"برف ابدی" ارزشمند در این جزیره گرمسیری برای همیشه ناپدید می شود

تنها تکه های کوچک برف در رشته کوه سودیرمن پاپوآ باقی مانده است

کوه‌های پاپوآ از خط استوا دور نیستند، اما قرن‌هاست که بالای آن‌ها «برف ابدی» است.

قله های این منطقه اندونزیایی در دومین جزیره بزرگ جهان، درست در شمال استرالیا، بینش های بی شماری را در مورد تاریخ آب و هوای زمین به دانشمندان ارائه کرده است.

آنها همچنین کانون جهان معنوی برای بسیاری از پاپوآها هستند - به قول یکی از فعالان مکه یا واتیکان.

یک قرن پیش، محدوده 300 کیلومتری (190 مایلی) رشته کوه سودیرمان، برف و یخ دائمی در هر چهار قله اصلی آن وجود داشت.

اما اکنون فقط مناطق کوچکی در اطراف Puncak Jaya وجود دارد که به هرم Carstensz نیز معروف است و اصلا برف وجود دارد. انتظار می رود که اینها در یک یا دو سال به طور کامل ناپدید شوند.

پوشش یخچال های طبیعی اطراف قله از حدود 1900 هکتار (4700 هکتار) در قرن 19 به حدود 16 هکتار (40 هکتار) امروز کاهش یافته است. تقریبا تمام یخچال های طبیعی در طول عمر انسان ناپدید شده اند.

ماری شاباکا، بوم‌شناس یخچال‌های چک که در مارس گذشته به Puncak Jaya سفر کرد، می‌گوید: «در این مورد یک بی‌عدالتی عمیق وجود دارد.

او می گوید یخچال های استوایی در پاپوآ منحصر به فرد هستند زیرا هزاران کیلومتر از دیگر سیستم های یخچالی جدا شده اند. پاپوآ خانه «آخرین یخ استوایی باقیمانده» بین رشته کوه های آند و هیمالیا است.

هسته های یخی که از دامنه های Puncak Jaya گرفته شده اند، سابقه ای از تاریخ آب و هوا را حفظ می کنند.

دانشمندان می توانند از آنها برای به دست آوردن اطلاعاتی در مورد شرایط جوی در منطقه و درک تغییرات گرم ترین آب های اقیانوس سیاره که جزیره را احاطه کرده اند استفاده کنند - استخر گرمسیری اقیانوس آرام و اقیانوس آرام غربی.

اما این آرشیو قبل از اینکه دانشمندان فرصت مطالعه کامل آن را داشته باشند در حال ناپدید شدن است.

پوشش برف از زمان این عکس که در سال 1936 گرفته شده است به شدت کاهش یافته است

شاباکا خاطرنشان می کند که عقب نشینی یخچال های طبیعی پاپوآ توسط همان نیروهایی است که بر یخ در سراسر جهان تأثیر می گذارد، جو گرم شدنی که ناشی از فعالیت های انسانی، از جمله سوزاندن سوخت های فسیلی مانند زغال سنگ، نفت و گاز است.

با افزایش دما، نقطه یخبندان به سمت کوه‌ها بالاتر می‌رود، بنابراین بارش‌های بیشتری به‌جای برف به‌صورت باران می‌بارد، حتی در مکان‌هایی که زمانی شاهد بارش منظم برف بوده‌اند.

رویدادهای ال نینو می توانند این روند را تسریع کنند، در حالی که عوامل محلی مانند پوشش ابر، بارش برف و توپوگرافی کوه بر سرعت آن تأثیر می گذارد.

شاباکا می‌گوید: کوه‌های پاپوآ در 450 کیلومتری جنوب خط استوا قرار دارند، جایی که یخ‌های دائمی تنها در ارتفاعات بسیار بالا و در محدوده‌ای از شرایط آب و هوایی محدود می‌توانند زنده بمانند.

او می افزاید که افزایش اندک دما، نقطه انجماد بالاتر یا تغییر از بارش برف به بارندگی می تواند تعیین کند که آیا یخچال اصلا زنده می ماند یا خیر.

عقب‌نشینی یخچال‌ها نشان می‌دهد که زمین در یک دوره طولانی گرم شده است - و ناپدید شدن آنها "هم زیستگاه بیولوژیکی و هم بخشی از یک چشم‌انداز مهم فرهنگی را از بین می‌برد".

شاباکا که در حال نمونه‌گیری از Puncak Jaya دیده می‌شود، می‌گوید که یخچال‌های در حال ناپدید شدن پاپوآ منحصربه‌فرد هستند زیرا از سایر سیستم‌های یخچالی دور هستند.

حداقل پنج گروه از مردم بومی برای نسل ها پیوندهای معنوی قوی با Puncak Jaya داشته اند.

