برای شکست تنظیم شده است؟ جایی که رقابت های انگلیس در جام جهانی اشتباه شد

برایان مک درموت در ماه آوریل به عنوان سرمربی تیم ملی انگلیس انتخاب شد - و قبل از جام جهانی هیچ مسابقه ای نداشت

همانطور که مایکی لوئیس برای یک تلاش دیرهنگام در یک تعقیب امتیازی ناامیدانه - و تقریبا مطمئنا بی‌ثمر - در برابر پاپوآ گینه نو به سر می‌برد، آگهی‌های ترحیم از قبل برای رقابت‌های جام جهانی لیگ راگبی مردان انگلیس نوشته می‌شد.

خیلی زودتر در روز جمعه، زنان انگلیس برای غلبه بر ساموآ فاقد قدرت و هشیاری بودند و در مسابقه ای که تعیین می کرد چه کسی به نیمه نهایی راه می یابد، 24-6 شکست خورد.

مردان انگلیس در واقع بازی خود را بردند - 34-12 - اما به هیچ وجه به حاشیه پیروزی نیاز نداشت. حذف آنها روز یکشنبه قطعی خواهد شد مگر اینکه تونگا با بیش از 46 امتیاز ساموآ را شکست دهد.

و بنابراین این احتمال وجود دارد که برای اولین بار در تاریخ جام جهانی، نه مردان انگلیس و نه زنان آنها در چهار بازی آخر حضور نداشته باشند.

برای مردان، این به مسابقه ای پایان می دهد که با بریتانیای کبیر در اولین تورنمنت در سال 1954 آغاز شد.

این ناامیدی فقط این ایده را تقویت می کند که لیگ راگبی انگلیس به یک دوره جدی درون نگری نیاز دارد - و همچنین سرمایه گذاری قابل توجهی برای همگام شدن با بازی در نیمکره جنوبی.

اما عوامل دیگری نیز وجود داشته است که انگلیس را در این جام جهانی که به میزبانی استرالیا، نیوزلند و پاپوآ گینه نو در کوتاه مدت پس از خروج فرانسه به دلایل مالی برگزار شد، به دردسر انداخته است.

حتی قبل از ضربه زدن به توپ، مردان با احساس عذاب قریب‌الوقوع مواجه شدند - ناشی از آسیب‌دیدگی، برنامه‌ریزی‌های سفر نامنظم و یک فرم عجیب و غریب که انگلیس را با یک بازی آزمایشی مقابل تونگا در معرض خطر فوری قرار می‌داد.

انگلیس علیرغم برد PNG به سمت خروج از جام جهانی پیش می رود

انگلیس را پس از باخت در ساموآ از جام جهانی خارج کرد

بازی نیمکره شمالی مشکلات ریشه ای دارد و به نظر می رسد در مقایسه با NRL پر رونق در حالت سکون گیر کرده است.

انگلیس سابقه حضور در جام‌های جهانی را در کارنامه خود داشت - در شش تورنمنت گذشته به دو فینال و چهار نیمه نهایی دیگر رسید.

اما وقتی پاییز گذشته شکست 3-0 Ashes در سری Ashes توسط استرالیا باعث جدایی شان وان سرمربی شد، جانشین او تقریبا غیرممکن بود.

برایان مک درموت در آوریل منصوب شد. سرمربی سابق لیدز راینوس که تنها 6 ماه برای آماده سازی در نظر گرفته بود، هیچ ملی پوشی در میانه فصل نداشت تا روی یک برنامه کار کند. او که در استرالیا مستقر است، به دلیل نقشش به عنوان دستیار مربی Gold Coast Titans، برای ارتباط با تیم و کارکنان احتمالی خود به جلسات مجازی متکی بود.

قبل از جام جهانی چهار جلسه در زمین در استرالیا برنامه ریزی شده بود. اما تنها دو مورد به طور کامل تکمیل شد، پس از اینکه بازیکنان مستقر در بریتانیا تحت یک سفر 48 ساعته به پرت قرار گرفتند که آنها را خسته کرد - موقعیتی که مک درموت در مقایسه با هواپیماها، قطارها و اتومبیل ها، کمدی سفر جاده ای سال 1987 با بازی استیو مارتین و جان کندی در آن بازی کرد.

این یک راه ضعیف برای آماده شدن برای یک بازی کلیدی در برابر تونگا بود - راهی که همیشه این پتانسیل را داشت که تیم شکست خورده را به حذف زودهنگام برساند.

