برنامه خواب در مهدکودک ممکن است متناسب با نیازهای خواب کودکان نباشد
اکثر کودکان خردسال در کشورهایی مانند بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا در مهدکودک شرکت میکنند، جایی که الگوی چرت زدن آنها با زمانی که در خانه هستند متفاوت است. اما نمی دانیم که آیا این روی توسعه آنها تأثیر می گذارد یا خیر
زمان چرت زدن اغلب در مهدکودک برنامه ریزی می شود، حتی اگر یک نوجوان پر انرژی باشد
کودکان زیر 5 سال اغلب هنگام حضور در مهدکودک در مقایسه با زمانی که در خانه هستند الگوهای چرت زدن متفاوتی دارند، به طوری که بزرگترها بیشتر و کوچکترها کمتر چرت می زنند. اکثر کودکان در کشورهایی مانند بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا در سالهای قبل از مدرسه در مراقبت از کودکان شرکت میکنند، و این مهم است که بفهمیم آیا این ناهماهنگیها بر تنظیم و رشد عاطفی آنها تأثیری دارد یا خیر.
جورج نورمور از دانشگاه کوئینزلند در بریزبن میگوید: «یکی از دلایلی که میخواستم [در این مورد تحقیق کنم] این است که خاطرات مشخصی از دراز کشیدن روی تخت در زمانی که خودم در مراقبت از کودک بودم، به سقف آبی رنگشده خیره شدم و احساس ناامیدی زیادی داشتم، زیرا به من گفته شده بود باید بخوابم اما نمیتوانم، خاطرات مشخصی دارم. حدس میزنم چون زودتر از سایر بچهها از چرت زدن پیشی گرفته بودم.»
نیاز به خواب کودکان به تدریج کاهش می یابد، زیرا از نوزادان به کودکان نوپا و پیش دبستانی رشد می کنند، و از چرت های متعدد در روز به یک چرت ساده کاهش می یابد. با این حال، هر کودک در این مراحل با سرعت های متفاوتی پیشرفت می کند.
نورور و همکارانش متعجب بودند که آیا رویه رایج در مراکز مراقبت از کودکان برای برنامه ریزی یک چرت در وسط روز، زمانی که همه کودکان صرف نظر از اینکه بخواهند یا نه، تشویق به خوابیدن می شوند، ممکن است با تفاوت های فردی در نیازهای خواب در تضاد باشد.
آنها دادههای مطالعهای را تجزیه و تحلیل کردند که از والدین 188 کودک 1 تا 4.5 ساله که در مراکز مراقبت از کودکان در بریزبن حضور داشتند، خواسته شد تا نظرسنجیهای ماهانه درباره تعداد چرتهای فرزندانشان در روزهای مراقبت از کودک و غیر مراقبت از کودک در هفته قبل را پر کنند. اطلاعات مربوط به مدت چرت جمع آوری نشد.
کودکان معمولا سه روز در هفته در مراقبت از کودکان شرکت می کردند. بین 2.2 تا 4.3 سالگی، معمولا به همان اندازه که در روزهای غیر مراقبت از کودک چرت می زدند، در مهدکودک چرت می زدند. با این حال، کودکان کمتر از 2.2 سال کمتر در مهدکودک چرت می زنند، در حالی که کودکان بزرگتر از 4.3 سال بیشتر در مهدکودک چرت می زنند.
نورمور میگوید، کودکان کوچکتر ممکن است کمتر در مهدکودک چرت بزنند، زیرا آنها همچنان دو یا چند چرت را با توجه به این گزینه در خانه ترجیح میدهند، در حالی که آنها فقط یک چرت در مهدکودک داشتند. او میگوید برعکس، کودکان بزرگتر ممکن است بیشتر چرت بزنند، زیرا بهطور طبیعی از چرتهای روزانه در خانه بیشتر شدهاند، اما همچنان تشویق میشوند در مهدکودک بخوابند.
