اولین سواری با Lightfoot، یک اسکوتر خورشیدی

این اساسا همان چیزی است که Lightfoot احساس می کند - چیزی که به جای یک کارخانه در خارج از کشور، در یک گاراژ وجود دارد. این مانند یک غلاف مستطیل شکل روی چرخ است، با دو پنل خورشیدی بزرگ در طرفین و یک نیمکت در بالای آن که برای سوار و مسافر مناسب است. این خودرو برای سوار شدن در مسیر دوچرخه طراحی شده است - بدون پدال، به عنوان یک اسکوتر برقی به جای دوچرخه الکتریکی تعیین شده است - و حداکثر سرعت آن 20 مایل در ساعت است. تقریبا همه کسانی که آن را می بینند می گویند مسخره به نظر می رسد، اما به نوعی سرگرم کننده و غریب.

بدون شک به همین دلیل است که سازنده آن به آن لقب «ماشین لبخند» داده است. هیچ وسیله نقلیه دیگری که من تا به حال سوار شده ام این همه توجه را جلب نکرده است. مردم درباره Lightfoot در چراغ‌های راهنمایی و حتی در وسط رانندگی، جایی که چندین دوچرخه‌سوار به‌طور نامطمئن گوشی‌های خود را بیرون آورده‌اند تا عکس بگیرند، نظر داده‌اند. Lightfoot متعلق به Otherlab است، یک شرکت تحقیقاتی و طراحی که توسط مخترع Saul Griffith، که همچنین Rewiring America را تأسیس کرد، یک سازمان غیرانتفاعی است که به خانواده‌های آمریکایی کمک می‌کند از سوخت‌های فسیلی به انرژی پاک تبدیل شوند.

گریفیث به WIRED می‌گوید که این پروژه چندین سال پیش و پس از آن شروع شد که داده‌های در دسترس عموم نشان داد که 52 درصد از کل سفرهای مسافری ایالات متحده در تمام روش‌های حمل و نقل کمتر از سه مایل بوده است. به جای تکیه بر خودرو، چرا وسیله نقلیه ساده تری را برای سفرهای کوتاه امتحان نکنید که بتواند در طول روز نیز خود را شارژ کند؟ گریفیث می‌گوید: "خورشیدی می‌تواند سهم معناداری داشته باشد. در اینجا مسیر خوبی برای یک وسیله نقلیه آسان وجود دارد که مردم واقعا با آن درگیر هستند که ساده و قوی است." ساخت اسکوتر به جای دوچرخه به آن جذابیت بیشتری می دهد.

گریفیث می‌گوید: «من فکر می‌کنم برای هر فردی که چیزی با پدال می‌خواهد، 9 نفر وجود دارند که در مورد پدال‌ها حرفی نمی‌زنند. من کمی بیش از دو هفته است که با Lightfoot زندگی می کنم. متأسفانه، در بیشتر آن زمان، شهر نیویورک با بارش شدید باران مواجه بوده است.

به همین دلیل است که Otherlab در ابتدا بر فروش خودروی 4495 دلاری خود در کالیفرنیا متمرکز شده است - اکنون به طور رسمی در فروش است (به رنگ آبی آسمانی یا نارنجی خورشیدی) و می توانید یکی از آنها را با قیمت 100 دلار رزرو کنید. گریفیث می‌گوید در نهایت، این شرکت قصد دارد به ایالت‌های جنوبی‌تر گسترش یابد و به سمت ایالت سان‌شاین، فلوریدا متمایل شود و سپس به ایالت‌های شمالی علاقه‌مند شود. گریفیث می گوید که این شرکت در حال گفتگو با استراحتگاه ها، پردیس ها و مدیران ناوگان است و قصد دارد Lightfoot را در کشورهایی مانند ویتنام بفروشد، جایی که هانوی اسکوترهای گازسوز را از سال 2027 به شدت محدود خواهد کرد.

