بازنشسته ای که در 66 سالگی 60000 دلار در سال خرج می کند در 80 سالگی نزدیک به 45000 دلار خرج می کند. اکثر برنامه ها برای 30 سال بودجه یکسانی دارند و از سفرهایی که مهم بودند صرف نظر می کنند.

مخارج بازنشستگان از یک منحنی پیروی می کند، نه یک خط صاف: هزینه ها تا سن 80 سالگی تقریبا 26٪ کاهش می یابد قبل از اینکه هزینه های مراقبت های بهداشتی آنها را به عقب براند.

یک برنامه بازنشستگی پیشاپیش در دهه اول 70000 دلار برداشت می‌کند، در وسط به 45000 دلار کاهش می‌یابد، سپس وجوهی را برای جهش‌های مراقبت‌های بهداشتی در اواخر عمر ذخیره می‌کند.

بیشتر ماشین‌حساب‌های بازنشستگی یک عدد هزینه می‌خواهند و آن را ثابت نگه می‌دارند، با توجه به تورم، از روزی که کسی کار را متوقف می‌کند تا روزی که می‌میرد. این فرض راحت است، اما الگوی زیربنایی ناهموارتر است.

داده‌های نظرسنجی خانگی و تحقیقات آکادمیک در مورد مصرف بازنشستگان هر دو الگوی مشابهی را نشان می‌دهند: هزینه‌ها در اوایل بازنشستگی به اوج خود می‌رسد، تقریبا برای دو دهه کاهش می‌یابد، سپس در اواخر زندگی با افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی دوباره افزایش می‌یابد. برنامه ریزی با میانگین بودجه 30 ساله معمولا به معنای خرج کم در سال هایی است که پول بیشترین خرید را داشته است.

بررسی هزینه‌های مصرف‌کننده دفتر آمار کار، تمیزترین مطالعه در مورد چگونگی تغییر هزینه‌ها با افزایش سن است. در سال 2024، خانوارهایی که سرپرستی افراد 65 تا 74 ساله دارند، به طور متوسط ​​65354 دلار خرج کردند. خانواده‌هایی که سرپرستی آن‌ها را فردی 75 ساله یا بالاتر بر عهده داشت، 55834 دلار خرج کردند.

این کاهش تقریبا 14 درصدی دلار اسمی بین دو گروه سنی است، و این شکاف پس از ایجاد لایه‌های تورم افزایش می‌یابد. برای شرایط، میانگین کل واحدهای مصرف‌کننده ایالات متحده در سال 2024 78535 دلار بوده است، بنابراین بازنشستگان در اواخر دهه 70 زندگی خود در حال حاضر نزدیک به 70 سنت از یک خانواده کار می‌کنند.

چگونه در دوران بازنشستگی به رشد یک سبد هفت رقمی ادامه می دهید؟ آخرین چیزی که می‌خواهید این است که پولتان تمام شود، می‌خواهید پولتان درآمدی پایدار داشته باشد در حالی که از زندگی‌تان لذت می‌برید.

هفت استراتژی را که سرمایه‌گذاران با ارزش خالص بالا استفاده می‌کنند با گزارش جدید بیاموزید: هفت راز سرمایه‌گذاران با ارزش خالص بالا از سرمایه‌گذاری فیشر. راهنمای خود را از اینجا دریافت کنید (حامی مالی)

کار آکادمیک دیوید بلانشت که در مجله برنامه‌ریزی مالی منتشر شد، منحنی‌ای روی این الگو قرار داد و آن را لبخند هزینه‌های بازنشستگی نامید. بلانشت با استفاده از داده‌های نظرسنجی خانوار دریافت که بازنشسته‌ای که با بودجه 100000 دلاری تعدیل‌شده بر اساس تورم شروع می‌کند، می‌تواند انتظار داشته باشد که مخارج واقعی تا سن 84 سالگی به حدود 74000 دلار کاهش یابد، یعنی کاهشی نزدیک به 26 درصد، قبل از اینکه هزینه‌های پزشکی این رقم را در سال‌های آخر افزایش دهد. این میزان را به اندازه یک بازنشسته که در سن 66 سالگی 60000 دلار خرج می کند، در نظر بگیرید و در حدود 80 سالگی به دلارهای امروزی نزدیک به 45000 دلار می رسد.

