اینکه چگونه پرفروش‌ترین کتاب جدید استیون کینزر می‌گوید واشنگتن جنگ اوکراین را آغاز کرد، موضوعی، خواندنی و اشتباه است

از اواخر دهه 1940، گروهی از آمریکایی‌های با نفوذ سیاست خارجی کشورشان را ربودند تا کینه‌های شخصی و خانوادگی را حل کنند و از اوکراین به عنوان سلاح استفاده کردند. نتیجه، به همان اندازه که قابل اجتناب بود، فاجعه تهاجم روسیه بوده است.

این همان استدلالی است که استفان کینزر در «نقطه جوش: چگونه آمریکا جنگ را با اوکراین وارد کرد» مطرح کرد.

او با عملیات مخفی فاجعه آمیز آغاز شد که در سال 1949 با هدف حمایت از مقاومت زیرزمینی ضد کمونیستی در اوکراین و سایر کشورها آغاز شد.

آنها کار فرانک ویسنر، رئیس سیا بود که از مشاهده تصرف قدرت توسط کمونیست ها در رومانی آسیب دیده بود. شرورهای دیگر عبارتند از زبیگنیو برژینسکی (پسر یک دیپلمات لهستانی)، مادلین آلبرایت (دختر یک چکسلواکی) و ویکتوریا نولند، که ریشه های خانوادگی در مولداوی و (از طریق ازدواج) لیتوانی دارد.

کینزر استدلال می کند که مانند دیگران، "او شور ضد روسی را با شیر مادرش تسخیر کرد".

این احساسات به چیزی دامن زد که کینزر آن را «بین سازمانی» می نامد - گروهی از مقامات دولتی ایالات متحده که خود گزینش می کنند و قدرتمند هستند و بر استفاده از سیاست خارجی کشورشان به عنوان «چاله» علیه کرملین متمرکز بودند.

این مقاله ادامه دارد، اما نسخه کامل فقط برای مشترکین EUobserver.com در دسترس است. از account.euobserver.com/membership دیدن کنید