پس از آن باخت 30-12، مک درموت گفت: "شما دو یا سه هفته دیگر به من آمادگی می دهید یا چند بازی دیگر آماده سازی که منجر به مسابقات می شود و من واقعا هیجان زده خواهم شد."

با برنامه‌ریزی سازمان‌دهندگان تورنمنت، برنامه‌های سفر برای تیم‌های درگیر، هر توضیحی پس از جام جهانی باید بررسی کند که چگونه این وضعیت اجازه داده شده است.

منطقی‌تر بود که بازی اول انگلیس مقابل فرانسه باشد - تنها تیم دیگر در مسابقات مردان که عمدتا از بازیکنان نیمکره شمالی تشکیل شده است.

پیروزی تاریخی ویکفیلد ترینیتی ممکن است داستان نشانه ای شگفت انگیز را در فصل سوپر لیگ به ارمغان آورد، اما معمای دیگری را در مورد انتخاب تیم انگلیس ایجاد کرد.

اگر مک‌درموت قبل از 5 اکتبر می‌دانست که هیچ یک از بازیکنان ویکفیلد در دسترس نخواهد بود، آیا می‌توانست ترتیبی داده شود که بازیکنان مستقر در بریتانیا زودتر به استرالیا سفر کنند؟

در پایان، تنها سه بازیکن از 14 بازیکن مستقر در انگلیس در تیم (جورج ویلیامز، متی اشتون و بن کوری) در فینال بزرگ سوپر لیگ در 3 اکتبر شرکت کردند.

مک درموت افزود: "اگر سال آینده به عنوان یک گروه گرد هم بیاییم، در مسیر پیشرفت بیشتری خواهیم داشت و نیازی نیست که از صفر شروع کنیم."

«به خاطر داشته باشید زمانی که در روز جمعه (9 اکتبر) در پرث فرود آمدیم، ما شروع می کنیم... انگار همدیگر را نمی شناختیم.

ما در مورد اینکه به عنوان یک گروه چه کسی هستیم، چه چیزی برای ما معنی دارد، چگونه بازی می کنیم، چگونه حمله می کنیم و چگونه دفاع می کنیم، چیزهایی را تعیین می کردیم. کار زیادی انجام شده است."

در حالی که بیشتر سر و صدای پیش از مسابقات بر حذف جیک کانر و بحث طولانی نیمه‌های انگلیس متمرکز بود، تمرکز بسیار کمی روی یک بسته رو به جلو و دیگر غایبان قابل توجه بود.

قبل از اولین مسابقه، مک درموت تحسین تیم استرالیایی تینو فاآسوامالائوی را از قدرت گروه انگلیسی در سری Ashes سال گذشته بازگو کرد.

توانایی انگلیس برای جلو بردن هم قبلا توسط کوین والترز، سرمربی کانگوروها صحبت شده بود.

با این حال مک درموت تعداد کمی از همان بازیکنان را در اختیار داشت.

مصدومیت پایان فصل متی لیز در ماه مه نه تنها ضربه‌ای برای سنت هلنز بود، بلکه انگلیس را از یک مجری کلیدی ربود، کسی که قبلا نشان داده بود می‌تواند در مقابل قدرت بدنی یک تیم قدرتمند در ردیف اول تونگا بایستد.

با در دسترس نبودن نفر دوم مایک مک میکن و کالب هملین-اوله، مورگان اسمیتیز از تیم مصدوم شد و شکایت از ساق پا که مورگان ناولز را از معادله برای رویارویی با تونگا، انگلیس خارج کرد، در آن منطقه کوتاه ماندند.

قبل از اینکه حتی به گزینه هایی مانند بیلی اسمیت از سیدنی روسترز، جیک واردل از ویگان و اش هندلی و میکولای اولدزکی دو نفره لیدز راینوس برسید که همگی به دلیل مصدومیت غایب هستند.

و زمانی که انگلیس مجبور شد پس از شکست مقابل تونگا، جدول امتیازات را تعقیب کند - در حالی که امیدوار بود نتایج در جاهای دیگر به نفع آنها باشد - آنها را با مشکل مواجه کرد.

آنها نتوانستند در بازی مقابل پاپوآ گینه نو به تعداد مورد نیاز خود دست پیدا کنند. مک درموت اذعان کرد که او و بازیکنانش را در انتظار چیزهای اجتناب ناپذیر قرار داده است.