این کاهش بیشتر ناشی از سطح فعالیت است تا صرفه جویی. سفر، رستوران‌ها، سرگرمی‌ها، خانه‌های دوم، و دسته کلی مخارج اختیاری، همگی در حال کاهش هستند، زیرا مردم از اواخر دهه 60 به اواخر دهه 70 زندگی می‌کنند. تحقیقات بلانشت این الگو را به همان روشی که مشاوران در عمل توصیف می‌کنند، توصیف می‌کند: سال‌های رفتن جای خود را به سال‌های آهسته می‌دهد، که جای خود را به سال‌های ممنوعه می‌دهد.

استقامت بدنی برای دو سفر بین‌المللی در سال، یا میزبانی از کل خانواده در یک خانه اجاره‌ای در دریاچه، بی‌صدا قبل از اینکه پول به دست آید، از بین می‌رود.

مسکن اهرم دیگر است. وام‌های مسکن پرداخت می‌شوند، کوچک‌سازی صورت می‌گیرد و مالیات بر دارایی و بیمه به جای پرداخت ماهانه اصلی، به هزینه باقیمانده تبدیل می‌شوند. در ترکیب مخارج ملی، مسکن هنوز یکی از بزرگ‌ترین مقوله‌های تکراری است که در جولای 2026 با 3979.8 میلیارد دلار ثبت شده است، اما برای یک فرد بازنشسته، خط مسکن معمولا پس از 70 سالگی کاهش می‌یابد تا اینکه رشد کند.

مراقبت های بهداشتی دلیل برگشت منحنی است. مصرف شخصی ملی در مراقبت های بهداشتی در جولای 2026 به 3830.8 میلیارد دلار رسید و برای بازنشستگان، سهم بودجه خانوار اختصاص یافته به مراقبت های پزشکی پس از 75 سالگی به طور پیوسته افزایش می یابد. مراقبت های طولانی مدت، به ویژه، می تواند یک سال هزینه 45،000 دلاری را بدون هیچ هشداری به یک سال هزینه 90،000 دلاری تبدیل کند. تامین اجتماعی کمک می کند تا شوک را کاهش دهد: تعدیل هزینه زندگی این برنامه بر اساس دو ماه از سه ماهه سوم به 3.3 درصد برای سال 2027 می رسد. اما COLA تورم عمومی را ردیابی می کند، در حالی که تورم پزشکی تمایل دارد داغ تر شود.

یک بازنشسته با پورتفولیوی 1.5 میلیون دلاری که از یک برداشت ثابت 4 درصدی استفاده می کند، هر سال 60000 دلار با تعدیل تورم برای 30 سال دریافت می کند. در عوض تطبیق منحنی هزینه‌های واقعی به معنای نزدیک‌تر شدن به 70000 دلار در دهه اول، کاهش به 45000 دلار در وسط، و بازسازی یک بافر مراقبت‌های بهداشتی برای مرحله نهایی است. دو تنظیم عملی از آن شکل حاصل می شود.

دسته بندی های اختیاری که به سلامت جسمانی نیاز دارند، معمولا از جلو بارگذاری می شوند. سفرها، پروژه‌های خانه و زمان با نوه‌ها به طور مساوی در یک بازنشستگی 30 ساله توزیع نمی‌شود و بودجه‌ها اغلب این شکل را منعکس می‌کنند.

پورتفولیوها گاهی اوقات بر اساس دهه تقسیم می شوند. وجه نقد و اوراق قرضه کوتاه ده سال اول با هزینه بالاتر را پوشش می دهد، سهام میانه را پوشش می دهد، و یک اندوخته مراقبت های بهداشتی جداگانه، اغلب از طریق یک حساب پس انداز بهداشتی یا یک آستین اختصاصی کارگزاری، جهش اواخر عمر را پوشش می دهد.

داده‌ها نشان می‌دهند که برنامه‌ای که برای 30 سال متوالی همان رقم واقعی را بودجه می‌دهد، برای الگوی بازنشستگی برنامه‌ریزی می‌کند که به ندرت با رفتار واقعی مطابقت دارد. ما در گزارشی رایگان در اینجا، مورد کامل‌تری را علیه قانون ثابت 4 درصد، و رویکرد اول درآمد که جایگزین آن می‌شود، مطرح کردیم.

برای هرگونه سوال یا اصلاح با editorial@247wallst.com تماس بگیرید.