انتشار جهانی کربن ممکن است در سال 2026 به اوج خود رسیده باشد - اما فقط زمان مشخص خواهد کرد

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک گزارش جدید نشان می دهد که در سال جاری، انتشار کربن ممکن است برای اولین بار روند نزولی را آغاز کند. اما مهم است که این را با یک دانه نمک مصرف کنید. در حالی که گزارش‌های خبری از این رویداد استقبال کرده‌اند، سال‌ها طول می‌کشد تا تأیید شود که این فقط یک ضربه ناخواسته ناشی از جنگ ایالات متحده و ایران نبوده است.

انتشار کربن از سوزاندن زغال سنگ، گاز و نفت در نیروگاه ها، کارخانه ها، وسایل نقلیه و سیستم های گرمایشی در سراسر جهان تولید می شود. برای جلوگیری از خطرناک ترین پیامدهای تغییرات آب و هوایی، جهان باید تا اواسط قرن به انتشار خالص صفر برسد. نگران‌کننده است، تحقیقات نشان می‌دهد که انتشار CO2 در بیشتر دوران صنعتی در یک مسیر صعودی بوده است، به طوری که 50٪ از کل انتشارات از سال 1990 تولید شده است.

پروژه جهانی کربن داده هایی را در مورد انتشار سوخت های فسیلی و همچنین میزان کربن جذب شده و آزاد شده توسط اقیانوس ها، جنگل ها، مراتع و خاک جمع آوری می کند. این هفته گزارش سال 2026 خود را منتشر کرد، درست زمانی که رهبران جهان در ترکیه، همچنین به عنوان ترکیه، برای کنفرانس آب و هوا COP31 گرد هم می آیند.

اگر یافته اصلی آن - که انتشار CO2 اکنون در حال کاهش است - صحت داشته باشد، خواندن بسیار مهم است. به هر حال، ادعاهای مشابهی در سال 2024 مطرح شد.

گزارش جدید نشان می دهد که انتشار گازهای گلخانه ای از سوخت های فسیلی قرار است اندکی کاهش یابد، از 38.4 گیگاتن (Gt) در سال 2025 به 38.2 Gt پیش بینی شده است. این یک کاهش بسیار اندک 0.4٪ است.

یکی از عوامل کلیدی بحران انرژی است که توسط جنگ‌های خاورمیانه و اوکراین آغاز شده است.

قیمت بالای نفت جذب خودروهای الکتریکی را تسریع می کند. یک چهارم خودروهای جدید فروخته شده در استرالیا در سال 2026 کاملا برقی بودند. این یک چرخش کاملا برای استرالیا است که در مقایسه با سایر نقاط جهان از خودروهای الکتریکی عقب مانده بود.

این روند به احتمال زیاد ادامه خواهد یافت زیرا موانع خرید خودروهای برقی - مانند هزینه، برد و زیرساخت شارژ - در حال رفع شدن هستند. حتی اگر قیمت بنزین و گازوئیل به سطح قبل از جنگ ایران بازگردد، خودروهای برقی احتمالا انتخاب ارجح خواهند بود.

چین بزرگترین تولید کننده سوخت فسیلی در جهان است. از نظر تاریخی، انتشار گازهای گلخانه‌ای چین عمدتا از نیروگاه‌های زغال‌سنگ ناشی می‌شود. اما طی چند سال گذشته، انتشار سوخت‌های فسیلی در این کشور به دلیل نصب زیرساخت‌های بادی، خورشیدی و برق آبی با سرعتی پیشرو در جهان، کاهش یافته و حتی شروع به کاهش کرده است.

در نیمه اول سال 2026، کمتر از 50 درصد برق چین از زغال سنگ تامین می شد که این کشور را در مسیر رسیدن به هدف خالص خود تا سال 2060 قرار داد. این روند نزولی می‌تواند باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی شود.

شایان ذکر است که انتشار جهانی CO2 از سوخت های فسیلی چندین بار دیگر در تاریخ کاهش یافته است.

در دهه 1970، سازمان بانفوذ کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) تولید نفت را کاهش داد و صادرات به کشورهایی را که در جنگ یوم کیپور در سال 1973 از اسرائیل حمایت کردند، کاهش داد. شوک‌های نفتی متعاقب دهه‌های 1970 و 80 شاهد چهار برابر شدن قیمت نفت در عرض چند ماه بود که باعث سهمیه‌بندی سوخت و هرج و مرج اقتصادی در کشورهای عمده مصرف‌کننده نفت شد.

انتشارات جهانی نیز پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 به شدت کاهش یافت. اخیرا، انتشار سوخت های فسیلی در طول بحران مالی جهانی 2008 و همه گیری کووید کاهش یافت. هر دوی اینها اختلالات عمده ای در اقتصاد بین المللی بود که باعث کاهش سفر، تولید صنعتی و رشد عمومی شد و منجر به کاهش انتشار سوخت های فسیلی شد.

در هر مورد، انتشار سوخت های فسیلی پس از احیای اقتصاد به سطوح بالاتری بازگشت.

بنابراین با فرض کاهش بحران سوخت فعلی، آیا انتشار فسیلی دوباره شروع به افزایش خواهد کرد؟

دشوار است که مطمئن شوید. این بستگی به سیاست ها و اقدامات کشورهای مختلف دارد. به عنوان مثال، رشد اقتصادی مبتنی بر سوخت فسیلی در کشورهای در حال توسعه می تواند کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را در کشورهایی که انرژی های تجدیدپذیر را پذیرفته اند، جبران کند.

با این حال، آنچه مسلم است این است که جهان باید به کار خود برای مهار انتشار سوخت های فسیلی ادامه دهد.

به عنوان مثال استرالیا را در نظر بگیرید. داده‌های فهرست ملی گازهای گلخانه‌ای نشان می‌دهد که انتشارات فسیلی ما از زمان اوج 415 مگاتن CO₂ در سال 2017 به مقدار کنونی 374 مگاتن کاهش یافته است. این تقریبا به طور کامل به دلیل کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در بخش برق است، زیرا باد و خورشید به تدریج جایگزین نیروگاه های زغال سنگ می شوند.

در همین حال، انرژی ساکن - که شامل سوزاندن زغال سنگ و گاز برای گرم کردن ساختمان ها و کارخانجات می شود - راکد مانده است. در مورد حمل و نقل، انتشار گازهای گلخانه ای از سال 2017 تا کنون حتی افزایش یافته است. این به این دلیل است که خودروها و کامیون‌های با سوخت فسیلی بیشتری در سال‌های اخیر با وجود جذب قابل توجه خودروهای برقی وارد جاده‌ها شده‌اند.

در سطح جهانی، اقیانوس‌ها و اکوسیستم‌های زمینی ما - مانند جنگل‌ها، مراتع و تندرا - به طور فزاینده‌ای تحت فشار تغییرات آب و هوایی قرار دارند. این سیستم‌ها تقریبا نیمی از کربنی را که ما منتشر می‌کنیم جذب می‌کنند، اما آب دریای گرم‌تر و گیاهانی که تحت فشار گرما یا آب هستند کربن را با کارایی کمتری ذخیره می‌کنند.

بنابراین، آینده اقیانوس‌ها، جنگل‌ها و کل سیاره ما به این بستگی دارد که آیا ما به طور معناداری و سریع انتشار جهانی را کاهش دهیم یا خیر.

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.