این اخلاق است، احمقانه
ماه گذشته، در مینیاپولیس، از یادبودهای بومی که هنوز در نقاطی که الکس پرتی و رنه گود توسط ماموران فدرال کشته شدند، وجود دارد، بازدید کردم. به نظر من آنها مانند موجودات زنده ای بودند که از درد و امید تغذیه می شوند - مشتی خرس عروسکی با خز مات شده، نقاشی های مداد رنگی از قربانیان، گل های مروارید تازه، شمع های قرمز بلند، بنرهای پارچه ای با عباراتی مانند فقط عشق. دیروز در روز انتخابات این…
ماه گذشته، در مینیاپولیس، از یادبودهای بومی که هنوز در نقاطی که الکس پرتی و رنه گود توسط ماموران فدرال کشته شدند، وجود دارد، بازدید کردم. به نظر من آنها مانند موجودات زنده ای بودند که از درد و امید تغذیه می شوند - مشتی خرس عروسکی با خز مات شده، نقاشی های مداد رنگی از قربانیان، گل های مروارید تازه، شمع های قرمز بلند، بنرهای پارچه ای با عباراتی مانند فقط عشق. دیروز، در روز انتخابات، این زیارتگاه ها تازه شدند - این بار با استیکرها رای دادم.
نماد این پیشنهادهای جدید به طور خلاصه به آنچه که به نظر می رسد انتخابات برای بسیاری از رای دهندگان معنی داشت صحبت می کرد. این فرصتی برای اثبات بود، پاسخی نه تنها به سیاست های دونالد ترامپ، بلکه به جهان بینی خشن و ممنوعه ای که او به نمایندگی از او آمده است. پرتی و گود در حین زیر نظر گرفتن سرکوب تهاجمی، مسلحانه و اغلب بیرویه همسایگان مهاجر خود کشته شدند. شب گذشته، بیش از 1000 مایل دورتر از آن بناهای یادبود، در آستین، تگزاس، اکثر مردم برای سخنرانی پیروزی توسط سناتور منتخب جیمز تالاریکو، تابلوهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود، همسایه خود را دوست داشته باشید.
ممکن است این پلاکاردها را با دیدگاه چپ مسیحی تالاریکو تطبیق دهید، اما این پلاکاردها نیز مانند یک التماس متواضع به نظر میرسند، نه چیزی که در یک شب پیروزمندانه به دست میآورید: ابراز تمایل به سیاست که از ارزشهای ساده صحبت میکند یا، به قول خود تالاریکو، «عشق».
انتخابات در مورد خیلی چیزها بود و نظرسنجی به وضوح نشان داد که درد اقتصادی در صدر فهرست قرار دارد و نگرانی در مورد فساد در هم آمیخته است. اما در کنار آن، انگیزهای قویتر برای موج آبی (یا سونامی یا زلزله یا آتشفشان؛ استعارههای پخشکننده خبری دیشب به همان اندازه که خسته بودند و فراوان بودند) وجود داشت که حتی بر دیوید اکسلرود، استراتژیست معروف دموکرات، تأثیرگذار بود. نیمه شب که نزدیک شد و نتایج قطعی شد، گفت: «ما در فصلی از بدبینی و چنین عصبانیت بودیم.
او که بیشتر شبیه یک واعظ به نظر می رسید تا یک کارشناس، گفت که نمایش قوی دموکرات ها شاهدی بر "انسانیت مشترک" ما است. اکسلرود گفت که مردم خواهان یک فصل نجابت هستند. حتی برخی از جناح راست میتوانستند، همانطور که بن شاپیرو انجام داد، تغییری در «گشتالت» را به قول او تشخیص دهند. برای هدایت جیمز کارویل، همه چیز شبیه پیدایش حقیقتی جدید در مورد سیاست بود: این اخلاق است، احمقانه.
لازم نیست باور کنید که قلب دموکراتها برای طرح استدلالهای مبتنی بر مدنیت، یا برای تبلیغ نامزدهایی که برای بازگرداندن نجابت کارزار تبلیغاتی کردهاند، به نوعی پاکتر است. خواه این یک تلاش از پیش برنامه ریزی شده باشد یا صرفا یک پاسخ جمعی غریزی به 10 سال ترامپ، این رویکرد مهربان تر و انسانی تر به پیام های سیاسی نیز یک استراتژی هوشمندانه بود.