مردم مونی از آن به عنوان Mbainggela یاد می کنند و معتقدند که اجداد آنها مراقب کوه هستند. برای مردم Amungme، این محدوده به عنوان Nemangkawi یا "تیر سفید" شناخته می شود.

الفریدا نتکیمه، زن جوان آمونگمه، می‌گوید: «والدین و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها دعا می‌کردند که فرزندانشان قلب‌هایی مانند تیر سفید داشته باشند و هرگز از مسیر درست منحرف نشوند. این نماد صداقت، پاکی و یکپارچگی اخلاقی است.

بر اساس باورهای سنتی آمونگمه، نمانگکاوی نمادی است که مردم چگونه باید زندگی کنند.

آدولفینا کوم، فعال محیط زیست Amungme تاکید می کند که قله چقدر برای مردمش مهم است - و چگونه سنت ها و پایه های فرهنگی با ذوب شدن یخ ها در خطر شکسته شدن هستند.

"اگر مکه ویران شود مسلمانان چه احساسی خواهند داشت؟ اگر روم یا واتیکان ویران شود کاتولیک ها چه احساسی خواهند داشت؟" او می پرسد. برای مردم آمونگمه، زمانی که نماننگکاوی نابود می شود، چنین احساسی به وجود می آید.

این کوه برای مردم بومی مانند جاستینوس، مردی از قبیله مونی، اهمیت معنوی زیادی دارد.

برای بسیاری از پاپوآهای بومی، ناپدید شدن یخچال یک رویداد مجزا نیست.

کشف ذخایر وسیع مس و طلا منطقه را در قرن بیستم متحول کرد و توسعه پروژه های صنعتی استخراجی بخش هایی از چشم انداز را تغییر داد.

تمام چهره‌های کوهستان حفاری شده و جاده‌ها، زیرساخت‌های صنعتی و شهرک‌ها دره‌های اطراف را دگرگون کرده‌اند.

پاپوآیی‌ها می‌گویند که این توسعه شغل، جاده، آموزش و فرصت‌های اقتصادی و همچنین تخریب محیط زیست و دهه‌ها درگیری اجتماعی را به همراه داشته است. برخی از آنها با گسترش استخراج معادن، دسترسی به زمین های اجدادی خود را از دست داده اند.

بی بی سی برای اظهار نظر به Freeport، که معدن گراسبرگ پاپوآ، یکی از بزرگترین عملیات طلا و مس جهان را اداره می کند، مراجعه کرده است.

الفریدا نتکیمه می‌گوید: «هر بار که کوه‌ها را می‌بینم، شگفت‌زده می‌شوم، اما غمگین هم می‌شوم». از زمانی که این شرکت آمد، من شاهد بهره برداری بودم.

این اجرای سه بعدی توسط Klaus Thymann's Project Pressure نشان می دهد که کجا یخ در گذشته به رنگ آبی روشن بوده است.

در حالی که جوامع محلی تغییر مناظر مقدس خود را مشاهده می کنند، دانشمندان و کاشفان برای ثبت آنچه باقی مانده است، مسابقه می دهند.

Klaus Thymann محقق دانمارکی و تیمش با استفاده از پهپادها و تکنیک های نقشه برداری سه بعدی، مدلی دقیق از آنچه باقی مانده است ایجاد کرده اند.

او می گوید از اوایل دهه 2000 تا 2025، منطقه یخبندان 95 درصد کاهش یافته است. "تقریبا هیچ یخی باقی نمانده است. اینها حقایق هستند."

تایمن می‌گوید یخچال‌های طبیعی به‌عنوان شاخص‌های تغییر آب و هوا «به‌طور باورنکردنی قدرتمند» هستند.

او توضیح می دهد: «وقتی مردم می شنوند که چیزی که به عنوان «ابدی» توصیف می شود در حال ناپدید شدن است، واکنشی را برانگیخته می شود.

آدولفینا کوم معتقد است که وقتی کوه‌های مقدس، جنگل‌ها یا مکان‌های اجدادی مختل می‌شوند، جوامع «منبع مهم قدرت خود را از دست می‌دهند».

"من اغلب آن را به عنوان بیرون کشیدن ریشه های یک درخت توصیف می کنم. هنگامی که ریشه ها برداشته می شوند، درخت پایه خود را از دست می دهد."

ال نینو چیست و چرا می تواند به معنای درجه حرارت رکورد باشد؟

نپال از مطالعه سیل جدید برای مطالبه میلیون ها دلار از صندوق بلایای آب و هوایی سازمان ملل استفاده می کند

وقتی یک بهمن کوه نورد نیرمال پورجا را کشت، دوستانش با سخت ترین ماموریت روبرو شدند