در تحقیقات جداگانه، کارن تورپ، همچنین در دانشگاه کوئینزلند، و همکارانش دریافتند که والدین و کارکنان مراقبت از کودکان اغلب در مورد اینکه کودکان چقدر باید چرت بزنند، اختلاف نظر دارند. به عنوان مثال، برخی از والدین اصلا نمیخواهند فرزندانشان در مهدکودک چرت بزنند، زیرا زمان خواب شبانه آنها را به عقب میاندازد.
اما زمان خواب معینی برای همه کودکان در مراکز نگهداری از کودکان به کارکنان اجازه می دهد تا کارهای اداری و سایر وظایف را تکمیل کنند و به طور ایده آل محیطی آرام را فراهم می کند تا کودکانی که می خواهند بخوابند بتوانند بدون اختلال این کار را انجام دهند. کارکنان مراقبت از کودکان به محققان گفتند که برخی از کودکانی که دیگر در خانه چرت نمیزنند، همچنان از خوابیدن در مهدکودک سود میبرند، زیرا این محیط خستهکنندهتر است.
https://www.youtube.com/shorts/Y9Brn727-18
نورمور میگوید: «در یک دنیای ایدهآل، میتوانید موقعیتی بسیار منعطف و شخصی داشته باشید که در آن نیازهای خواب کودک برآورده میشود و برنامه خانه والدین در نظر گرفته میشود، اما من با بسیاری از ارائهدهندگان خدمات تعامل دارم و آنها اغلب کارکنان و منابع لازم برای ارائه آن را ندارند.»
هریت هیسکوک از مؤسسه تحقیقاتی کودکان مرداک در ملبورن میگوید: یکی از مصالحهها ممکن است این باشد که کارکنان وقتی بچههایی را که خوابیدهاند، بیدار کنند وقتی میبینند چشمهایشان در زیر پلکهایشان حرکت میکند. این معمولا پس از حدود 45 دقیقه رخ می دهد و نشان می دهد که آنها یک "چرخه خواب" را کامل کرده اند و به خواب حرکت سریع چشم (REM) می روند. او میگوید: «اگر آنها را به آرامی بیدار کنید، به جای اینکه اجازه دهید یک ساعت و نیم بخوابند، خواب خوبی خواهند داشت، اما این مشکل نیست که آنها را در شب بخوابانید.
برخی از والدین نگران این هستند که اگر فرزندشان در مهدکودک خیلی کم بخوابد، یا اگر زیاد بخوابد و بعد دیر وقت بخوابد، تنظیم عاطفی و رشد آنها تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. نورمور میگوید: «عدم تطابق بین نیاز به چرت زدن و فرصتهای چرت زدن ممکن است تأثیرات منفی بر عملکرد روزانه کودکان داشته باشد.
با این حال، تیم او اخیرا یک کارآزمایی بالینی را انجام داد که در آن کارکنان شش سرویس مراقبت از کودک را آموزش دادند تا نیازهای خواب فردی کودکان را بهتر برآورده کنند. در پایان، محققان هیچ تفاوتی در مشکلات خواب و الگوی خواب 24 ساعته در کودکان در این خدمات در مقایسه با افرادی که در خدمات با زمانهای چرت اجباری یکسان شرکت میکنند، پیدا نکردند.
هیسکوک میگوید: «فکر میکنم در این مرحله، شواهد اولیه نشان میدهد که [متفاوت خوابیدن در مهد کودک در مقایسه با خانه] مضر نیست، اما بسیار مقدماتی است».
تیم Normore اکنون در حال برنامهریزی برای تجزیه و تحلیل دادههای ساعتهای ردیاب خواب کودکانی است که در خدمات مراقبت از کودک استفاده میکنند تا تأثیرات آن بر الگوهای خواب کلی، از جمله کل مدت زمان خواب در روز و شب را کشف کنند.
متن اصلی (انگلیسی)
Nap schedules at childcare may not fit children’s sleep needs
Most young children in countries like the UK, the US and Australia attend childcare, where their napping patterns often differ to when they are at home. But we don't know if this affects their development