اما این چشم انداز بزرگتر است - در حال حاضر، تمرکز بر تولید وسایل نقلیه کافی و رساندن آنها به مشتریان اولیه است. گریفیث می‌گوید: «اگر به حمام خون افرادی که شرکت‌های ریزموبایل را انجام داده‌اند نگاه کنید، تقریبا همه آن‌ها پول زیادی جمع‌آوری کردند و سعی کردند فورا غول‌پیکر شوند. ما فقط نمی خواستیم این کار را انجام دهیم. او می‌گوید که اولین دو مرحله تولید باید ثابت کند که مردم Lightfoot را دوست دارند و به شرکت اجازه می‌دهند تا نحوه استفاده مردم از آن را مطالعه کند. بخشی از آن شامل خدمات است و گریفیث می گوید که شرکت می خواهد زیرساخت خدماتی را با گسترش آن ایجاد کند.

با این حال، او اشاره می کند که Lightfoot از اجزای معمولی خارج از قفسه استفاده می کند که باید تعمیر را برای اکثر فروشگاه های دوچرخه مادر و پاپ آسان کند (پس از برداشتن پنل های خورشیدی). شواهد بیشتری مبنی بر اینکه Lightfoot برای شهر نیویورک ساخته نشده است؟ اگر با روزهای ابری زیادی روبرو هستید، تنها راه دیگری برای شارژ کردن آن، وصل کردن مستقیم آن به پریز است. شما نمی توانید باتری را بردارید. همچنین، این وسیله نقلیه 137 پوندی برای پارک کردن بیرون طراحی شده است، به این معنی که شما باید به منبع برق دسترسی داشته باشید که بتواند به پیاده رو یا پاسیو شما برسد.

من به اندازه کافی خوش شانس هستم که یک فضای حیاط خلوت امن با پریز برق دارم، بنابراین با وجود شرایط ابری توانستم آن را شارژ کنم. همچنین، Lightfoot یک ماشین بسیار ساده است. نه برنامه ای وجود دارد، نه حالت های سرعت، نه چراغ راهنما، نه هیچ چیز. می‌توانید یک پین تنظیم کنید تا وقتی چیز را قفل می‌کنید، آن را ایمن کنید، اما همین. برخلاف دوچرخه‌های الکترونیکی مانند Infinite Machine's Olto که دارای سیستم هشدار و GPS همیشه روشن برای ردیابی وسیله نقلیه هستند، برای ایمن نگه داشتن آن باید به یک قفل دوچرخه مطمئن و ردیاب بلوتوث دلخواه خود اعتماد کنید. قدرت خورشید سواری Lightfoot بسیار سرگرم کننده بوده است.

(ممکن است تا حدودی به این دلیل باشد که این اولین وسیله نقلیه دو چرخی است که از زمانی که پایم شکسته بود در اوایل سال جاری می توانستم سوار شوم.) مرکز ثقل پایینی دارد و سیستم تعلیق آن حتی در جاده های ناهموار بروکلین عالی است. از طریق دریچه گاز به سرعت به حداکثر سرعت 20 مایل در ساعت می رسد، اگرچه ممکن است گشتاور برای برخی کمی بیش از حد باشد. همچنین یک تاخیر کوچک از زمانی که شما می‌پیچید تا زمانی که Lightfoot شروع به حرکت می‌کند، وجود دارد که می‌تواند کمی ناخوشایند به نظر برسد، اما من بعد از چند دقیقه آن را حل کردم. قدرت اصلا مشکلی نیست

اکثر دوچرخه‌ها و اسکوترهای الکترونیکی که من آزمایش کرده‌ام در شیب‌های تندتر، مانند بالا رفتن و روی هر پل در شهر نیویورک، سرعت خود را کاهش می‌دهند، اما Lightfoot سرعت 20 مایل در ساعت خود را در تمام مدت حفظ کرد. (گریفیث می‌گوید که برای کنترل زمین‌های تپه‌ای سانفرانسیسکو طراحی شده است.) من به ندرت از ترمزهای دیسکی هیدرولیک استفاده می کردم، در عوض کاملا به سیستم ترمز احیا کننده تهاجمی متکی بودم که به محض توقف گاز شروع می شود. گریفیث می گوید شما می توانید حدود 15 تا 20 درصد از عمر باتری را فقط از این سیستم regen برگردانید. من در مورد تناسب و پایان Lightfoot تردید دارم.