[ بخوانید: مینه سوتا لحظه بیرمنگام خود را داشت. ]
انصافا، دموکراتها دارای ورقههای اخلاقی بسیار خوبی بودند. رقیب تالاریکو، دادستان کل تگزاس، کن پکستون، توسط جمهوریخواهان به دلیل رشوه و فساد، از جمله به جیب زدن قلم Montblanc استیضاح شد. ویوک راماسوامی، نامزد حزب جمهوریخواه اوهایو برای فرمانداری، آگهیای منتشر کرد که نشان میدهد رقیبش در کودکی در مورد آزار جنسی او دروغ میگفت (و از مادرش که مدتها از او دور شده بود، به عنوان شاهد شخصیت استفاده میکرد).
برخی از همکاران حزب راماسوامی، از جمله فرماندار مستعفی، مایک دی واین، و فرماندار سابق کارولینای جنوبی، نیکی هیلی، این تبلیغ را به دلیل عبور از مرز محکوم کردند (هیلی اخلاقی رفتار کرد و راماسوامی را «آدم بد» خطاب کرد). اما ارشدترین جمهوریخواهان زمانی برای تجزیه و تحلیل درستی چنین رویکردی نداشتند. جی دی ونس به هموطنان جمهوری خواه خود گفت: «از ناله کردن دست بردارید. «این که تبلیغ مناسب بود یا نه، واقعا نگرانی من نیست.
نگرانی من این است که چه کسی بر نسل بعدی دولت آمریکا حکومت خواهد کرد.» (رئیس او در این مورد از او حمایت کرد.) با قضاوت از نتایج قاطع شگفت آور در اوهایو و سایر ایالت های سرخ، آمریکایی ها از هر نوع نظری در مورد مناسب بودن آن داشتند و بر این اساس رای دادند.
کریس کریستی، فرماندار سابق نیوجرسی و زمانی متحد ترامپ، این تبلیغ را "پرتو ایکس" از "مرکز اخلاقی" راماسوامی نامید. او همچنین کلمات تندی برای ونس داشت: "مردی که کتابی در مورد کاتولیک نوشت پشت آن تبلیغ ایستاد. این مایه شرمساری است." آنچه کریستی فهمید چیزی است که رهبران جمهوری خواه، با سرنخی از ترامپ، ظاهرا آن را فراموش کرده اند. اگر سیاست خیلی عریان به نظر می رسد معامله گر، بیش از حد یک بازی قدرت به خاطر قدرت، مردم را از دست می دهد.
ممکن است یک جنبه قبیلهای برای تعداد رأیدهندگان آمریکایی وجود داشته باشد، اما این هویت باید حول داستانی ساخته شود که در برخی سطوح احساس درستی میکند. برای مدت طولانی، حامیان ترامپ میتوانستند در فرجامخواهی او استدلالی درباره عدالت بشنوند، پروندهای که «مرد فراموششده» به یادگار بماند و به او پاداش داده شود. اگر او مانند یک قلدر عمل می کرد، برای این هدف نیکو، قلدر آنها بود. اما در طول دو سال گذشته، او جنگی را آغاز کرده است که قیمتها را افزایش داده و سربازان را در معرض خطر قرار داده، آمریکاییها را مجبور به پرداخت تعرفهها کرده است، و بیشتر وقت خود را صرف طلاکاری اطراف خود در میان بحران مقرونبهصرفه کرده است.
وقتی هدف با فضیلت ناپدید شد، تنها چیزی که باقی می ماند یک قلدر است.
تغییر وحشیانه در رای لاتین از سال 2024 ممکن است ناشی از درک این هدف رها شده باشد. ترامپ در این آمار جمعیتی در مقایسه با انتخابات گذشته نزدیک به 30 امتیاز از دست داد. بر اساس نظرسنجی های خروج، 70 درصد از رای دهندگان لاتین تبار دیروز دموکرات ها را انتخاب کردند. جنبه اخلاقی این تغییر را می توان در مکان هایی مانند دره ریو گراند تگزاس مشاهده کرد. این منطقه برای اولین بار در تاریخ مدرن در انتخابات گذشته جمهوریخواه شد، عمدتا به این دلیل که لاتینهای ساکن در نزدیکی مرز از قول او برای بازگرداندن نظم به آنجا حمایت میکردند.
ترامپ متعهد شد که جریان مهاجران را به محلههایشان متوقف کند و جنایتکارانی را که در آمریکا زندگی میکنند، اخراج کند.
با این حال، این سرکوب بسیار گستردهتر و بیرحمانهتر از آن چیزی بود که بسیاری پیشبینی میکردند و ترس را در کل منطقه گسترش داد زیرا مأموران ICE افرادی را که برای دههها در کشور زندگی میکردند، اخراج کردند. اقتصاد محلی آسیب دید و آن رای دهندگان لاتین تبار نه تنها احساس کردند مورد خیانت ترامپ قرار گرفته اند، بلکه ناگهان متوجه جنبه ای از رویکرد او شدند که برای آنها غیرانسانی بود.
