این چیزهای کوچک است: تلقی کردن با چیزی حتی کمی مهم بر انگیزه تأثیر می گذارد
هنگامی که فرزندان فن یانگ با شکایت از کلاس صنایع دستی به خانه آمدند، آنها یک مدافع قوی داشتند.
توسط تیل بورل، انجمن علوم روانشناسی
ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
هنگامی که فرزندان فن یانگ با شکایت از کلاس صنایع دستی به خانه آمدند، آنها یک مدافع قوی داشتند.
یانگ، دانشیار پژوهشی در دانشگاه شیکاگو، به یاد میآورد: «آنها گفتند: «آنها اجازه نمیدهند ساختههایمان را به خانه ببریم». تقریبا به معلمان ایمیل زدم تا مقاله ما را برایشان بفرستند.»
مقاله او که در سال 2026 در Psychological Science منتشر شد، نشان داد که چگونه حتی چیزی حداقلی - مانند ذخیره آثار هنری - تفاوت معناداری در انگیزه ایجاد می کند.
فقدان انگیزه در کار یا زندگی می تواند منجر به بی حالی، ترک یا مسائل جدی تری مانند افسردگی، افکار خودکشی و رفتار ضد اجتماعی شود. داشتن احساس اهمیت - اینکه زندگی، کار یا فعالیت های یک فرد دارای ارزش است - می تواند به ایجاد معنا و انگیزه کمک کند. اما از آنجایی که بیشتر تحقیقات در مورد اهمیت بر حرفه و زندگی به عنوان یک کل متمرکز است، اطلاعات کمی در مورد تأثیر آن بر فعالیت های کوچک و روزمره وجود دارد.
نیاز به معنا اغلب به عنوان یک دغدغه لوکس در نظر گرفته می شود که فقط برای برخی افراد و فقط در مراحل بعدی زندگی مرتبط است. اما یانگ فکر می کند اساسی تر از این است.
او گفت: "این تقریبا شبیه هوا است. ما واقعا به آن نیاز داریم." در بسیاری از موقعیتها ما واقعا متوجه نمیشویم زیرا از قبل وجود دارد.»
برای این مقاله، یانگ و یلین لیو، که اکنون دانشجوی دکترا در دانشگاه تگزاس در دالاس هستند، چهار مطالعه را با کودکان 4 تا 9 ساله و بزرگسالان انجام دادند تا ببینند آیا اهمیت یک نیاز عمیقا ریشهدار است که در اوایل زندگی شروع میشود و آیا حتی حداقل اهمیت میتواند تأثیری داشته باشد.
به شرکت کنندگان قطعات پازل نشان داده شد و به آنها گفته شد که می توانند از آنها برای ایجاد اشکال استفاده کنند، که یا در یک جعبه نگهداری می شوند یا خرد می شوند. هم کودکان و هم بزرگسالان این بازی را دوست داشتند و ترجیح میدهند زمانی که شکلها ذخیره میشوند به جای خرد شدن، آن را بازی کنند. در مطالعه ای دیگر، بزرگسالان و کودکان بزرگتر وقتی به آنها گفته شد که هنرشان به زباله دانی خواهد رفت، زحمت ایجاد اشکال را نداشتند. یافتهها حاکی از آن است که حتی چیزی جزئی مانند ذخیره یک اثر هنری معنی دارد.
لیو گفت: "ما به این اهمیت اساسی نیاز داریم تا به ما کمک کند تا انگیزه بیشتری داشته باشیم."
کودکان و بزرگسالان نیز تمایل بیشتری به پرداخت هزینه برای بازی داشتند و اگر شکلهایشان ذخیره میشد، برچسبی را کنار گذاشتند. با این حال، اگر آنها به جای اینکه خودشان آن را انجام دهند، به ایجاد شکل دیگری نگاه میکردند، کمتر حاضر بودند از برچسب خود چشم پوشی کنند.