او گفت: «این احساس را می‌کند که بازی را باختیم. ما پیروز شدیم و در هر شرایطی من واقعا افتخار می‌کنم، اما فکر می‌کنم اتفاق قابل توجهی در حال حاضر باید بیفتد تا بتوانیم آن را پشت سر بگذاریم.

ما با هم در مدت زمان کوتاهی گام‌های بزرگی برداشته‌ایم، در شرایط سختی که روایت دو هفته گذشته این است که باید با امتیازهای ۷۰ و ۶۰ برنده شوید.

زنان انگلیس چهار سال پیش نیمه نهایی بودند اما این بار کوتاه آمدند

هر زمان که جام جهانی لیگ راگبی زنان قبلا نیمه نهایی برگزار می شد، انگلیس یا بریتانیا همیشه آنجا بودند. وقتی اینطور نبود، آنها همیشه در جمع چهار تیم برتر قرار گرفتند.

اما این بار، آنها با تمرکز متفاوتی به مسابقات نزدیک شدند، زیرا سرمربی تیم استاور بارو جوانان را به تجربه ترجیح داد.

تیم او شامل 11 بازیکن 23 ساله یا کمتر بود و عمدتا از بازیکنانی تشکیل شده بود که مشاغل تمام وقت دور از لیگ راگبی دارند.

و این در حالی است که انگلیس شنبه گذشته توسط قهرمان جهان استرالیا با نتیجه 78-0 مغلوب شد و توسط تیم ساموآیی تحت سلطه استعدادهای برتر بانوان NRL ناتوان شد. در حالی که لیگ داخلی استرالیا به بازیکنانش پول می دهد، پول در سوپرلیگ زنان انگلیس بسیار سخت تر است.

بارو گفت: "سوپرلیگ بانوان به سطح خاصی پیشرفت کرده است و ما بازیکنان جوانی را وارد تیم ملی می کنیم."

"خوب و با طراوت است - اما با همان سرعتی که ما در حال پیشرفت هستیم، اگر من واقعا صادق باشم، احتمالا در این سمت از جهان سریعتر شتاب می گیرد.

"سرمایه گذاری در NRLW نه تنها جیلاروس را بهتر می کند، بلکه همه کشورهای اقیانوس آرام را نیز بهتر می کند.

"من فکر می کنم تقریبا هر بازیکن برای ساموآ در برخی از مراحل NRLW بازی کرده است و این رقابت با نرخ گره ها در حال بهبود است. ما باید به عقب برگردیم و ببینیم که در رقابت های خود چه کاری می توانیم انجام دهیم.

ما قطعا باید کاری انجام دهیم زیرا شتاب بازی در اینجا در حال حاضر فوق العاده است.

"در بازگشت به خانه، ما باید سرمایه گذاری بیشتری در بازی زنان و دختران داشته باشیم. این نمی تواند فقط یک حرکت نمادین در برخی باشگاه ها باشد - و من نمی گویم که اینطور است، اما باید برای آن پول بگذاریم."

مشکل اصلی دیگر بارو مربوط به جغرافیا و یک تقویم بین المللی است که آنها را برای رویارویی با کشورهای پیشرو نیمکره جنوبی آماده نمی کند.

جدای از شکست رکورد 90-4 از استرالیا در لاس وگاس، زنان انگلیس از جام جهانی قبلی در 6 بازی بین المللی محدود شده اند، همه آنها مقابل فرانسه و ولز - که در آن 348 امتیاز کسب کرده اند، در حالی که 4 امتیاز کسب کرده اند.

بارو افزود: "ما در روز به تیم بهتر باختیم. من این را انکار نمی کنم."

"این یک بازی خوب و یک بازی خوب برای انگلیس بود که در آن حضور داشته باشیم، زیرا ما در لحظه ای که با فرانسه یا ولز بازی می کنیم مشکل داریم. و هیچ بی احترامی به آن ملت ها نیست، اما ما آنها را [بازی ها] می بریم - و با جیلاروها بازی می کنیم و به شدت شکست می خوریم."

"این یک بازی خوب برای حضور در جایی بود که در تمام مراحل رقابتی بود. هر چه تعداد بیشتری از آنها را بتوانیم به دست آوریم قطعا به ما به عنوان یک ملت کمک خواهد کرد."