برایانت می‌گوید دو معامله قبل از ممنوعیت رژه درامکری مورد بحث قرار گرفته است

سر کریس برایانت، وزیر ایرلند شمالی معتقد بود که توافق نزدیک شده است

سر کریس برایانت، وزیر ایرلند شمالی، گفته است که دو گزینه احتمالی در جریان گفتگوها برای حل مناقشه رژه درامکری روی میز بوده است.

سر کریس رژه جنجالی Orange Order را در روز جمعه در Drumcree ممنوع کرد، زیرا توافقی بین Portadown District Lodge و ساکنان جاده Gavaghy حاصل نشد.

این اختلاف منجر به درگیری بین نارنجی‌مردان و ساکنان ملی‌گرای جاده گارواقی در پورتادون شد که تقریبا دو هفته به طول انجامید.

تصمیم سر کریس به دنبال هشدار رئیس پلیس ایرلند شمالی (PSNI) بود که اجازه دادن به راهپیمایی می تواند منجر به آسیب جدی، بی نظمی و ناآرامی گسترده تر در سراسر ایرلند شمالی شود.

او گفت که یک مصالحه پیشنهادی به نارنجی پوشان اجازه می داد تا یک راهپیمایی نهایی در امتداد جاده قرواقی را تکمیل کنند، مشروط بر اینکه برای راهپیمایی مجدد در مسیر اعمال نشود.

دیگری می دید که گروه می پذیرفت که حق راهپیمایی را به دست آورده است، اما موافقت می کرد که از این حق استفاده نکند.

سر کریس گفت که او معتقد است توافق نزدیک بوده است، اما مذاکرات بین لژ و ساکنان در نهایت شکست خورد.

او در گفتگو با برنامه امروز رادیو 4 بی بی سی از تصمیم خود برای توقف رژه دفاع کرد و گفت که نمی تواند ببیند که چگونه راهپیمایی می تواند ایمن برگزار شود.

او همچنین گفت که موسسات تقسیم قدرت استورمونت با وجود نگرانی هایی که ممکن است منجر به فروپاشی هیئت اجرایی ایرلند شمالی شود، انعطاف پذیرتر از حد انتظار بوده اند.

این بن بست باعث شده است که زمانی یکی از تلخ ترین مناقشات رژه در ایرلند شمالی، با بن بست هایی که در اواسط تا اواخر دهه 1990 همراه با شورش ها، مسدود شدن جاده ها و قتل ها همراه بود، دوباره باز شود.

برای دهه‌ها، وضعیت درامکری به یک بن‌بست نسبتا جزئی تبدیل شده بود که دیگر خبری از آن نبود، اما زمانی که کمیسیون رژه تصمیم گرفت راهپیمایی یکشنبه 27 سپتامبر می‌تواند با محدودیت‌هایی ادامه یابد، این وضعیت تغییر کرد.

آن رژه اتفاق نیفتاد و پس از یک سری گفتگو بین ساکنان و نارنجی نشینان، وزیر امور خارجه این راهپیمایی را ممنوع کرد.

سر کریس گفت که او دو هفته گذشته را صرف تلاش برای رسیدن به یک راه حل بین ساکنان جاده گارواگی و لژ ناحیه پورتادون کرده است و یک سری مذاکرات را در قلعه هیلزبورو برگزار کرده است.

من فکر می‌کردم که به توافق بسیار نزدیک شده‌ایم، اما متأسفانه دستیابی به آن بسیار سخت بود.»

او توضیح داد که دو سازش احتمالی در نظر گرفته شده است.

یکی آن چیزی بود که مردم به آن می گفتند یکی انجام شد و غبارروبی شد. به عبارت دیگر یک راهپیمایی می کردند و دیگر هیچ وقت درخواست نمی دادند.

و روایت دیگر این بود که آنها می پذیرند که حق را به دست آورده اند، اما از این حق استفاده نمی کنند.

سر کریس گفت که هیچ یک از این پیشنهادها موافقت دو طرف را تضمین نکرده است.

او گفت که فرمانده پاسبان به او نامه نوشته و درخواست مداخله بر اساس قانون آیین‌های عمومی (ایرلند شمالی) در سال 1998 کرده است.

اما به نظرم می‌رسید که تهدید واقعی این است که دقیقا همان‌طور که رئیس پاسبان بیان کرده بود، نمی‌توانستم ببینم که چگونه این راهپیمایی می‌تواند برگزار شود.»

سر کریس همچنین گفت که معتقد است تصمیم اولیه کمیسیون رژه برای اجازه راهپیمایی "مشروع" بوده است.

از زمان تصمیم به اجازه راهپیمایی Orange Order در جاده Garvaghy در 27 سپتامبر، 13 روز بن بست در پورتادون وجود داشته است.

