بررسی استاد سازنده - فحش دروغین و خیانت دلخراش درام بزرگ ایبسن را پیش می برد
تئاتر آرکولا، لندن، ترجمه دیوید ادگار، نمایشنامه ماورایی ایبسن درباره سقوط یک معمار میانسال از قدرت را نشان می‌دهد، اما ایرادات آن آنقدر بلند است که نمی‌توان نادیده گرفت. همان گونه که رویزیونیسم فمینیستی آن ممکن است قصد داشته باشد. ادگار…
تئاتر آرکولا، لندن ترجمه دیوید ادگار نمایشنامه ماورایی ایبسن درباره سقوط یک معمار میانسال از قدرت را پایه گذاری می کند، اما ایرادات آن آنقدر بلند است که نمی توان نادیده گرفت.
این نمایشنامه هنریک ایبسن که توسط نمایشنامه‌نویس دیوید ادگار ترجمه شده است، پس از نسخه‌ی عجیب لیلا رایچک وست‌اند در سال گذشته با بازی اوان مک‌گرگور، آرامش‌بخش است – همان‌طور که تجدیدنظرطلبان فمینیستی آن ممکن است داشته باشد.
ادگار از نظر شکل و روح به اصل وفادارتر است (اگرچه او سه پرده را به دو قسمت تبدیل می‌کند)، و نقاط قوت آن در ترسیم جنبه‌های روان‌شناختی استاد سازنده سالخورده و مضطرب در مرکز آن است، که سقوطش از اوج تحسین دنیوی در نمایشنامه‌ای که هر دو قلمرو را با هم ترکیب می‌کند، هم واقعی و هم نمادین است. به خواندن ادامه دهید...
متن اصلی (انگلیسی)
The Master Builder review – false swagger and queasy infidelity propel Ibsen’s big-drop drama
Arcola theatre, London David Edgar’s translation grounds Ibsen’s otherworldly play about a middle-aged architect’s fall from power, but its flaws are too loud to ignore This outing of Henrik Ibsen’s play, translated by playwright David Edgar, is reassuring after Lila Raicek’s oddly conceived West End version last year starring Ewan McGregor – as well intentioned as its feminist revisionism might have been. Edgar’s…