بازنشستگی استرالیایی های مسن تر را تنهاتر نمی کند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

آیا استرالیایی های مسن پس از بازنشستگی از کار تنهاتر هستند؟ تحقیقات جدید به رهبری دانشگاه موناش نشان می دهد که آویختن چکمه های کاری آنها هیچ تفاوت قابل اندازه گیری برای تنهایی ایجاد نمی کند.

این کار در مجله Scientific Reports منتشر شده است.

محققان 7434 استرالیایی 55 تا 75 ساله را در طی تقریبا دو دهه با استفاده از داده‌های بررسی خانواده، درآمد و پویایی کار در استرالیا (HILDA) ردیابی کردند.

دکتر یوهانس کونز، نویسنده اصلی، از مرکز اقتصاد سلامت دانشگاه موناش، گفت که این مطالعه این فرض را که بازنشستگی منجر به انزوا می شود به چالش می کشد.

کونز گفت: "بسیاری از مردم ترک کار را به عنوان "صخره تنهایی" می بینند، جایی که شما همکاران، روال عادی و هویت خود را از دست می دهید، اما مطالعه ما چنین چیزی را نشان نداد.

ما نزدیک به دو دهه همان استرالیایی ها را دنبال کردیم و متوجه شدیم که تنهایی آنها در سه سال قبل از بازنشستگی یا در سه سال بعد از آن تغییری نکرده است.

کونز گفت که این یافته‌ها به‌ویژه مرتبط هستند زیرا تعداد زیادی از بچه‌های بومی در حال حاضر در بسیاری از کشورها در حال انتقال به بازنشستگی هستند.

این تحقیق همچنین پیامدهایی برای بحث در مورد سن بازنشستگی دارد، زیرا استرالیا و سایر کشورها، مانند دانمارک، شرایط واجد شرایط بودن را افزایش می‌دهند.

کونز گفت: «دلایل زیادی برای یا مخالف افزایش سن بازنشستگی وجود دارد؛ با این حال، نتایج ما نشان می‌دهد که تنهایی لزوما مورد توجه نیست.

این مطالعه نشان داد که از هر شش نفر (17.5٪) یک نفر از افراد مسن احساس تنهایی زیادی داشتند و گفتند که "اغلب احساس تنهایی می کنند."

کونز گفت که تنهایی در میان استرالیایی‌های مسن یک مشکل جدی است و تلاش‌های سیاستی با هدف کاهش تنهایی باید به‌جای بازنشستگی، بر روی سن بیشتر متمرکز شود.

کونز گفت: «به عنوان مثال، از کارهای دیگر می‌دانیم که از دست دادن همسر تأثیرات عمیقی بر درک تنهایی دارد؛ بنابراین، پرداختن به چنین رویدادهایی و حمایت از شبکه ایمنی اجتماعی به طور کلی، احتمالا در پرداختن به تنهایی مفیدتر است».

"تنهایی از اواخر دهه 60 به طور مداوم افزایش می یابد، که نشان می دهد زندگی بعدی مستحق توجه بیشتر است. برنامه ها اگر از ارتباط اجتماعی در طول زندگی بعدی حمایت کنند احتمالا بهتر عمل می کنند."

"به نظر نمی رسد که این گذار از کار باشد، بلکه اثر کلی پیری است که با بالا رفتن سن افراد باعث افزایش تنهایی می شود."

یافته‌ها در طیف وسیعی از گروه‌های جمعیتی و اجتماعی-اقتصادی، از جمله افراد با درآمد، سطوح ثروت و پیشینه‌های شغلی متفاوت، سازگار بود.

کونز گفت: "ما انتظار داشتیم که برخی از گروه ها از تنهایی آسیب بیشتری ببینند، مانند افرادی که مجرد هستند، ناخوشایند، با درآمد کمتر یا ترک مشاغل یقه آبی. با این حال، هیچ یک از آنها بیشتر در نتیجه بازنشستگی تنها نبودند."

ما نتایج یکسانی را دیدیم، چه افراد نوه داشته باشند، چه داوطلب شده باشند یا به باشگاه‌ها تعلق داشته باشند.»

یوهانس اس. کونز و همکاران، تأثیر بازنشستگی بر تنهایی: شواهدی از استرالیا، گزارش های علمی (2026). DOI: 10.1038/s41598-026-64288-z

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →