با فروکش شدن سیل غزه، فلسطینی ها خسارات جانی و مادی را ارزیابی می کنند

دیر البلاح، نوار غزه - غزه با پاکسازی سیل فاجعه بار پس از طوفان که اردوگاه های آوارگان و شهرهای ویران شده در جنگ را زیر آب برد، درگیر است.

بر اساس گزارش یونیسف، باران شدید مستقیما 106000 نفر را در غزه تحت تأثیر قرار داده است، هزاران چادر برای آواره‌های فلسطینی در زیر آب غوطه‌ور شده و مستراح‌ها در اردوگاه‌ها سرریز شده‌اند.

سیل همچنین باعث مرگ افراد شد: یک شن و ماسه تحت فشار باران شدید عصر یکشنبه در اردوگاه آوارگان ارد الرباط در دیرالبلاح مرکز غزه فرو ریخت و سه کودک و یک زن را کشت.

بدون تجهیزات حفاری، ساکنان مجبور بودند با دست خالی از میان ماسه ها حفر کنند تا به افرادی که در زیر آوار گیر افتاده بودند برسند. وقتی تاریکی فرا رسید، آنها از چراغ قوه در تلفن همراه خود برای جستجوی بازماندگان استفاده کردند.

ظهیرا السحار، 58 ساله، روز یکشنبه در حال آماده شدن برای خوابیدن در چادر خود در کمپ بود که او و دختر 28 ساله اش تقریبا در اثر فروریختن دفن شدند.

السحار به الجزیره گفت: «در رختخوابم دراز کشیده بودم که ناگهان چیزی مرا هل داد و روی سرم فرود آمد. ماسه تا گردنم رسید. دخترم کنارم بود و تقریبا به طور کامل دفن شده بود.»

پسرانش به کمک آمدند. او گفت: "به آنها گفتم: "اول خواهرتان را بیرون بکشید، سپس برای من برگردید." آنها او را بیرون کشیدند، سپس برگشتند و من را نجات دادند.

در همین حال، در چادر همسایه، اعضای خانواده النبهان نیز در ریزش ساحل دفن شدند.

السحار گفت: «[وقتی متوجه شدم] شروع کردم به فریاد زدن و از مردم خواستم که بیایند و کمک کنند. "به همه گفتم که همسایه‌های ما دفن شده‌اند. ما مدام فریاد می‌زدیم: "لطفا آنها را نجات دهید. همسایه‌های ما رفته‌اند."

اما خانواده به تماس های امدادگران پاسخ ندادند. صلاح هشت ساله، مریم خواهر شش ساله اش و مادرشان تحریر 36 ساله که پنج ماهه باردار بود، در میان کشته شدگان بودند. پدر آنها احمد، که به تازگی از بازداشت اسرائیل آزاد شده است، تنها بازمانده این خانواده است.

صهیب ابودارابی، 32 ساله، که از جمله همسایگانی بود که برای نجات آنها به محل شتافتند، گفت: «[احمد النبهان] و همسرش پس از بیرون آمدن او از زندان بسیار خوشحال بودند. آنها مشتاق بودند تا چند ماه دیگر صاحب فرزند دیگری شوند.

ابودارابی گفت که سقوط شبیه به صدای انفجار بود و به دنبال آن فریاد زد. این سایت در معرض عناصر و در زمینی ناپایدار قرار گرفت و تنها پس از چند دقیقه بارندگی فروریخت. زمانی که همسایه ها به منطقه رسیدند، دو چادر را دیدند که کاملا زیر آوار مدفون شده بودند.

ابودارابی گفت که ساکنان با هر ابزاری که پیدا کنند مشغول حفاری هستند.

ابودارابی به الجزیره گفت: "ما موفق شدیم برخی از آوارها را پاکسازی کنیم، اما نتوانستیم مردمی را که در زیر آن گیر کرده بودند نجات دهیم. مقیاس فروریختن با توجه به کمبود منابع، بسیار فراتر از آن چیزی بود که ساکنان اینجا می توانستند تحمل کنند."

"چادرهایی که در زیر خاکریز فرو ریختند همان چیزی است که دنیا دید. اما چیزی که مردم ندیدند این بود که همه این چادرها در آن شب به زمین افتادند. ساکنان مجبور بودند هر چه می توانستند تعمیر کنند تا بتوانند به زندگی در آنها ادامه دهند."

در چادر خانواده همسایه الزین، حبیبه چهار ساله کشته شد، در حالی که مادرش ریم و برادرش ابراهیم در مراقبت‌های ویژه هستند.

