بررسی U2: Carnaval de Luz – راک مهیج و ترمیم کننده از گروهی که آماده است دوباره جهان را بپذیرد
(جزیره) در اولین آلبوم ترانه‌های جدیدشان پس از تقریبا یک دهه، حتی بونویسم‌های جدی در میان موسیقی پرشور و تجدید قوا سنگینی می‌کنند، حتی هنرمندانی که از دوره امپراتوری به ظاهر غیرقابل توقف لذت می‌برند، در نهایت به نظر می‌رسد زمانی که سیاره‌های خلاق دیگر در یک راستا قرار نمی‌گیرند، با طلسم‌های تلاطمی مواجه می‌شوند - که آخرین داستان 20 سال بود. سعی کنید، هیچ چیز با آلبوم های قبلی آنها مطابقت ندارد -…
(جزیره) در اولین آلبوم ترانه‌های جدیدشان پس از تقریبا یک دهه، حتی بونویسم‌های جدی در میان موسیقی پرشور و جوان‌سازی شده سنگینی می‌کنند.
حتی هنرمندانی که از یک دوره امپراتوری به ظاهر غیرقابل توقف لذت می برند، در نهایت به نظر می رسد زمانی که سیارات خلاق دیگر در یک راستا قرار نمی گیرند، با طلسم های تلاطم روبرو می شوند - که داستان 20 سال گذشته U2 بوده است. هر چند سعی کنید، هیچ چیز با آلبوم های قبلی آنها مطابقت نداشته است - به خصوص آن دوره طلایی بدون وقفه از اولین پسرشان در سال 1980 تا معیارهای دهه 90 Achtung Baby و Zooropa.
آنها سعی کرده‌اند بیشتر پاپ کنند، تجربی‌تر شوند، دوباره به تور بزرگ ۱۹۸۷ The Joshua Tree بروند و حتی آهنگ‌های قدیمی را برای Songs of Surrender در سال ۲۰۲۳ بازسازی کنند، اما هیچ چیز دوباره این جن را باز نکرده است، یا به گروه ارتباطی که برای سال‌های متمادی داشته‌اند نداده است. اغلب، احساس می شد که آنها بیش از حد تلاش می کنند. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
U2: Carnaval de Luz review – rousing, restorative rock from a band ready to take on the world again
(Island) On their first album of new songs in nearly a decade, even earnest Bono-isms carry weight amid music that is impassioned and rejuvenated Even artists who enjoy a seemingly unstoppable imperial period eventually seem to encounter spells of turbulence when the creative planets no longer align – which has been the story of U2’s last 20 years. Try as they might, nothing has matched their earlier albums –…