشاور حقوقی برای چپ کار کرد.

دختر پناهندگان مدتهاست که از حقوق مهاجران دفاع می کند.

ارالپ با کارآموزی در کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، یک شبکه حقوق مهاجران را در حزب چپ تأسیس کرد و در تلاش است تا برلین به یک "شهر همبستگی" تبدیل شود.

او گفت که این نامگذاری باعث می شود که پایتخت آلمان از پناهندگان استقبال بیشتری کند، به "بازرسی های پلیس انگ زدن" پایان دهد و مشارکت مهاجران در جامعه مدنی را بهبود بخشد.

او برای سقف اجاره بها در سراسر کشور مبارزات انتخاباتی کرد و می خواهد مسکن بیشتری تحت مالکیت شهرداری قرار گیرد.

او در سخنرانی پیروزی خود در روز یکشنبه گفت: "من طرفدار یک سیاست اجتماعی هستم - سیاستی که همه را همراهی می کند. و اولویت اکنون مقرون به صرفه کردن برلین است."

ادوارد گودگر، مدرس سیاست در دانشگاه منچستر که در مورد چپ و پوپولیسم مطالعه می کند، گفت که دی لینکه اکنون چپ گرایان دیگر مانند اتحاد صحرا واگنکنشت را کنار زده است.

گودگر به الجزیره گفت: «دولتی به رهبری ارالپ می‌تواند (نیروی) سیاسی برجسته دیگری را فراهم کند که می‌تواند به عنوان نقطه تجمع سیاست‌های چپ رادیکال در آلمان عمل کند.

فراتر از انجماد اجاره، ارالپ اهداف بلندتری به عنوان شهردار دارد، مانند پذیرایی سال نو برای بی خانمان ها در شهرداری.

او پیام سوسیالیستی دموکراتیک شهردار نیویورک را به عنوان یک طرح تبلیغاتی پذیرفت و برخی او را «ممدانی آلمان» نامیدند.

برخی از اعضای حزب او برای آشنایی بیشتر با مبارزات انتخاباتی زهران ممدانی و ملاقات با مشاوران وی به نیویورک سفر کردند.

ارالپ گفت که پیروزی او در سال گذشته الگویی برای احزاب چپ در سراسر جهان از جمله در آلمان ارائه کرد. هر دو بر مبارزه با بی عدالتی اجتماعی و مقرون به صرفه تر کردن شهرهای بزرگ متمرکز بودند.

فوکس گفت که حضور آنلاین او نیز برای موفقیت او بسیار مهم بود.

او گفت: «با کمک محتوای بسیار حرفه‌ای «ویب» – ​​الگوبرداری از کمپین زهران ممدانی در نیویورک… [او] توانست با واقعیت‌های روزمره بسیاری از برلینی‌ها ارتباط برقرار کند.

ترجمه: زهران ممدانی نشان می دهد که نوع دیگری از سیاست ممکن است. یک پیروزی برای طبقه کارگر - که از طریق یک کمپین الهام بخش و سیاست هایی که زندگی مردم را بهبود می بخشد به دست آمد. چه درس هایی می توانیم از این موضوع برای برلین بگیریم؟ با ما همراه باشید تا در مورد استراتژی ها، موفقیت ها و گام های بعدی با Elif Eralp، Maximilian Schirmer، Franziska Heinisch و Liza Pflaum بحث کنیم. بیایید و به گفتگو بپیوندید!

بر اساس یک پلتفرم تحلیلی به نام viral.app، ارالپ با فاصله زیاد، قابل مشاهده ترین نامزد در رسانه های اجتماعی بود و با 6.3 میلیون بازدید، بیشترین بازدید را در سراسر پلتفرم ها به خود اختصاص داد.

فوکس گفت: «انتخاب ارالپ می‌تواند به عنوان نماد مهمی عمل کند و حتی افراد بیشتری را از جوامع مهاجر تشویق کند تا در سیاست دخالت کنند و احساس کنند در این جامعه دیده می‌شوند و شنیده می‌شوند. "[این] می تواند انسجام بین شهروندان با و بدون پیشینه مهاجر را تقویت کند و در نتیجه به مقابله با تفرقه کمک کند."

Gero Neugebauer، استاد علوم سیاسی در دانشگاه آزاد برلین، گفت Eralp برای رهبری یک شهر آلمانی مناسب است که از دهه 1960 جوامع مهاجر زیادی را در خود جای داده است.

نوگبائر با اشاره به عبارت فرهنگی محلی به الجزیره گفت: «ارالپ پدر و مادر ترک دارد، در مونیخ به دنیا آمده و تابعیت آلمانی و ترکی دارد. از این نظر، [او] تصدی مسئولیت این شعار را تأیید می کند: «ببین، اینجا برلین است».

اما حزب چپ همچنان باید شرکای ائتلافی و اکثریت مجلس نمایندگان برلین را که شهردار حاکم را انتخاب می کند، تضمین کند.

فوکس گفت که ارالپ در زمان ریاست جمهوری ممکن است برای تحقق بخشی از وعده های انتخاباتی خود با مشکل مواجه شود.

او گفت که او باید حدود نیمی از برلینی ها - که شامل جامعه تجاری است - را در مورد اصلاحات مسکن خود متقاعد کند که می تواند شامل موانع قانونی طولانی نیز باشد.

نوگباوئر گفت که این نبرد حقوقی می تواند به عنوان یک درگیری بالقوه بین دولت فدرال و دولت ایالتی باشد.

فوکس توضیح داد که حزب چپ نیز با اتهامات یهودستیزی مواجه شده است - و باید از آنها فاصله بگیرد.

اما پیروزی ارالپ یک چیز را کاملا روشن کرده است: آلمانی‌ها به دنبال جایگزین‌هایی هستند.

گودگر می‌گوید: «به‌نظر می‌رسد نتیجه برلین روند بسیار گسترده‌تری را دنبال می‌کند که در حال حاضر در سیاست آلمان دیده می‌شود: رأی‌دهندگان به فراتر از احزاب جریان اصلی تثبیت شده نگاه می‌کنند و این نارضایتی به سمت احزاب رقیب چپ رادیکال و راست رادیکال هدایت می‌شود».