یک شکاف کوچک بین یکی از پانل ها و قاب اسکوتر، و یک درز مشابه بین صندلی نیمکت و بدنه وجود دارد، به این معنی که مقداری آب می تواند وارد فضای ذخیره سازی داخلی شود. دسترسی به پایه پایه نیز سخت است - به لبه‌ای نیاز دارد که از زیر قاب بیرون بیاید - و وقتی پیچ‌های محکم می‌زنم، پایه کمی جاده را می‌خراشد. گریفیث می گوید که تیمش از این مسائل آگاه است. واحد من یک مدل پیش تولید است و بسیاری از این مشکلات قبلا برطرف شده اند یا خواهند شد. یکی از ویژگی هایی که دست کم گرفته شده است، محفظه ذخیره سازی داخلی است.

خیلی خوب است که یک کوله پشتی یا مواد غذایی را به جای اینکه آنها را روی پشت خود حمل کنید یا آنها را از روی فرمان آویزان کنید، در اینجا پرتاب کنید. شما دو کلید برای قفل کردن محفظه دریافت می کنید، اما من هیچ چیز با ارزشی را در آن جا نمی گذارم. احتمالا کسی می تواند با کمی تلاش وارد آن شود. اندازه گیری برد برای چیزی که برای جذب نیرو در هنگام ترمز و نشستن در خیابان طراحی شده است کمی دشوار است. این شرکت ادعا می کند 37 مایل مسافت را طی می کند، و من خوشحالم که بگویم با یک بار شارژ به 36 مایل رسیدم.

به ندرت پیش می آید که من تا این حد به محدوده ذکر شده نزدیک شوم، به خصوص با توجه به وزن من 6'4 اینچ و 220 پوند؛ این تخمین های محدوده معمولا توسط افرادی با قد و وزن متوسط تر آزمایش می شوند. در یک روز، من از خانه‌ام در Bed-Stuy، بروکلین، به پارک برایانت در منهتن برای ویزیت دکتر رفتم. سپس به یک جلسه در چلسی و دیگری در منهتن پایین رفتم. من به خانه برگشتم و برق را وصل نکردم. صبح روز بعد، برای جلسه ای در منطقه مالی با لایت فوت از روی پل برگشتم، سپس به خانه رفتم.

36 مایل کامل، و خودرو حتی زمانی که باتری تقریبا تمام شده بود، سرعتش را کاهش نداد، همان کاری که برخی از برق ها انجام می دهند. باز هم، گفتن اینکه چقدر از آن از کمک regen و قدرت خورشید ناشی می شود، سخت است. سعی کردم تا جایی که می‌توانم Lightfoot را در مناطق آفتاب‌گیر پارک کنم (یک پانل را به سمت خورشید بگیرید تا بیشترین قدرت را داشته باشم)، اما این کار آنقدرها هم که در شهری متراکم با ساختمان‌های بلند به نظر می‌رسد آسان نیست. همراه با روزهای بارانی، وقتی اسکوتر چند روزی در حیاط خانه من نشسته بود، ندیدم که نوار باتری هیچ قدرتی پیدا کند. سپس خورشید ابرها را شکست.

سرانجام، در یک شنبه آفتابی، Lightfoot را در جلوی خانه‌ام پارک کردم، جایی که بیشترین تابش آفتاب را دارد. پس از حدود شش ساعت، پنل خورشیدی بالاخره کار خود را انجام داد - سنج باتری از حدود 50 درصد به 60 درصد رسید. روز بعد، در همان نقطه نشست تا در آفتاب غرق شود و به 72 درصد افزایش یافت. اینها دستاوردهای بزرگی نیستند، اما باز هم، Lightfoot برای مکانی مانند شهر نیویورک طراحی نشده است. Otherlab ادعا می کند که پانل های خورشیدی آن می توانند در شرایط خوب تا 18 مایل در روز برد داشته باشند - حدود 3 مایل در ساعت نور خورشید با کیفیت.

این خیلی خوب به نظر می رسد که درست باشد، اما من نتوانستم آن را در آن شرایط آزمایش کنم. با این حال، وقتی برای اولین بار دیدم که سنج باتری به سمت بالا می زند، تقریبا از خوشحالی پریدم. قدرت خورشید در پنل اسکوتر من. مسخره است. و شگفت انگیز