بازدهی خزانه داری در حال حاضر پیش بینی های بلندمدت CBO را منفجر می کند و کارشناسانی که قبلا ترس از بدهی ایالات متحده را کم اهمیت جلوه می دادند اکنون شروع به نگرانی کرده اند.
"اگر بهره باعث بدهی شود و بدهی موجب بهره شود، در نهایت بدهی از کنترل خارج خواهد شد. بحران مالی که زمانی غیرقابل تصور بود، اکنون یک امکان متمایز است."
بازدهی 10 ساله خزانه داری در هفته گذشته به بالای 5 درصد رسید و به بالاترین سطح از سال 2007 رسید و پیش بینی های گذشته برای هزینه های استقراض در دهه آینده را تحت تاثیر قرار داد.
بر اساس آخرین چشمانداز بلندمدت دفتر بودجه کنگره که در فوریه منتشر شد - قبل از اینکه جنگ ایران قیمت نفت و دیدگاههای تورم را افزایش دهد - بازده معیار در سال جاری 4.1 درصد و در سال 2027 4.2 درصد بود. انتظار میرود بازدهی 10 ساله از 4.28 درصد به 4.3 تا 20 درصد برسد. 2032 تا 2036
علاوه بر تعیین سرعت سایر هزینههای استقراض، بازدهی تعیین میکند که وزارت خزانهداری چقدر باید به سود بدهی ایالات متحده بپردازد، که میتواند با افزایش نرخها تسریع شود.
مطمئنا، پایان دادن به جنگ در ایران و کاهش هزینههای انرژی میتواند به کاهش بازدهی کمک کند، اما این تنها منبع فشار صعودی نیست.
اقتصاد داغتر است و بازار کار تنگ است، به این معنی که بازدهی بالاتر نشاندهنده عادیسازی پایینترین سطح دوران بحران است.
40 تریلیون دلار بدهی ایالات متحده که انباشته شده است و همچنین 2 تریلیون دلار کسری بودجه سالانه که هیچ نشانه ای از بهبود نشان نمی دهد نیز از عوامل هستند.
در همان زمان، سایر کشورهای بدهکار و ابرمقیاسکنندههای هوش مصنوعی برای سرمایهگذاری سرمایهگذاران اوراق قرضه با یکدیگر رقابت میکنند، بنابراین مزایدهها به بازدهی جذاب برای جلب تقاضای کافی نیاز دارند.
سپس محیط ژئوپلیتیکی وجود دارد. جنگهای اخیر، اصطکاک تجاری و بلایا چنان شوکهای مکرری ایجاد کردهاند که دیگر بهعنوان رویدادهای یکباره تلقی نمیشوند، بلکه نشانهای از جهانی کمتر با ثبات هستند. این ریسک به بازده نیز قیمت گذاری می شود.
همه را اضافه کنید، آینده گران تر به نظر می رسد. کمیته بودجه فدرال مسئول برآورد کرد که اگر بازدهی بیش از 80 واحد پایه بیش از پیش بینی های پایه باقی بماند، ایالات متحده تا پایان دهه 2.7 تریلیون دلار برای پرداخت بهره سالانه هزینه خواهد کرد که بیشتر از مزایای بازنشستگی مدیکر یا تامین اجتماعی است.
مایا مک گینیاس، رئیس CFRB روز دوشنبه گفت: "تهدید واقعی مارپیچ بدهی است. اگر بهره باعث بدهی شود و بدهی باعث بهره شود، در نهایت بدهی از کنترل خارج می شود. یک بحران مالی که زمانی غیرقابل تصور بود، اکنون یک احتمال مشخص است."
سازمان دیده بان بودجه و سایرین سال ها زنگ خطر بدهی و کسری را به صدا در آورده اند. اما وخامت سریع بازار خزانه داری اکنون کسانی را که قبلا خطرات را کم اهمیت جلوه می دادند، نگران کرده است.
بازده 10 ساله نسبت به قبل از شروع جنگ ایران در اواخر فوریه تنها در دو ماه گذشته یک واحد درصد افزایش یافته است.
اد یاردنی، کهنه کار بازار، که اصطلاح "هشدار اوراق قرضه" را برای اشاره به معامله گرانی که با فروش اوراق قرضه برای بالا بردن بازدهی ها به کسری بودجه اعتراض می کنند، ابداع کرد، معتقد بود که بازدهی 4 تا 5 درصد یک محدوده طبیعی برای اقتصاد قوی ایالات متحده است.
از آنجایی که بازدهی در تابستان افزایش یافت، او نگران نبود و گفت که هنوز هیچ نشانه ای از شورش محافظان اوراق قرضه وجود ندارد. اما این در حال تغییر است.
یاردنی روز سه شنبه در یادداشتی نوشت: زمانی که بازار اوراق قرضه نگران بحران بدهی باشد، نگران بحران بدهی خواهیم بود. ما اکنون نگران هستیم که بازده اوراق قرضه 10 ساله خزانه داری ایالات متحده ممکن است در آستانه شکستن بالای 5.00 درصد باشد.
جرد برنشتاین، که در دوران دولت بایدن به عنوان رئیس شورای مشاوران اقتصادی خدمت می کرد، به طور مشابه بیشتر شبیه یک شاهین بدهی است تا یک کبوتر.
او در مقالهای در نیویورک تایمز در روز دوشنبه خاطرنشان کرد که سالها نگران بدهیهای ملی نبوده و حتی از کسانی که ریاضت بیشتر بودجه میخوانند انتقاد کرد.
او برنشتاین توضیح داد که اما ریاضیات تغییر کرده است و به افزایش نرخ بهره، کسری بودجه گسترده و فقدان اراده هر یک از طرفین برای مقابله با مشکل اشاره کرد.
او نوشت: "منظور من در اینجا این نیست که از مزایای نسبی روش های مختلف برای توقف حفاری بگذرم." «به این معناست که حتی اگر نمیتوانم به شما بگویم چه روز و چه زمانی آتش شعلهور میشود، میتوانم به شما بگویم که داریم نزدیکتر میشویم. و این کار را با سرعتی انجام میدهم که حتی این غیرآلارمگر هم هشدار دهنده میبیند.»
این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد
متن اصلی (انگلیسی)
Treasury yields are already blowing up the CBO’s long-term forecasts, and experts who previously downplayed U.S. debt fears are now starting to worry
"If interest begets debt, and debt begets interest, eventually debt will spin out of control. A fiscal crisis, once unthinkable, is now a distinct possibility."