باکتری های غول پیکر ممکن است در روده شما زندگی کنند

شواهدی از گونه Epulopiscium، یکی از بزرگترین انواع باکتری های شناخته شده، در نمونه های مدفوع انسان وجود دارد.

میکروبیوم روده ما خانه تریلیون ها میکروب است، اما ممکن است همه آنها میکروسکوپی نباشند. باکتری‌های غول‌پیکر که طول آن‌ها می‌تواند به یک سانتی‌متر برسد، عموما در محیط‌هایی مانند حرا و روده‌های ماهی یافت می‌شوند. اما اکنون، میکروبیولوژیست ها نشانه هایی از DNA را از Epulopiscium، یکی از بزرگترین انواع باکتری های شناخته شده، در میکروبیوم های روده انسان از سراسر جهان شناسایی کرده اند.

طول باکتری ها معمولا حدود 2 میکرومتر است، در حالی که باکتری های غول پیکر معمولا بزرگتر از 10 میکرومتر تعریف می شوند. اما گونه های متعلق به جنس Epulopiscium می توانند تا 600 میکرومتر - بیش از نیم سانتی متر - طول داشته باشند.

این‌ها معمولا در روده‌های جراح ماهی یافت می‌شوند، اما دنی یونسکو از دانشگاه فنی برلین متوجه توالی‌های DNA مرتبط با Epulopiscium در سایر گونه‌های ماهی شد. یونسکو و همکارانش برای پی بردن به گستردگی آنها، توالی‌های DNA تکثیر شده از بیش از 600000 میکروبیوم را جست‌وجو کردند. بیشتر این ها توالی های در دسترس عموم بودند، در حالی که بقیه از نمونه های جمع آوری شده توسط تیم یونسکو بودند.

به گفته یونسکو، در میان میکروبیوم‌ها، که از طیفی از گونه‌ها از بیش از 80 کشور جهان آمده‌اند، محققان «ده‌ها هزار مورد مثبت» را برای Epulopiscium در حیوانات از صدف‌ها گرفته تا موش‌های دریایی پیدا کردند.

آنها همچنین گونه Epulopiscium را در هزاران میکروبیوم انسانی یافتند. اینها معمولا تنها 1 تا 2 درصد از توالی‌های DNA شناسایی شده در یک نمونه را تشکیل می‌دهند، اما در موارد نادر به 20 درصد می‌رسند.

در جراح ماهی، گونه‌های Epulopiscium PH روده و فعالیت آنزیم‌های گوارشی را تغییر می‌دهند، اما مشخص نیست که چه تأثیری ممکن است در افراد داشته باشند. با این حال، محققان دریافتند که آنها در سال اول زندگی بیشترین فراوانی را داشتند. همچنین احتمال بیشتری وجود داشت که در افراد مبتلا به بیماری های گوارشی مرتبط با التهاب، مانند سرطان کولورکتال و بیماری روده تحریک پذیر، یافت شوند.

یونسکو می گوید، به جای ایجاد این شرایط، «ما فکر می کنیم ارگانیسم [باکتری] از فرصت عدم تعادل در میکروبیوم استفاده می کند». باکتری های غول پیکر صدها یا حتی هزاران کروموزوم مختلف در هر سلول دارند و این تنوع ژنتیکی عظیم به آنها کمک می کند در شرایط ناپایدار رشد کنند. به گفته یونسکو، بنابراین ممکن است به عنوان نشانگر یک روده نامنظم قبل از ظاهر شدن علائم مفید باشند.

نیکولا سگاتا از دانشگاه ترنتو ایتالیا می‌گوید: وجود باکتری‌های غول‌پیکر در روده‌های ما یک شگفتی بزرگ خواهد بود. او می‌گوید که جستجوی توالی‌های DNA ممکن است باکتری‌های نامرتبط را که لزوما غول‌پیکر نیستند، اما ژن‌های مشابهی دارند، پیدا کند. من اصلا تعجب نمی‌کنم اگر چیزی که آنها واقعا می‌بینند یک باکتری دیگر، شاید ناشناخته باشد.»

یونسکو می‌گوید که حتی اگر ژن‌ها متعلق به Epulopiscium نباشند، احتمالا صاحب آنها با ویژگی‌های فیزیکی مشابه ارتباط نزدیکی دارد. او می‌گوید: «من انتظار ندارم که در مقیاس عادی باشد.

ژان ماری وولند از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، که بخشی از تیمی بود که بزرگترین باکتری شناخته شده، Thiomargarita magnifica را در سال 2022 کشف کرد، می‌گوید که متوجه توالی‌های مرتبط با Epulopiscium در گونه‌های غیرمنتظره‌ای مانند خوکچه هندی شده است، و همچنین مشکوک است که آنها در محدوده وسیع‌تری از آن چیزی که فکر می‌کردیم میزبان باشند.

اما برای اثبات اینکه صاحبان باکتریایی ژن‌های مرتبط با Epulopiscium که در افراد دیده می‌شود واقعا غول‌پیکر هستند، دانشمندان باید آنها را مستقیما از طریق میکروسکوپ ببینند. یونسکو اکنون در حال انجام مطالعاتی با استفاده از پروب های فلورسنت است که برای اتصال به توالی های شناسایی شده برای کشف این باکتری ها طراحی شده اند. او می‌گوید: «وقتی عکس‌ها را گرفتیم، مدرک آن را خواهیم داشت.