یانگ میگوید: «این باید چیزی باشد که آنها شخصا ایجاد کنند تا واقعا به آن اهمیت دهند. "این فقط یک ترجیح اولیه برای دیدن دست نخورده باقی ماندن چیزها نیست."
در مطالعه نهایی، محققان پرسیدند که آیا تفریح انگیزه کافی برای فعالیت هایی بدون اهمیت ماندگار است، مانند ساختن قلعه های شنی. راه اندازی شبیه به مطالعات دیگر بود، اما در یک شرط، به شرکت کنندگان گفته شد که هدفشان لذت بردن است. هم کودکان و هم بزرگسالان بیشتر تمایل داشتند که در شرایط سرگرم کننده هنر بسازند. اما وقتی به شرکت کنندگان گفته شد که هنرشان از بین خواهد رفت، لذت به تنهایی نمی تواند به طور کامل فقدان اهمیت را جبران کند.
یانگ گفت: «بنابراین [لذت و اهمیت] کمی یکدیگر را جبران میکنند، اما بیشتر شبیه این است که به طور مشترک بر رفتار ما تأثیر میگذارند. "یکی در مورد سرنوشت نتیجه است، دیگری در مورد روند. ما به عنوان انسان احتمالا به هر دو اهمیت می دهیم."
او فکر می کند که این می تواند به مبارزه با دیدگاه های نهیلیستی و بدبینانه کمک کند.
او گفت: «برای چیزهایی که میدانیم احتمالا نمیتوانند برای همیشه دوام بیاورند، ما لزوما اشتیاق یا علاقه به انجام آن کارها را از دست نمیدهیم، زیرا میتوانیم به روند آن توجه کرده و از این فرآیند لذت ببریم.»
برعکس آن نیز می تواند مفید باشد: اگر کار لذت بخش نیست، به جای آن بر اهمیت آن تمرکز کنید.
به جای اینکه بپرسید چگونه می توانم این شغل را لذت بخش تر کنم؟ لیو میگوید: «کار من به کجا میرود، یا چه چیزی در اینجا باقی میماند، زیرا این کار را انجام دادم، یا چه کسی یا چه چیزی را تحت تأثیر قرار میدهد؟» بپرسیم. مقاله ما واقعا می تواند نقطه شروعی برای مردم باشد تا به این فکر کنند که چه نوع اهمیتی در زندگی خود می بینند."
یانگ گفت که میخواهد این مقاله برای افراد در هر سنی تأثیرگذار باشد و فقط به عنوان کار توسعهای خوانده نشود.
او توضیح داد: "با مطالعه کودکان، در واقع چیزی در مورد نیاز به اهمیت و معنی خود می گوید." "این فقط این نگرانی لوکس و بزرگ فقط برای افراد انتخاب شده ای نیست که از قبل همه چیز دارند. در واقع مانند هوا است، همه جا وجود دارد. و ما امیدواریم که کار ما بتواند مردم را متوجه شود که چقدر اساسی است."
در مورد توصیه به والدین دیگر، یانگ آموخته است که چیزی به اندازه نگاه کردن به یک اثر، برای افرادی که آن را ساخته اند، معنای زیادی دارد.
او گفت: «هر وقت بچههایم چیزی را به من نشان میدهند، مهم نیست چقدر مشغله دارم، به خاطر این یافتهها، به خودم یادآوری میکنم، فقط به آن نگاه کن.» "معنی زیادی دارد."
یلین لیو و همکاران، تحت تأثیر سبکترین لمس معنا: حتی اهمیت حداقلی برای انگیزه از دوران کودکی مهم است، علم روانشناسی (2026). DOI: 10.1177/09567976261462874
ارائه شده توسط انجمن علوم روانشناسی
کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
It's the small things: Treating something as even slightly significant affects motivation
When Fan Yang's children came home complaining about a crafting class, they had a particularly strong advocate.