انتشار سوخت های فسیلی جهانی در سال 2026 در واقع کاهش یافته است. به آن عادت نکنید

سال گذشته، انتشار جهانی CO2 سوخت های فسیلی به رکورد بالایی رسید و نسبت به سطح سال 2024 1.1 درصد افزایش یافت. امسال، داده ها داستان متفاوتی را بیان می کنند، اما با برخی اخطارهای بزرگ همراه است.

تجزیه و تحلیل اولیه برای سال 2026 نشان می دهد که انتشار کربن جهانی از سوخت های فسیلی در سال 2026 0.4٪ کمتر از سال 2025 خواهد بود. این طبق بودجه جهانی کربن 2026 است که توسط پروژه جهانی کربن امروز منتشر شده است. در حالی که این یافته دلگرم کننده است، نویسندگان گزارش می گویند این شروع یک کاهش بلندمدت نیست. همچنین توجه به این نکته مهم است که غلظت کربن جهانی در اتمسفر هنوز در سال 2026 افزایش یافته است.

رابی اندرو، محقق ارشد گروه کاهش آب و هوا در مرکز تحقیقات بین المللی آب و هوا (CICERO) در ایمیلی به Gizmodo گفت: "ما محرک اصلی کاهش سال 2026 را محدودیت های عرضه انرژی ناشی از رویدادهای خاورمیانه می بینیم." او کاهش پیش‌بینی‌شده را «یک ضربه کوتاه‌مدت» توصیف کرد.

روزانه حدود 20 میلیون بشکه نفت و نفت خام از تنگه هرمز عبور می کند که یک چهارم تجارت نفت دریایی جهان را تشکیل می دهد. جنگ 2026 ایران به شدت بر ترافیک از طریق این تنگه تأثیر گذاشته و منجر به بزرگترین اختلال عرضه در تاریخ بازار جهانی نفت شده است.

این اختلال عامل اصلی کاهش انتشار پیش‌بینی‌شده در گزارش بودجه کربن امسال است. انتظار می رود انتشار گاز 0.3٪ کاهش یابد، در حالی که انتشار زغال سنگ پیش بینی می شود 0.6٪ افزایش یابد. در همین حال انتظار می رود انتشار نفت 1.9 درصد کاهش یابد.

اندرو گفت: «اگر تنگه هرمز به طور دائم بازگشایی شود، ما انتظار داریم که این محدودیت های عرضه پایان یابد. حتی اگر تنگه به‌طور دائم بازگشایی نشود، انتظار می‌رود با توجه به قیمت‌های بالای ناشی از تقاضای برآورده نشده، بازار شکاف عرضه را کاهش دهد. ما در حال حاضر شاهد افزایش چشمگیر تولید گاز طبیعی برای صادرات از کشورهای خارج از خاورمیانه هستیم.

با این حال، او خاطرنشان می‌کند که احتمالا امسال انتشار گازهای گلخانه‌ای کاهش نمی‌یافت، اگر به تولید برق تجدیدپذیر اضافه نمی‌شد. چین در این زمینه پیشتاز است. بر اساس این گزارش، این کشور مسئول نیمی از انتشار گازهای گلخانه ای است که به لطف انرژی های تجدیدپذیر و وسایل نقلیه الکتریکی از آن جلوگیری می شود. اما اندرو و همکارانش دریافتند که انرژی پاک هنوز به اندازه کافی سریع رشد نمی کند که باعث کاهش مداوم انتشار CO2 فسیلی در جهان شود.

گلن پیترز، یکی از نویسندگان، استاد پژوهش در سیسرو، در بیانیه‌ای گفت: «استقرار سریع خورشید، باد، باتری‌ها و وسایل نقلیه الکتریکی، انتشار گازهای گلخانه‌ای را در ده‌ها کشور کاهش می‌دهد و رشد انتشار را در بسیاری دیگر کاهش می‌دهد، اما این تغییرات برای محدود کردن اوج انتشار جهانی کافی نیست.»

بودجه جهانی کربن علاوه بر تعیین کمیت تغییر سال به سال در انتشار CO2 سوخت های فسیلی، مقدار CO2 را که هنوز می تواند قبل از رسیدن میانگین دمای زمین به 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) بالاتر از سطوح پیش از صنعتی شدن برسد، محاسبه می کند - از این رو اصطلاح "بودجه" نامیده می شود.

این هدف گرمایش در توافق پاریس در سال 2015 پذیرفته شد. تحقیقات نشان داده است که نگه داشتن گرمایش جهانی زیر 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) تأثیرات را بر سیستم های انسانی و اکوسیستم های زمینی، آب شیرین و ساحلی کاهش می دهد، در حالی که هر کسری از درجه گرمایش بالاتر از این آستانه به طور قابل توجهی این تأثیرات را تشدید می کند.

در ماه سپتامبر، گزارشی از سازمان ملل نشان داد که دمای کره زمین در مسیری قرار دارد که طی چند سال آینده از هدف توافق پاریس فراتر رود. در واقع، مطالعه‌ای که اوایل امروز منتشر شد، نشان می‌دهد که گرمایش کنونی در بسیاری از مناطق با آنچه در جهانی که بیش از 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) گرم شده است، قابل تشخیص نیست.

بودجه جهانی کربن سال 2026 شواهد بیشتری را ارائه می دهد که نشان می دهد جهان در پرتگاه این آستانه گرمایش قرار دارد. نویسندگان دریافتند که بودجه کربن باقیمانده اکنون 165 میلیارد تن است. این معادل کمتر از چهار سال انتشار با نرخ فعلی است. علاوه بر این، پیش‌بینی می‌شود با وجود کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در سال 2026، میانگین غلظت جهانی CO2 اتمسفر افزایش یابد و 2.2 قسمت در میلیون افزایش یابد.

در پایان روز، داده‌ها نشان می‌دهند که آب و هوای زمین همچنان در حال افزایش بیش از حد است. با توجه به آنچه گفته شد، این گزارش شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد حذف تدریجی سوخت های فسیلی و گسترش تولید انرژی های تجدیدپذیر می تواند تفاوت واقعی ایجاد کند. جهان فقط باید سرعت خود را افزایش دهد. در حالی که جامعه جهانی در آنتالیا، ترکیه، این هفته برای سی و یکمین کنفرانس سالانه آب و هوای سازمان ملل متحد تشکیل می شود، این فوریت مذاکرات را شکل می دهد.