سر کریس در پاسخ به این سوال که در دوران وزیر ایرلند شمالی چه چیزی از این مناقشه آموخته است، سر کریس گفت: "این ساده ترین کنسرت در جهان نیست."

او گفت که با افرادی مواجه شده است که مایل به سازش هستند، اما دیگرانی که این کار را دشوارتر می‌دانستند.

و من آموخته ام که بسیاری از افراد با حسن نیت وجود دارند که می خواهند سازش کنند.

سر کریس گفت که نگرانی هایی وجود داشت که این اختلاف می تواند منجر به سقوط دستگاه اجرایی تقسیم قدرت در ایرلند شمالی شود.

با این حال، او گفت که این نهادها علیرغم تنش ها در محل خود باقی مانده اند.

"نهادهای توافق جمعه خوب احتمالا مقاوم تر از آن چیزی هستند که مردم فکر می کنند."

درامکری یکی از جدی ترین مناقشات رژه ایرلند شمالی بود، زمانی که بن بست در اواسط تا اواخر دهه 1990 بر سر تلاش های Orange Order برای راهپیمایی در امتداد جاده Garvaghy با شورش، مسدود کردن جاده ها و کشتار همراه بود.

هنگامی که دستور نارنجی توسط پلیس از پیاده روی در مسیر در ژوئیه 1995 ممانعت به عمل آمد، یک بن بست تنش ایجاد شد. تا سه سال بعد هم همینطور بود.

کمیسیون رژه در سال 1998 فعالیت خود را برای تنظیم راهپیمایی ها و تلاش برای کاهش تنش در اطراف راهپیمایی ها آغاز کرد.

تصمیم این سازمان مبنی بر عدم اجازه راهپیمایی در جاده قرواغی در آن تابستان در سه دهه گذشته با این دستور به چالش کشیده شده است.

در اوایل سال جاری، کمیسیون رژه تصمیم گرفت که پس از لغو تصمیم اولیه برای توقف راهپیمایی در دادگاه، راهپیمایی می تواند در 27 سپتامبر با محدودیت هایی برگزار شود.

آن روز صبح، حدود 1000 نفر - از جمله سیاستمدارانی مانند وزیر اول ایرلند شمالی، میشل اونیل - جاده را مسدود کردند و مانع از راهپیمایی نارنجی‌مردان از کلیسای درامکری در یک مایلی به سمت غرب شدند.

از آن زمان، ساکنان حضور دائمی خود را در اطراف جاده حفظ کرده‌اند، در حالی که نارنجی‌مردان نیز بارها سعی کرده‌اند تا قبل از اینکه توسط پلیس به عقب برگردند، مسیر را طی کنند.

جمعه شب، اعضای لژ ناحیه پورتادون دوباره به سمت خطوط پلیس در Drumcree رفتند، همانطور که در دو هفته گذشته به طور منظم انجام داده بودند، اما متوقف شدند.

درگیری بین افسران Orangemen و RUC در Drumcree در سال 1996

رئیس پلیس هفته گذشته گفت که عواقب پلیس مجبور به راهپیمایی نظم نارنجی در جاده گارواقی "می تواند فاجعه بار باشد".

او گفته بود در حالی که هدف PSNI تسهیل تعیین است، این کار را نمی توان «به هر قیمتی» انجام داد.

تا پنجشنبه گذشته، عملیات پلیسی بر سر این اختلاف حدود 3 میلیون پوند هزینه داشت.

این اختلاف همچنین باعث تحقیقات پلیسی شده است.

وزیر اول، میشل اونیل تایید کرد که نامه ای از پلیس دریافت کرده است که در مورد اعتراضات به درامکری تحقیق می کند.

روز پنج شنبه، پلیس گفت که شروع به صدور نامه هایی کرده است که در آن از افرادی که «به طور منطقی مشکوک» به ارتکاب جرایم مرتبط با تظاهرات برای مصاحبه دعوت شده اند.

دو هفته پیش، کمیسیون موکب تصمیمی صادر کرد مبنی بر اینکه رژه نظم نارنجی با محدودیت هایی در جاده قرواقی مجاز است.

این امر باعث اعتراض قانونی ائتلاف ساکنان جاده قرواغی شد که مخالف راهپیمایی بود.

دادگاه استیناف در حال بررسی است که آیا اجازه اعتراض به حکم کمیسیون موکب ها را که توسط ساکنان تسلیم شده است، می دهد یا خیر.

منشی NI برای ممنوع کردن رژه Drumcree مداخله می کند

پلیس به عنوان بخشی از تحقیقات جاده گرواقی، نامه های مصاحبه صادر می کند