مقیاس خسارات ناشی از اولین طوفان زمستانی که از 6 نوامبر آغاز شد، قابل توجه بود و خطراتی را که خانواده‌هایی که در چادرها زندگی می‌کردند و در برابر آب و هوای شدید محافظت نمی‌کردند، آشکار کرد.

این چهارمین زمستان از آغاز جنگ نسل‌کشی اسرائیل در غزه در اکتبر 2023 است و صدها هزار نفر در چادرهای از هم پاشیده یا پناهگاه‌های موقتی زندگی می‌کنند که سال‌ها در معرض این عوامل قرار داشته‌اند.

دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA) گزارش داد که بیش از 26,000 خانوار تا 8 نوامبر خسارت به سرپناه یا سایر وسایل خود گزارش کرده اند. سازمان ملل تخمین زد که حدود 1.4 میلیون نفر یا 65 درصد از جمعیت غزه در زمان وقوع طوفان در چادرها یا پناهگاه های موقت زندگی می کردند.

این خطر تنها با تخریب گسترده زیرساخت های غزه در اثر حملات اسرائیل تشدید می شود. شبکه های زهکشی به شدت آسیب دیده اند، جاده ها و مسیرهای دسترسی در وضعیت نامناسبی قرار دارند و شهرداری ها فاقد تجهیزات کافی برای حذف آب انباشته باران و پاسخگویی به شرایط اضطراری هستند.

دفتر رسانه ای دولت غزه ریزش ساحل شنی دیرالبلاح را یک فاجعه انسانی توصیف کرد.

این سازمان اعلام کرد که اسرائیل، دولت ایالات متحده و جامعه بین‌الملل را مسئول می‌داند و مسدود کردن پناهگاه‌های مناسب، مصالح ساختمانی، خانه‌های متحرک، سوخت و قطعات یدکی عاملی برای سیل‌های مرگبار بوده است.

این دفتر رسانه‌ای همچنین گفت که ناکامی هیئت موسوم به صلح و کمیته ملی اداره غزه در اقدامی در این بحران همچنین «سوالات جدی در مورد هدف این نهادها» ایجاد کرده است که متهم به همکاری با اسرائیل برای ادامه محاصره غزه شده‌اند.

هیئت صلح این هفته در بیانیه‌ای اعلام کرد که از اسرائیل خواسته است تا به تجهیزات ضروری مانند پناهگاه‌های موقت و تجهیزات زهکشی اجازه ورود به این منطقه را بدهد.

سازمان های امدادی همچنین بارها خواستار ورود مواد و تجهیزات سرپناهی مورد نیاز برای تعمیر چادرها و زیرساخت های آسیب دیده برای جلوگیری از تکرار حوادث مرگبار هفته گذشته شده اند.

شیما الدعور، 22 ساله، یک زن آواره از شمال غزه که به عنوان پرستار در اردوگاه ارد الرباط کار می کند، نیز در میان کسانی بود که برای کمک به مجروحان شتافت.

او گفت: "من سعی کردم کودک خردسالی را که از زیر آوار بیرون آورده شده بود، احیا کنم، اما خونریزی داخلی داشت. تلاش کردم، اما پاسخی نداد."

الدعور گفت که پسر دیگری 15 ساله با مشکل تنفسی نزد او آورده شد. راه هوایی او را باز کرد و او شروع به نفس کشیدن کرد اما نبضش ضعیف بود. در حالی که آمبولانسی در دسترس نبود، او از اطرافیانش خواست تا هر وسیله حمل و نقلی را برای رساندن او به بیمارستان بیابند.

او گفت: "مردانی اطرافم را احاطه کرده بودند و بر سر آنها فریاد می زدند: "کسی توک توک دارد؟ گاری؟ چیزی برای حمل او وجود دارد؟" آنچه دیدم غیرقابل تحمل بود. من نتوانستم کودک کوچک مقابلم را نجات دهم."

ما به سرپناه و زمینی نیاز داریم که مردم بتوانند در آن امن زندگی کنند، همچنین به تجهیزاتی نیاز داریم تا خدای ناکرده اگر دوباره اتفاقی بیفتد، چیزی برای کمک به ما وجود داشته باشد.»

الدعور گفت که او هنوز از آنچه شاهد بوده در شوک است و از چشم انداز زمستان قریب الوقوع وحشت زده است.

او گفت: «هنوز نمی‌توانم آنچه را که اتفاق افتاده است کنار بگذارم. او گفت: "آیا مردم غزه همه راه های ممکن برای مردن را تجربه نکرده اند؟ کمی برای ما شفقت داشته باشید. فقط برای ما، مردم جهان، دلسوزی کنید."