جسیکا کانتو ویتنوت، یکی از حامیان سابق ترامپ که برادرش بلافاصله پس از تماس با یک مقام مهاجرتی بازداشت شد، پشیمانی خود را به نیویورک تایمز توصیف کرد: «دنیای شما وارونه میشود، زیرا اکنون نه تنها به شما آسیب میرساند، بلکه به والدینتان آسیب میرساند، به فرزندان و نوههای او نیز آسیب میرساند.»
[ بخوانید: دموکرات ها بیشتر شبیه جمهوری خواهان هستند. ]
رای دهندگان معمولا تنها با یک موضوع انگیزه نمی گیرند. تمرکز دموکرات ها بر مقرون به صرفه بودن، و فساد در دولت ترامپ، مطمئنا به آبی شدن بسیاری از مناطق کمک کرد، به ویژه با توجه به عدم تمرکز قابل توجه شخص ترامپ در هفته های پایانی انتخابات. با این حال، مطمئنا در این ترکیب، میل به بازپس گیری آن حس نجابت وجود داشت - کلمه ای که بسیاری از صاحب نظران پس از مشخص شدن نتایج، آن را دور می زدند.
حرکت به سمت نامزدی مانند تالاریکو - که ممکن است، همانطور که دیشب با چهره ای مستقیم گفت، "هر فردی مقدس است" - به ایجاد یک تضاد آشکار کمک کرد، تضادی که فراتر از (یا شاید، به طور دقیق تر، زیر) تفاوت ها در سیاست یا ایدئولوژی بود. این فقط سؤال قدیمی شخصیت یک نامزد نبود - برای مثال، آدام همیلتون، کشیش کلیسای بزرگ کانسان، نسبت به رقیبش، راجر مارشال، که از بیمارانش به خاطر بدهی پزشکی آنها شکایت کرده بود، فرد خوبی بود یا خیر.
آنچه دموکراتها ارائه کردند، راهی برای صحبت درباره جامعه آمریکا بود که به نظر میرسد در دوران ترامپ ناپدید شده است. لازم نیست فکر کنید که این سیاستمداران به آنچه می گویند باور دارند، یا اینکه نمی خواهند به هر قیمتی برنده شوند، از این تغییر در لفاظی به عنوان روشی زیرکانه برای انعکاس نوع تغییری که رای دهندگان می خواهند، قدردانی کنید.
ایده یگانگی، همسایگی، از خودگذشتگی چیزی بود که بسیاری از مردم را در مورد اعتراضات ضد ICE در مینیاپولیس در اوایل امسال تحت تأثیر قرار داد. افرادی که در آنجا با آنها صحبت کردم به من در مورد آرامش و غرور خود گفتند که همشهریانشان هنوز قادر به دیدن فراتر از منافع شخصی خود هستند. آن را در تابلوهای حرم پرتی دیدم. اجازه ندهید ICE بر ما غلبه کند، یکی را در خط خطی کودک بخوانید. اجازه ندهید همسایگان ما سقوط کنند! تسلیم نشو!!!
موفقیت عظیم دموکرات ها در این انتخابات دلایل زیادی دارد. از جمله توانایی حزب برای گوش دادن و پاسخگویی به این احساسات بود.
هر چه در مورد ترامپ می توان گفت، ابرقدرت او توانایی او در خواندن اتاق است یا بوده است. آیا وقتی او در مورد پشت سر چشمگیر نامزدهای جمهوری خواه اظهار نظر می کند می خندید؟ سپس شما به مقدار بیشتری از آن دست خواهید یافت. بنابراین شاید بزرگترین نشانه اینکه دیروز، حداقل تا حدی، انتخاباتی در مورد رفتار زیبا بود، این بود که به نظر می رسید خود ترامپ این پیام را دریافت کرده است.
در کنار سرزنشهای معمول او، نامگذاری و به حداقل رساندن او، یک پست ساده و غیرمعمول بود: «دموکراتها کار خوبی کردند، سخت جنگیدند». حتی اگر فقط یک بارقه، یک خط دور انداختن، کوچکترین امتیاز بود، ناگهان ممکن به نظر می رسید که حتی برای ترامپ، مهربانی غالب شده بود.
متن اصلی (انگلیسی)
It’s the Morality, Stupid
Last month, in Minneapolis, I visited the homegrown memorials that still stand in the spots where Alex Pretti and Renee Good were killed by federal agents. To me, they looked like living organisms fed by pain and hopefulness—handfuls of teddy bears with matted fur, crayon drawings of the victims, fresh daisies, tall red candles, cloth banners bearing expressions such as Only Love. Yesterday, on Election Day, these…