باستان شناسان سیستم گرمایش صومعه قرون وسطایی را در حین بازسازی در سوئیس کشف کردند.

در اواخر سپتامبر، کانتون بازل-استاد اعلام کرد، یک سیستم گرمایش اتاقک سنگی قرون وسطایی که به خوبی حفظ شده بود، در حین بازسازی یک ملک در بازل، سوئیس، پیدا شد. این سیستم زمانی متعلق به صومعه زنانه Gnadental بود که اکنون حفاری شده است، که در حدود سال 1231 در خارج از دیوارهای شهر بازل به عنوان قسمتی از دیوارهای شهر بازل ساخته شده بود. این صومعه تقریبا به طور کامل حفظ شده است و یکی از شناخته شده ترین نمونه های سیستم های گرمایشی از نوع خود در سوئیس و اروپا به طور کلی است. بر اساس ساختار معماری سایت ها

در تاریخ، باستان شناسان تخمین زده اند که سیستم گرمایش بین قرن های 13 و 14 ساخته شده است. اتاق زیرزمینی که در آن سیستم گرمایشی پیدا شد، حاوی سنگ های مزرعه ای بود که برای ذخیره گرما، نمونه ای از سیستم های گرمایش اتاقک سنگی، استفاده می شد. پس از برداشتن سنگ ها، باستان شناسان توانستند کانال شلیک زیر آن را مطالعه کنند. این کانال که از بلوک‌های خاکستری تشکیل شده بود، دو طاق نوک تیز را نیز نشان داد که در موقعیت اصلی خود ایستاده بودند.

هوای گرم از طریق این منافذ خارج می‌شود و پس از پاک شدن دود ناشی از روشن کردن آتش، از محفظه گرمایش به داخل سالن غذاخوری بلند می‌شود. این یافته به پروژه نوسازی Petersgraben 52 اضافه خواهد شد و در معرض مطالعه بیشتر قرار خواهد گرفت. صومعه Gnadental چیست؟ صومعه Gnadental در خارج از دیوار شهر برای فرانسیسکن ها در حدود سال 1231 ساخته شد، و بعدا تبدیل به خانه ای موقت برای چندین سفارش در حالی که صومعه های خود ساخته شد.

در داخل شهر یا قبل از ترک آنها. حدود 20 سال پس از ساخت، فرانسیسکن ها از صومعه Gnadental به صومعه جدیدتر Barfüsser، که در محلی Barfüsserplatz کنونی تأسیس شده است، نقل مکان کردند. از آن زمان به بعد، ساختمان‌های صومعه قدیمی‌تر، چندین گروه از زنان، از جمله راهبه‌های سیسترسین و فرمان کلرز فقیر را در خود جای دادند. در سال 1279، خواهران غیر روحانی از گنادنتال در نزدیکی نیدرویل (AG) به آنجا نقل مکان کردند، که نام صومعه به نام آنها دریافت شد.

آنها در Poor Clares ادغام شدند و تا زمان اصلاحات و انحلال صومعه در آنجا زندگی کردند. در سال 1573، مصالح ساختمانی از صومعه گرفته شد تا دوباره در انبار غله استفاده شود. نقاشی‌های آبرنگی که توسط یوهان یاکوب اشنایدر در قرن نوزدهم انجام شده است، هنوز ساختمان‌های قدیمی صومعه را به تصویر می‌کشند. با این حال، در اواخر قرن نوزدهم، انبار غله تخریب شد تا راه را برای یک مدرسه حرفه ای در این مکان باز کند.